پاورپوینت کامل حَلَس (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَلَس (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَلَس (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَلَس (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل حَلَس (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عهد.

حَلَس (به فتح حاء و لام) از واژگان نهج البلاغه به معنای ملازمت، عهد و میثاق است.
همچنین به معنای پلاس و هر چیزی که زیر جهاز شتر و زین اسب گذاشته شود آمده است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

أَحْلَسُونا (به فتح همزه و سکون حاء) به معنای ملازم کردن؛

یُحْلِسُهُمْ (به ضمه یاء و سکون حاء) به معنای پوشاندن؛

أَحْلاَسُ (به فتح همزه و سکون حاء) به معنای همدم است.

از این لفظ سه مورد در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَلَس
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَحْلَسُونا – نامه ۹ (جنایات قریش)
۲.۲ – یُحْلِسُهُمْ – خطبه ۹۲ (پیشامدهای قریش)
۲.۳ – أَحْلاَسُ – خطبه ۱۹۲ (امراء اشراف)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَلَس

حَلَس

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۲۹۶.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۶۳.

(بر وزن شرف) به معنای ملازمت است.
«حلس بالمکان حلسا: لزمه» و نیز به معنای عهد و میثاق آید.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۷۰۴.

«حلس» (بر وزن جسر و شرف) پلاس و هر چیزی که زیر جهاز شتر و زین اسب گذاشته شود مانند نمد و غیره است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أَحْلَسُونا – نامه ۹ (جنایات قریش)

حضرت علی (علیه‌السلام) به معاویه در رابطه با جنایات قریش می‌نویسد:
«فَأَرادَ قَوْمُنا قَتْلَ نَبِیِّنا …. وَ مَنَعُونا الْعَذْبَ، وَ أَحْلَسُونا الْخَوْفَ، وَ اضْطَرُّونا إِلَى جَبَل وَعْر، وَ أَوْقَدُوا لَنا نارَ الْحَرْبِ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۹۰، نامه ۹.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۰، نامه ۹.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۶۸، نامه ۹.

(قوم ما قصد کشتن پیامبر ما را کردند، از آب شیرین منع‌مان نمودند، ترس را بر ما ملازم کردند و ما را به کوه صعب که رفتن بالای آن نمی‌شود (شعب ابی طالب (علیه‌السلام)) ناچار نمودند و آتش جنگ را بر ما افروختند.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۷۵، نامه ۹.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۶۱۳.

(شرح‌های خطبه:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۶۱۷.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۹، ص۱۱۰.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج