پاورپوینت کامل دَحْو (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دَحْو (مفردات‌قرآن) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دَحْو (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دَحْو (مفردات‌قرآن) :

منبع: دَحْو (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: دَحا (لغات‌قرآن)، دَحْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)، دحو (مقالات مرتبط).

دَحْو (به فتح دال و سکون حاء) از واژگان قرآن کریم به معنای بسط و گستردن است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای دَحْو
۲ – کاربردها
۲.۱ – دَحاها (آیه ۳۰ سوره نازعات)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – الْمَدْحُوَّاتِ – خطبه ۷۱ (توصیف خداوند متعال)
۳.۲ – مَدْحُوَّهً – خطبه ۷۱ (توصیف زمین)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای دَحْو

دَحْو:

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۳۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۰۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۱۳۴.

به معنای بسط و گستردن است.
طبرسی فرموده: دحو و دحى هر دو به معنى بسط و گستردن است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۵۸.

در صحاح گستردن و غلطانیدن گفته است.

[۵] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۶، ص۲۳۳۴.

قاموس و اقرب نیز گستردن و بزرگ شدن شکم و استرسال آن به پائین و غلطاندن گفته‌اند.

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ص۱۲۸۲.

[۷] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۱۸۲.

راغب آن را به معنى از جاى کندن می‌داند.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۰۸.

۲ – کاربردها

به موردی از دَحْو که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – دَحاها (آیه ۳۰ سوره نازعات)

(وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ‌ دَحاها • أَخْرَجَ مِنْها ماءَها وَ مَرْعاها)

[۹] نازعات/سوره۷۹، آیات۳۰-۳۱.

یعنى: «زمین را بعد از آسمان به گردش و چرخش در آورد.»

[۱۰] طباطبایی،سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۰۸.

[۱۱] طباطبائی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۹۰.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۲۸۷.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۵۹.

اگر مراد از دحو در آیه شریفه گسترش باشد، معنى آن است که زمین را پس از آسمان بگسترد.
اگر به معنى غلطاندن باشد مثل غلطاندن سنگ و سنگریزه در این صورت با حرکت وضعى و انتقالى زمین تطبیق می‌شود.
در کتاب آغاز و انجام جهان ص ۳۹ با استفاده از معنائی که اقرب الموارد براى دحو ذکر کرده،

[۱۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۱۸۲.

می‌گوید زمین از پهلوى خورشید مانند شکمى که بزرگ شود و به پائین آویزان گردد، بیرون آمد. اندک اندک بزرگ شد و از خورشید آویخته گردید. بالاخره از آن جدا و پرتاب شد. مانند سنگریزه‌ا