پاورپوینت کامل خَلَص (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خَلَص (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خَلَص (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل خَلَص (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: خَلَص (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: خَلَص (مفردات‌قرآن)، خَلَصُوا (لغات‌قرآن)، خلوص.

خَلَص (به فتح خاء و لام) و خُلُوص از واژگان نهج البلاغه به معنای صاف شدن و بی‌خلط شدن است.
اِخلاص به معنای خالص کردن و اِستخلاص به معنای مخصوص به خود کردن و اختیار کردن است.
این واژه سی و یک بار در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای خَلَص و خُلُوص
۲ – کاربردها
۲.۱ – فتنه – خطبه ۵۰
۲.۲ – اخلاص در بندگی – خطبه ۸۶
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای خَلَص و خُلُوص

خَلَص

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۳۵۸.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۱۶۸.

به معنای صاف شدن و بی‌خلط شدن آمده است. طبرسی فرماید: اصل خلوص آنست که شی‌ء از هر آلودگی صاف و پاک باشد.

[۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۰۸.

راغب گوید: خالص آنست که: آلودگی شی‌ء از بین رفته باشد ولی صاف اعّم است و گاهی به چیزی گویند که از اول آلودگی نداشته است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۲۹۲.

اِخلاص به معنای خالص کردن و اِستخلاص به معنای مخصوص به خود کردن و اختیار کردن است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می باشد:

۲.۱ – فتنه – خطبه ۵۰

امام علی (علیه‌السلام) در رابطه با فتنه‌ها فرموده است: «فَلَوْ أَنَّ الْباطِلَ خَلَصَ مِنْ مِزاجِ الْحَقِّ لَمْ یَخْفَ عَلَى الْمُرْتادینَ، وَ لَوْ أَنَّ الْحقَّ خَلَصَ مِنْ لَبْسِ الباطِلِ انْقَطَعَتْ عَنْهُ أَلْسُنُ الْمُعانِدینَ; وَ لکِن یُؤْخَذُ مِنْ هذا ضِغْثٌ، وَ مِنْ هذا ضِغْثٌ، فَیُمْزَجانِ! فَهُنالِکَ یَسْتَوْلی الشَّیْطانُ عَلَى أَوْلِیائِهِ.»

[۵] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۱۱۰، خطبه ۵۰.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۹۵، خطبه ۵۰.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱،