پاورپوینت کامل خَیْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خَیْر (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خَیْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل خَیْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: خَیْر (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: خیر (لغات‌قرآن)، خَیْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، خیر.

خَیْر (به فتح خاء و سکون یاء) از واژگان قرآن کریم به معنای دلپسند و مرغوب است.
مشتقات خَیْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

خَیْراً (به فتح خاء و سکون یاء) به معنای مال و خیر؛

الْخَیْرُ (به فتح خاء و سکون یاء) به معنای خوبی و بهترین؛

الْأَخْیارِ (به فتح الف و سکون خاء) به معنای نیکان‌؛

الْخِیَرَهُ (به کسر خاء و فتح یاء) به معناى اختیار؛

الْخَیْراتِ‌ (به فتح خاء و سکون یاء) به معناى کارهای نیک؛

خَیْراتٌ‌ (به فتح خاء و سکون یاء) به معناى نیکو خلق؛

یَتَخَیَّرُونَ‌ (به فتح یاء، خاء و یاء مشدد) به معناى پی در پی اختیار و میل می‌کنند؛

تَخَیَّرُونَ‌ (به فتح تاء، خاء و یاء مشدد) به معناى انتخاب کنیم، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای خَیْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – خَیْراً (آیه ۱۸۰ سوره بقره)
۲.۲ – خَیْراً (آیه ۲۶۹ سوره بقره)
۲.۳ – الْخَیْرُ (آیه ۲۶ سوره آل عمران)
۲.۴ – أخیار
۲.۴.۱ – الْأَخْیارِ (آیه ۴۷ سوره ص)
۲.۵ – خِیَره
۲.۵.۱ – الْخِیَرَهُ (آیه ۶۸ سوره قصص)
۲.۵.۲ – الْخِیَرَهُ (آیه ۳۶ سوره احزاب)
۲.۶ – خَیْرَه
۲.۶.۱ – الْخَیْراتِ‌ (آیه ۱۱۴ سوره آل عمران)
۲.۶.۲ – خَیْراتٌ‌ (آیه ۷۰ سوره الرحمن)
۲.۷ – تخیّر
۲.۷.۱ – یَتَخَیَّرُونَ‌ (آیه ۲۰ سوره واقعه)
۲.۷.۲ – تَخَیَّرُونَ‌ (آیه ۳۸ سوره قلم)
۲.۸ – تذکر
۲.۸.۱ – بِخَیْرٍ (آیه ۱۰۶ سوره بقره)
۲.۸.۲ – خَیْرَ (آیه ۱۹۷ سوره بقره)
۲.۸.۳ – الْخَیْرِ (آیه ۸ سوره عادیات)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای خَیْر

خَیْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۱۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۰۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۲۹۴.

به معنای دلپسند و مرغوب است.
راغب می‌گوید: خیر آن است که همه به آن رغبت کنند مثل عقل . مقابل آن شرّ است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۰۰.

در قاموس گفته «الْخَیْرُ مَا یَرْغَبُ فِیهِ الکُلُّ کَالْعَقْلِ وَ العَدْلِ مَثَلًا.»

[۵] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۱۷.

ناگفته نماند معنى کامل خیر همین است و در تمام موارد آن معتبر می‌باشد.

۲ – کاربردها

به مواردی از خَیْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – خَیْراً (آیه ۱۸۰ سوره بقره)

(إِنْ تَرَکَ‌ خَیْراً.)

[۶] بقره/سوره۲، آیه۱۸۰.

«اگر مالى بگذارد.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۶۶۷.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۴۳۹.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۹۲.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۸۲.

به مال دنیا از آن جهت خیر گویند که مرغوب و مورد میل است.

۲.۲ – خَیْراً (آیه ۲۶۹ سوره بقره)

(وَ مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَهَ فَقَدْ أُوتِیَ‌ خَیْراً کَثِیراً.)

[۱۱] بقره/سوره۲، آیه۲۶۹.

(و به هر کس دانش داده شود، خیر فراوانى داده شده است.)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۰۷.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۹۵.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۶۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۵۹.

به چیز خوب خیر گویند زیرا دلپسند است و آدمى به آن میل می‌کند.
چون حکمت مرغوب و دلپسند است لذا به آن خیر اطلاق شده است.

۲.۳ – الْخَیْرُ (آیه ۲۶ سوره آل عمران)

(وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِیَدِکَ‌ الْخَیْرُ.)

[۱۷] آل‌ عمران/سوره۳، آیه۲۶.

(هر کس را بخواهى، عزّت مى‌دهى و هر که را بخواهى خوار مى‌کنى. تمام خوبی‌ها به دست توست.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۲۰۶.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۳۱.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۱.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۲۸.

در آیه‌ ظاهرا خیر به معنى اختیار است یعنى «اختیار این کارها در دست تو است.»
برگزیدن و انتخاب را اختیار گوییم زیرا شى‌ء برگزیده نسبت به‌ برگزیننده دلپسند و مرغوب است نحو:

(وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ‌ عَلى‌ عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِینَ‌.)

[۲۳] دخان/سوره۴۴، آیه۳۲.

«روى علمی که داریم آنان را بر مردم برگزیدیم‌.»

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۱۵.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۴۱.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۰۹.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۰۰.

(وَ أَنَا اخْتَرْتُکَ‌ فَاسْتَمِعْ لِما یُوحى‌.)

[۲۸] طه/سوره۲۰، آیه۱۳.

(و من تو را براى مقام رسالت برگزیدم؛ اکنون به آن‌چه بر تو وحی مى‌شود، گوش فرا ده.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱۳.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۹۳.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۳۹.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۳.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۰.

۲.۴ – أخیار

اخیار، جمع خیر است یعنى نیکان‌.

۲.۴.۱ – الْأَخْیارِ (آیه ۴۷ سوره ص)

(وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَیْنَ‌ الْأَخْیارِ.)

[۳۴] ص/سوره۳۸، آیه۴۷.

«آن‌ها در نزد ما از برگزیدگان و نیکان‌اند.»

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۲۳.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۱۲.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۱۸.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۵۰.

۲.۵ – خِیَره

خِیَره اسم مصدر است به معنى اختیار.

۲.۵.۱ – الْخِیَرَهُ (آیه ۶۸ سوره قصص)

(وَ رَبُّکَ یَخْلُقُ ما یَشاءُ وَ یَخْتارُ ما کانَ لَهُمُ‌ الْخِیَرَهُ.)

[۳۹] قصص/سوره۲۸، آیه۶۸.

«پروردگارت آن‌چه که می‌خواهد می‌افریند و آن‌چه که می‌خواهد در مقام تشریع حکم اختیار می‌کند براى مردم حق اختیار در مقابل خدا نیست.»

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۹۵.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۶۶.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۲۵.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسی