پاورپوینت کامل دُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل دُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: لؤلؤ (مفردات‌قرآن)، دُرّی (لغات‌قرآن).

دُرّ (به ضم دال و راء مشدد) از واژگان نهج البلاغه به معنای مروارید درشت است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• مفرد آن دُرَّه (به ضم دال و راء مشدد و مفتوح) است.
• جمع آن دَرارى (به فتح دال و راء) است.
امام علی (علیه‌السّلام) درباره جود و عطاى خداوند و نیز درباره ستارگان از این واژه استفاده کرده است.

از این واژه دو مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای دُرّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – الدُّرِّ – خطبه ۹۰ (جود و عطای خداوند)
۲.۲ – دَراریِّها – خطبه ۹۰ (درباره ستارگان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای دُرّ

دُرّ

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۱، ص ۳۸۲.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۳، ص ۳۰۱.

به معنای مروارید درشت است.
مفرد آن دُرَّه است.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۲، ص ۱۹۲.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الدُّرِّ – خطبه ۹۰ (جود و عطای خداوند)

امام (علیه‌السّلام) درباره جود و عطاى خداوند در یک ترسیم عجیبى فرموده: «لَوْ وَهَبَ ما تَنَفَّسَتْ عَنْهُ مَعادِنُ الْجِبالِ وَ ضَحِکَتْ عِنْهُ أَصْدافُ الْبِحارِ مِنْ فِلِزِّ اللُّجَیْنِ وَالْعِقْیانِ وَ نُثارَهِ الدُّرِّ وَ حَصیدِ الْمَرْجانِ ما أَثَّرَ ذلِکَ فی جُودِهِ»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۱۸۰-۱۸۱، خطبه ۹۰.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۱، ص ۱۶۰، خطبه ۸۹.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۱۲۴، خطبه ۹۱.

«اگر عطا کند آنچه را که از معادن کوه‌ها شکافته و پدید آمده است و آنچه را که صدف‌هاى دریا خندیده (ترکیده) و بیرون انداخته است از جواهر نفیس نقره و طل