پاورپوینت کامل دَبّ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دَبّ (مفردات‌قرآن) دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دَبّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل دَبّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: دَبّ (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: دابَّه (لغات‌قرآن)، دَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، دبّ (مقالات مرتبط).

دَبّ (به فتح دال و تشدید باء) از واژگان قرآن کریم به معنای راه رفتن آرام و حرکت خفیف حیوانات است.
به همین دلیل دابّه را جنبنده معنا کرده‌اند.
جمع آن دَوّاب می‌باشد.
مشتقات دبّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

دَابَّه (به فتح دال و تشدید باء) به معنای جنبنده اعمّ از انسان، حیوان و غیره؛

الدَّوَاب (به فتح دال و تشدید باء) جمع دَابَّه و به معنای جنبدگان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای دَبّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – دَابَّهٍ (آیه ۴۵ سوره نور)
۲.۲ – الدَّوَابِ‌ (آیه ۲۲ سوره انفال)
۲.۳ – الدَّوَابِ‌ (آیه ۵۵ سوره انفال)
۲.۴ – الدَّوَابِ‌ (آیه ۲۸ سوره فاطر)
۲.۵ – دَابَّهً (آیه ۲۷ سوره نمل)
۲.۶ – دَابَّهٍ (آیه ۶۱ سوره نحل)
۲.۷ – دَابَّهٍ (آیه ۴۵ سوره فاطر)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای دَبّ

دَبّ و دَبِیب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۲۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۰۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۵۴.

به معنى راه رفتن آرام و حرکت خفیف است.
در حیوان به کار می‌رود و در حشرات بیشتر استعمال می‌شود.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۰۶.

قاموس نیز راه رفتن آرام گفته است.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ص۸۲.

در صحاح گوید: هر راه رونده بر روى زمین دابّه است.

[۶] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۱، ص۱۲۴.

این‌که دابّه را جنبنده گفته‌اند به اعتبار حرکت و راه رفتن است.

۲ – کاربردها

به مواردی از دَبّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – دَابَّهٍ (آیه ۴۵ سوره نور)

(وَ اللَّهُ خَلَقَ کُلَ‌ دَابَّهٍ مِنْ ماءٍ)

[۷] نور/سوره۲۴، آیه۴۵.

(و خداوند هر جنبنده‌اى را از آبى آفرید.)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۶.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۹۰.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۳۷.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۵۳.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۳۳.

در قرآن مجید درباره تمام جنبندگان اعمّ از انسان، حیوان و غیره به کار رفته است.

۲.۲ – الدَّوَابِ‌ (آیه ۲۲ سوره انفال)

(إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِ‌ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُکْمُ الَّذِینَ لا یَعْقِلُونَ‌)

[۱۳] انفال/سوره۸، آیه۲۲.

یعنى «بدترین جنبندگان در نزد خدا این کفّار کر و لال‌اند که نمى‌فهمند.»

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۵۲.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۴۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۹۰.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۱۸.

دَوّاب جمع دابّه است. در بعضى موارد از آن تمام حرکت‌کنندگان مراد است.

۲.۳ – الدَّوَابِ‌ (آیه ۵۵ سوره انفال)

(إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِ‌ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِینَ کَفَرُوا فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ‌)

[۱۸] انفال/سوره۸، آیه۵۵.

(به یقین، بدترین جنبندگان نزد خدا کسانى هستند که کافر شدند و به هیچ وجه ایمان نمى‌آورند.)

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۶.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۱۴۷.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۱۱۱.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۴۵.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۴۹.

به طور قطع به انسان شامل است.

۲.۴ – الدَّوَابِ‌ (آیه ۲۸ سوره فاطر)

(وَ مِنَ النَّاسِ وَ الدَّوَابِ‌ وَ الْأَنْعامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ‌)

[۲۴] فاطر/سوره۳۵، آیه۲۸.

(و از انسان‌ها و جنبندگان و چهارپایان انواعى با رنگ‌هاى مختلف آفریدیم.)

[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۶.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۹.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۴۲.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۴۵.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۳۵.

در بعضى از موارد مراد از آن غیر انسان و غیر چهارپایان سه گانه (بقر، غنم و شتر) است.

۲.۵ – دَابَّهً (آیه ۲۷ سوره نمل)

(وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ‌ دَابَّهً مِنَ الْأَرْضِ تُکَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ کانُوا بِآیاتِنا لا یُوقِنُونَ‌)

[۳۰] نمل/سوره۲۷، آیه۸۲.

(و هنگامى که فرمان عذاب آن‌ها فرا رسد (و در آستانه رستاخیز قرار گیرند)، جنبنده‌اى را از زمین براى آن‌ها خارج مى‌کنیم که با آنان سخن مى‌گوید که مردم به آیات ما ایمان نمى‌آوردند.)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۸۴.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۶۶.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۹۵.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۴۲.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۶۵.

از این آیه به دست می‌آید، در آینده جنبنده‌اى از زمین خارج شده و با مردم سخن خواهد گفت.
کلمه «انّ» در آخر آیه به فتح الف است و لام علّت در آن مقدّر می‌باشد. بعضى آن را به کسر الف خوانده‌اند، در آن صورت احتیاج به تقدیر نیست. در هر دو صورت، علّت مطلب قبلى است.
یعنى دابّه را خارج می‌کنیم و با ایشان سخن می‌گوید؛ زیرا مردم به آیات ما ایمان نمی‌آورند و