پاورپوینت کامل احمد بن جعفر ختّلی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل احمد بن جعفر ختّلی دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل احمد بن جعفر ختّلی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل احمد بن جعفر ختّلی :

منبع: پاورپوینت کامل احمد بن جعفر ختّلی

پاورپوینت کامل احمد بن جعفر ختّلی (۲۷۸-۳۶۵ق) از علمای برجسته علوم اسلامی در قرن چهارم هجری قمری بود که در زمینه حدیث، تفسیر و قرائت تخصص داشت و به دیانت و ثقه بودن معروف بود و سرانجام در سال ۳۶۵ هجری قمری درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی احمد ختلی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی احمد ختلی

ابوبکر احمد بن جعفر بن محمد بن مسلم بن راشد خُتَّلی بغدادی، اصل وی از بغداد بود

[۱] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۱، ص۴۰۱.

و روز چهارشنبه، اول ماه جمادی الاول سال ۲۷۸ هجری به دنیا آمد.

[۲] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۴، ص۲۹۱.

پس از دوران کودکی به تحصیل علوم اسلامی پرداخت.

۲ – اساتید

ختلی حدیث را نزد احمد بن علی ابّار، ابومسلم کجّی و ابوخلیفه قاضی استماع کرد

[۳] ابن ماکولا، علی بن هبهالله، الاکمال، ج۳، ص۲۲۱.

و قرائت را از بزرگانی همچون احمد بن فرح ضریر، عبدالله بن صقر و احمد بن محمد بن رستم فرا گرفت

[۴] جزری، محمد بن محمد، غایه النهایه، ج۱، ص۴۴.

و خود نیز به زودی در این دو رشته به درجات بالای علمی دست یافت و به مقام استادی رسید.

۳ – شاگردان

ختلی با برپایی کرسی تدریس، به تعلیم و تربیت شاگردان بسیاری پرداخت که از مشهورترین آنان بزرگانی همچون ابوالحسن دارقطنی که از وی کتابت حدیث کرده و ابن رزقویه، برقانی و ابونعیم اصفهانی هستند که حدیث را از او فرا گرفته و روایت کرده‌اند.

[۵] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۴، ص۲۴۴.