پاورپوینت کامل دَهْق (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دَهْق (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دَهْق (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دَهْق (مفردات‌قرآن) :

منبع: دَهْق (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: دِهاق (لغات‌قرآن)، دَهْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)، دهق (مقالات مرتبط).

دَهْق (به فتح دال و سکون هاء) از واژگان قرآن کریم به معنای پر کردن است.
این واژه تنها یک‌بار در قرآن مجید آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای دَهْق
۲ – کاربردها
۲.۱ – دِهاقاً (آیات ۳۴-۳۱ سوره نباء)
۳ – کاربرد در نج البلاغه
۳.۱ – دِهَاقاً- خطبه ۸۲
۴ – تعداد کاربردها
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای دَهْق

دَهْق

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۶۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۲۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۱۶۴.

به معنای پر کردن است.
در نهایه آن را به شدّت ریخته شده گفته است که با جهنده موافق می‌شود.

[۴] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث والاثر، ج۲، ص۱۴۵.

دهق به معنى ریختن و خالى کردن نیز آمده است.

۲ – کاربردها

به موردی از دَهْق که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – دِهاقاً (آیات ۳۴-۳۱ سوره نباء)

(إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ مَفازاً • حَدائِقَ وَ أَعْناباً • وَ کَواعِبَ أَتْراباً • وَ کَأْساً دِهاقاً)

[۵] نباء/سوره۷۸، آیات۳۱- ۳۴.

(به یقین براى پرهیزگاران نجات و رستگارى بزرگى است: باغ‌هایى سرسبز، و انواع انگورها، و حوریانى بسیار جوان و همسن و سال، و جامهایى لبریز و پیاپى (از شراب طهور).)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۳.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۷۴.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۶۹.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج، ص.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع ال