پاورپوینت کامل خَطَأ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خَطَأ (مفردات‌قرآن) دارای ۵۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خَطَأ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل خَطَأ (مفردات‌قرآن) :

منبع: خَطَأ (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: اَخْطَأنا (لغات‌قرآن)، خَطاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)، خطا.

خَطَأ (به فتح خاء و طاء) از واژگان قرآن کریم به معنای اشتباه است.
خاطئون و خاطئین پنج بار در قرآن مجید آمده است.
کلمه خطیئه نیز به‌طور مفرد فقط سه بار در قرآن مجید آمده است.
مشتقات خَطَأ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

خَطِیئَتُهُ‌ (به فتح خاء و کسر طاء) به معنای گناه؛

خَطِیئاتِهِمْ‌ (به فتح خاء و کسر طاء) به معنای گناهانشان؛

خَطایانا (به فتح خاء) به معنای گناهانمان؛

أَخْطَأْتُمْ‌ (به فتح همزه، سکون خاء و سکون طاء) به معنای خطاهایى؛

خاطِئِینَ‌ (به کسر طاء و همزه) به معنای خطاکار؛

خاطِئَهٍ (به کسر طاء و فتح همزه) به معنای خطاکار؛

بِالْخاطِئَهِ (به کسر طاء و فتح همزه) به معنای گناهان بزرگ؛

خَطِیئَهً (به فتح خاء و کسر طاء) به معنای خطا؛

خَطِیئَتِی (به فتح خاء و کسر طاء) به معنای خطایم است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای خَطَأ
۲ – کاربردها
۲.۱ – خِطْأً (آیه ۳۱ سوره اسراء)
۲.۲ – خَطِیئَتُهُ‌ (آیه ۸۱ سوره بقره)
۲.۳ – خَطِیئاتِهِمْ‌ (آیه ۲۵ سوره نوح)
۲.۴ – خَطایانا (آیه ۷۳ سوره طه)
۲.۵ – أَخْطَأْتُمْ‌ (آیه ۵ سوره احزاب)
۲.۶ – خَطَأً (آیه ۹۲ سوره نساء)
۲.۷ – خَطِیئَتُهُ‌ (آیه ۸۱ سوره بقره)
۲.۸ – أَخْطَأْنا (آیه ۲۸۶ سوره بقره)
۲.۹ – خاطِئِینَ‌ (آیه ۸ سوره قصص)
۲.۱۰ – خاطِئَهٍ (آیه ۱۶ سوره علق)
۲.۱۱ – بِالْخاطِئَهِ (آیه ۹ سوره حاقه)
۲.۱۲ – خَطِیئَهً (آیه ۱۱۲ سوره نساء)
۲.۱۳ – خَطِیئَتِی (آیه ۸۲ سوره شعراء)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای خَطَأ

خَطَأ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۲۵۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۸۷-۲۸۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۱۲۴-۱۲۶.

به معنای اشتباه است.
خطاء و اخطاء هر دو به یک معنى است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۶۹.

خاطئه مؤنّث خاطئ است

۲ – کاربردها

به مواردی از خَطَأ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – خِطْأً (آیه ۳۱ سوره اسراء)

خطا و اشتباه سه قسم است. اوّل آن که کارى ناشایست را از روى عمد و بى‌اعتنایى انجام دهند، این گونه خطا مسئولیّت‌آور و مورد بازخواست است و آن مثل جهالت عمدى است که در «جهل» گذشت؛

(وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ خَشْیَهَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِیَّاکُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ کانَ‌ خِطْأً کَبِیراً)

[۵] اسراء/سوره۱۷، آیه۳۱.

(و فرزندانتان را از ترس فقر، به قتل نرسانید؛ ما آن‌ها و شما را روزى مى‌دهیم؛ به یقین کشتن آن‌ها گناه بزرگى است.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۸۵.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۱۱۵.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۸۴-۸۵.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۳۰.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۲۴۷-۲۴۸.

مثل‌ این آیه پیدا است که مشرکان فرزندان خویش را از روى عمد و اراده می‌کشتند و علّت خطا بودن همان ناشایست بودن آن عمل است.
«خطاء» در آیه شریفه به کسر خاء و فتح آن هر دو خوانده شده است و آن را به کسر اوّل، گناه معنى کرده‌اند.
در قاموس گوید: آن به معنى گناه یا گناه عمدى است.

