پاورپوینت کامل حَمْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَمْل (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَمْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَمْل (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: حَمْل (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: حَمْل (مفردات‌قرآن)، حِمل (لغات‌قرآن)، حمل.

حَمْل (به فتح حاء و سکون میم) از واژگان نهج‌البلاغه به معنای بار و برداشتن بار است.
حِمْل (به کسر حاء و سکون میم) به معنای بار ظاهری است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

اِحْتِمال (به کسر حاء، سکون حاء و کسر تاء) به معنای حمل،چشم‌پوشى، عفو؛

حامِل (به کسر میم) به معنای حمل کننده و حَمَّال مبالغه آن است؛

حَمَّالَهَ الْحَطَب ظاهرا لقب «امّ جمیل» زن ابولهب، خواهر ابوسفیان است.

موارد زیاد از این کلمه در نهج‌البلاغه به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَمْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – حَمَلَ – خطبه ۸۶ (درباره فسّاق)
۲.۲ – حَمَلْتُمُونِی – خطبه ۲۰۵ (خطاب به طلحه و زبیر)
۲.۳ – الاْحْتِمالُ – حکمت ۲ (در مقام موعظه)
۲.۴ – حَمَّال – نامه ۷۷ (درباره خوارج)
۲.۵ – حَمّالَه – نامه ۲۸ (نامه به معاویه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَمْل

حَمْل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۳۰۴.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۵، ص۳۵۷.

(بر وزن عقل) به معنای بار و برداشتن بار است.
«حِمْل» (به کسر اوّل) به معنای بار ظاهرى است.
حَمْل (به فتح اول) به معنای بار باطنى مانند بچه در شکم مادر است.
راغب در مفردات گوید: حمل یک معنى دارد و در چیزهاى بسیار به کار مى‌رود، فعل آن در همه جا یکى است ولى در مصدر آن فرق گذاشته به اشیایی که در ظاهر حمل مى‌شود مانند باری که بر دوش گیرند، به کسر اوّل (حمل) گفته‌اند و به اشیایی که در باطن حمل مى‌شوند به فتح اول گفته‌اند. مانند بچه در شکم و آب در ابر، و میوه بر درخت.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳۱.

طبرسی فرموده حمل- به کسر اوّل- بار منفصل- و به فتح اوّل بار متصّل است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۱.

۲ – کاربردها

بعضی از مواردی که از این کلمه در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است به شرح ذیل می‌باشد.

۲.۱ – حَمَلَ – خطبه ۸۶ (درباره فسّاق)

به تأویل کردن و وادار کردن نیز حمل گویند.
چنان‌که امام علی (صلوات‌الله‌علیه) درباره فسّاق فرموده:
«قَدْ حَمَلَ الْکِتابَ عَلَى آرائِهِ، وَ عَطَفَ الْحَقَّ عَلى أَهْوائِهِ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۷۱، خطبه۸۶.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۱۵۲، خطبه ۸۵.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ج۱، ص۱۱۹، خطبه ۸۷.

«قرآن را بر آراء خود حمل کرده و حق را بر هواهاى خویش بر گردانده است.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۶۹، خطبه ۸۷.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۲۵.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۲۶.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۳، ص۵۶۲.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۱۸۱.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه،ج۶، ص۳۷۳.

)

۲.۲ – حَمَلْتُمُونِی – خطبه ۲۰۵ (خطاب به طلحه و زبیر)

حضرت به طلحه و زبیر فرموده:
«وَاللهِ مَا کانَتْ لِی فِی الْخِلاَفَهِ رَغْبَهٌ، … وَ لکِنَّکُمْ دَعَوْتُمُونِی إِلَیْها، وَ حَمَلْتُمُونِی عَلَیْها.»

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۱۱، خطبه۲۰۵.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۲۱۰، خطبه ۲۰۰.

[۱۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ج۱، ص۳۲۲، خطبه ۲۰۵.

«به خدا سوگند! من به خلافت رغبتى نداشتم … و این شما بودید که مرا به آن دعوت کردید و آن را به من تحمیل نمودید.»

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۰۱، خطبه ۲۰۵.

[۱۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۵.

(شرح‌های خطبه:

[۱۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۶.

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۸، ص۸۰.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۷۹.

[۲۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۴