پاورپوینت کامل حَلْبَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَلْبَه (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَلْبَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَلْبَه (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: حَلْبَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: دوشیدن.

حَلْبَه یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای یک‌دفعه دوشیدن است. این لفظ در معنای جمعی از اسبان پنج بار در نهج البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در رابطه با شعراء، مردگان و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَلْبَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – حَلبه – حکمت ۴۴۵ (شاعرترین شعراء)
۲.۲ – حَلَباتُ – خطبه ۲۲۰ (درباره مردگان)
۲.۳ – الْحَلاَئِبُ – خطبه ۱۲۴ (درباره دشمنان)
۲.۴ – حَلْبَتُهُ – خطبه ۱۰۵ (درباره دنیا و قیامت)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَلْبَه

حَلْبَه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۲۹۵.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۴۶.

به معنای یک‌دفعه دوشیدن است.
جمع آن حلبات است، ولی این کلمه به این معنی در «نهج البلاغه» نیامده است.
حَلْبَه به معنای جمعی از اسبان نیز آمده است که برای مسابقه جمع می‌شوند.
گاهی به محلّ جمع شدن آن‌ها نیز حَلْبَه گویند، جمع آن حلبات و حلائب آید.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۷۰۱.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج‌البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – حَلبه – حکمت ۴۴۵ (شاعرترین شعراء)

از امام علی (علیه‌السّلام) پرسیدند: شاعرترین شعراء کدام است فرمود:
«إِنَّ الْقَوْمَ لَمْ یَجْرُوا فِی حَلبه تُعْرَفُ الْغایَهُ عِنْدَ قَصَبَتِها، فَإِنْ کانَ وَ لاَ بُدَّ فَالْمَلِکُ الضِّلِّیلُ (یرید امرء القیس)»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۸۸، حکمت ۴۴۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۶۰، حکمت ۴۵۵.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۵۶، حکمت ۴۵۵.

«شعراء در یک میدان نتاخته‌اند تا هدف در آخر آن مشخّص شود و اگر لابدّ باید قضاوت کرد، امرء القیس آن پادشاه کاملا گمراه و فاسق از همه شاعرتر می‌باشد».

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۴۹، حکمت ۴۵۵.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۷۷۵.

(شرح‌های حکمت:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۷۷۵.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۵، ص۵۸۲.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۵۲۲.

[۱۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۱۵۳.

)

منظور از «حلبه» به احتمال قوی «میدان» و از «قصبه» هدف است یعنی شعراء در یک میدان نتاخته‌اند تا هدف در آخر آن مشخّص شود و اگر لابدّ باید قضاوت کرد، امرء القیس آن پادشاه کاملا گمراه و فاسق از همه شاعرتر می‌باشد، به عبارت دیگر مقصدشان در شعر گفتن یکی نبوده بعضی غزل، بعضی شعر عاشقانه، بعضی غیر آن گفته‌اند.
محمد عبده «حلبه» را گروه اسبان گفته، آن هم درست است.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۶۰.

۲.۲ – حَلَباتُ – خطبه ۲۲۰ (درباره مردگان)

حضرت در رابطه با مردگان فرموده:
«الَّذِینَ کانتْ لَهُمْ مَقاوِمُ الْعِزِّ، وَ حَلَباتُ الْفَخْرِ، مُلُوکاً وَ سُوَقاً، سَلَکُوا فِی بُطُونِ الْبَرْزَخِ سَبِیلاً.»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۳۷، خطبه ۲۲۰.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۲۳۲، خطبه ۲۱۶.

[۱۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۳۸، خطبه ۲۲۱.

«آن‌هایی که مقام‌های عزت و گروه گروه اسبان مسابقه داشتند پادشاهان و رعیت‌ها بودند که داخل راه‌های قبر و برزخ شدند».