[۱۱] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۱۳.

در مجمع آمده: «خَطِئَ‌ یَخْطَأُ خَطَاءً» آن گاه گویند که گناه از روى عمد باشد و خاطئ نیز از آن است یعنى آن که از روى عمد خطاکار است.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۲۹.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۲۴۶.

راغب نیز در مفردات چنین گفته است.

[۱۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۸۷.

۲.۲ – خَطِیئَتُهُ‌ (آیه ۸۱ سوره بقره)

تمام گناهان که از آن‌ها به خطا و خطیئه و خطایا تعبیر شده همه از این قبیل‌اند. مثل‌:

(بَلى‌ مَنْ کَسَبَ سَیِّئَهً وَ أَحاطَتْ بِهِ‌ خَطِیئَتُهُ‌ فَأُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ)

[۱۵] بقره/سوره۲، آیه۸۱.

(آرى، کسانى که مرتکب گناه شوند و آثار گناه، سراسر وجودشان را بپوشاند، آن‌ها اهل آتشند.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۲.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۲۵.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۱۵-۲۱۶.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۳۵-۲۳۶.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۸۱-۲۸۲.

۲.۳ – خَطِیئاتِهِمْ‌ (آیه ۲۵ سوره نوح)

(مِمَّا خَطِیئاتِهِمْ‌ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً)

[۲۱] نوح/سوره۷۱، آیه۲۵.

(سرانجام همگى به خاطر گناهانشان غرق شدند و در آتش دوزخ وارد گشتند.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۷۱.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۵.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۶.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۵۲.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۳۸-۱۳۹.

۲.۴ – خَطایانا (آیه ۷۳ سوره طه)

(آمَنَّا بِرَبِّنا لِیَغْفِرَ لَنا خَطایانا)

[۲۷] طه/سوره۲۰، آیه۷۳.

(ما به پروردگارمان ایمان آوردیم تا گناهانمان را بیامرزد.)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۱۶.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۲۴۴.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۸۲.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۴۹.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۰.

دوّم آن که کار شایسته‌اى اراده کند ولى خلاف آن واقع شود؛ مثل آن که می‌خواست پرنده‌اى شکار کند اشتباهاً انسانى را کشت. این خطا قابل عفو و غیر مسئول است و فاعل آن را مخطى‌ء گویند نه خاطئ.

۲.۵ – أَخْطَأْتُمْ‌ (آیه ۵ سوره احزاب)

(وَ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ فِیما أَخْطَأْتُمْ‌ بِهِ وَ لکِنْ ما تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً)

[۳۳] احزاب/سوره۳۳، آیه۵.

(امّا گناهى بر شما نیست در خطاهایى که در نامیدن آن‌ها به نام دیگران از شما سر مى‌زند، ولى آن چه را از روى عمد مى‌گویید مورد مؤاخذه قرار خواهد داد و خداوند آمرزنده و مهربان است.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۱۸.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۴۱۲.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۷۶.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۱۵.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۱۱۹-۱۲۰.

۲.۶ – خَطَأً (آیه ۹۲ سوره نساء)

(وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ یَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلَّا خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِیرُ رَقَبَهٍ)

[۳۹] نساء/سوره۴، آیه۹۲.

(هیچ فرد باایمانى مجاز نیست که مؤمنى را به قتل برساند، مگر این که این کار از روى خطا و اشتباه باشد و اگر کسى مؤمنى را از روى خطا به قتل رساند، باید یک برده مؤمن را آزاد کند.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۹۳.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۵۹.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۳۸-۳۹.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۲۹۳-۲۹۴.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۵۶-۱۵۷.

سوّم آن که کار خلافى را اراده کند و اشتباهاً کار خوبى را انجام دهد. این گونه شخص درباره اراده‌اش مذموم بوده و درباره فعلش نیز ممدوح نیست. راجع به این شقّ در قرآن مصداقى نیامده است.
قسم اوّل چنان که گفته شد خطاى مسئول است و در قسم دوّم اراده صواب و فعل خطا و در قسم سوّم به عکس است. در تعیین این سه قسم از مفردات استفاده شده است.

[۴۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۸۷-۲۸۸.

در اقرب الموارد هست که گفته‌اند: خطا بر سه معنى است: گناه، ضدّ عمد و ضدّ صواب