پاورپوینت کامل دَأْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دَأْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دَأْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دَأْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: دَأْب (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: دَأْب (مفردات‌قرآن)، دَأْب (لغات‌قرآن).

دَأْب (به فتح دال و سکون همزه) از واژگان نهج البلاغه به معنای عادت، شأن و تلاش است.
از این ماده سه مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای دَأْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – دائِب – خطبه ۱۲۹ (مداومت در عمل)
۲.۲ – دائِبانِ – خطبه ۸۹ (حرکت آفتاب و ماه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای دَأْب

دَأْب

[۱] قرشی بنایی، سید علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۱، ص ۳۷۳.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۲، ص ۵۴.

به معنای عادت، شأن و تلاش است.
طبرسی فرموده: دَأْب به معنى عادت است.

[۳] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج ۲، ص ۲۴۴.

«دَأَبَ، یَدْئَبُ» آن گاه گویند که کسى به چیزى عادت کند و در آن ثابت باشد.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۲، ص ۱۶۷.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – دائِب – خطبه ۱۲۹ (مداومت در عمل)

امام (صلوات‌الله‌علیه) می‌فرماید: «عِبادَ اللهِ… أَجَلٌ مَنْقُوصٌ وَ عَمَلٌ مَحْفُوظٌ فَرُبَّ دائِب مُضَیَّعٌ وَ رُبَّ کادِح خاسِرٌ»

[۵] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۲۹۰-۲۹۱، خطبه ۱۲۹.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج ۲، ص ۱۶، خطبه ۱۲۵.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص ۱۸۷، خطبه ۱۲۹.

«بندگان خدا شما در حال اجل ناقص شونده و عمل حفظ شونده هستید، اى بسا مداوم در عمل که تلاشش ضایع شده و اى بسا سعى و تلاش کننده که در ضرر است.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه ب