پاورپوینت کامل دُنْیا (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دُنْیا (مفردات‌قرآن) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دُنْیا (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل دُنْیا (مفردات‌قرآن) :

منبع: دُنْیا (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: دنیا (لغات‌قرآن)، دُنْیا (مفردات‌نهج‌البلاغه)، دنیا.

دُنْیا (به ضم دال) از واژگان قرآن کریم به معنای پست‌تر یا نزدیک‌تر است.
کلمه دنیا بنابر تعداد المعجم المفهرس صد و پانزده بار در قرآن مجید تکرار شده است و در تمام آنها صفت زندگى کنونى است مگر در چهار محل که صفت آسمان و کنار بیابان آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای دُنْیا
۲ – کاربردها
۲.۱ – الدُّنْیا (آیه ۸۶ سوره بقره)
۲.۲ – الدُّنْیا (آیه ۲۰۱ سوره بقره)
۲.۳ – الدُّنْیا (آیه ۲۲ سوره آل عمران)
۲.۴ – الدُّنْیا (آیه ۷۷ سوره نساء)
۲.۵ – الدُّنْیا (آیه ۴۲ سوره انفال)
۲.۶ – الدُّنْیا (آیه ۶ سوره صافات)
۲.۷ – الدُّنْیَا (آیه ۱۲ سوره فصلت)
۲.۸ – الدُّنْیَا (آیه ۵ سوره ملک)
۲.۹ – الدُّنْیا (آیه ۲۰ سوره شوری)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای دُنْیا

دُنْیا

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۶۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۱۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۱۴۹.

مؤنّث أدنی است.
اگر آن را از دنى‌ء و دناءت بگیریم به معنى پست‌تر و اگر از دنوّ به حساب آوریم به معنى نزدیک‌تر است.
آن پیوسته وصف است و احتیاج به موصوف دارد. مثل حیات دنیا، عذاب دنیا، سعادت دنیا.
و زندگى دنیا را دنیا می‌گوئیم یا از این جهت که نسبت به زندگى آخرت پست‌تر و ناچیزتر است و یا از این حیث که این زندگى از زندگى آخرت به ما نزدیک‌تر است.
جوهری در صحاح گفته: دنیا به علت نزدیک بودنش دنیا نامیده شده است.

[۴] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۶، ص۲۳۴۱.

در قاموس و اقرب گفته: دنیا نقیض آخرت است.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ص۱۲۸۳.

[۶] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۲۴۲.

در نهایه می‌گوید دنیا اسم این زندگى است که آخرت از آن دور است.

[۷] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه، ج۲، ص۱۳۷.

۲ – کاربردها

به مواردی از دُنْیا که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الدُّنْیا (آیه ۸۶ سوره بقره)

از آیات شریفه استفاده می‌شود که آن به معناى دوّم است و اصل آن دنوّ می‌باشد زیرا که در آیات زیادى با آخرت مقابل افتاده است. مثل:

(أُولئِکَ الَّذِینَ اشْتَرَوُا الْحَیاهَ الدُّنْیا بِالْآخِرَهِ)

[۸] بقره/سوره۲، آیه۸۶.

(آن‌ها کسانى هستند که زندگى دنیا را با از دست دادن آخرت خریده‌اند.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۳.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۲۷.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۱۷.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۴۸.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۰۵.

۲.۲ – الدُّنْیا (آیه ۲۰۱ سوره بقره)

(رَبَّنا آتِنا فِی‌ الدُّنْیا حَسَنَهً وَ فِی الْآخِرَهِ حَسَنَهً.)

[۱۴] بقره/سوره۲، آیه۲۰۱.

(پروردگارا! به ما در دنیا نیکى عطا کن؛ و در آخرت نیز نیکى مرحمت فرما.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۱۹.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۸۰.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۶۰.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۳۰.

۲.۳ – الدُّنْیا (آیه ۲۲ سوره آل عمران)

(حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِی‌ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ)

[۲۰] آل‌عمران/سوره۳، آیه۲۲.

(اعمال نیک آن‌ها به خاطر این گناهان بزرگ، در دنیا و آخرت تباه شده.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۱۹۲.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۴.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۸.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۲۱.

۲.۴ – الدُّنْیا (آیه ۷۷ سوره نساء)

(قُلْ مَتاعُ‌ الدُّنْیا قَلِ