پاورپوینت کامل حسن بن موسی خشاب
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل حسن بن موسی خشاب دارای ۸۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حسن بن موسی خشاب،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل حسن بن موسی خشاب :
مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل حسن بن موسی خشاب (مقالهدوم).
خَشّاب، حسنبن موسی، خَشّاب، حسنبن موسی، راوی شیعی قرن دوم و سوم است.
فهرست مندرجات
۱ – مشخصات
۲ – مشایخ
۳ – راویان
۴ – در کلام رجالیان
۵ – موضوع بیشتر روایات
۶ – فهرست منابع
۷ – پانویس
۸ – منبع
۱ – مشخصات
کنیهاش ابومحمد است و در اسناد روایات غالبآ با نام حسنبن موسی
[۱] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۴۵.
و در برخی روایات با لقب خشّاب آمده
[۲] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۴۶.
[۳] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۹۲.
که ظاهرآ ناظر به شغل چوبفروشی خود یا خاندانش است.
[۴] سمعانی، الانساب، ج۲، ص۳۶۶.
از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست اما چنانچه نقل خشّاب از اسحاقبن عَمّار صیرفی ، از اصحاب امام کاظم علیهالسلام، صحیح باشد،
[۵] محمدبن حسن طوسی، الاستبصار، ج۲، ص۲۱۴، چاپ حسن موسوی خرسان، نجف ۱۳۷۵۱۳۷۶/ ۱۹۵۶۱۹۵۷، چاپ افست تهران ۱۳۶۳ش.
زمان ولادت او را باید دستکم نیمه دوم قرن دوم در نظر گرفت. به گفته شوشتری
[۶] شوشتری، قاموس الرجال، ج۳، ص۳۸۵.
در مواردی حسنبن موسی خشّاب با حسنبن موسی حَنّاط، از یاران یاران امام صادق علیهالسلام، خلط شده است.
[۷] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۲، ص۳۵۸۳۵۷، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
همچنین محل سکونت وی معلوم نیست، هرچند در سند یکی از روایات از او با لقب کوفی یاد شده است.
[۸] محمدبن عمر کشّی، اختیار معرفه الرجال، ج۱، ص۲۰۹، (تلخیص) محمدبن حسن طوسی، چاپ حسن مصطفوی، مشهد ۱۳۴۸ش.
با اینکه طوسی
[۹] محمدبن حسن طوسی، رجالالطوسی، ج۱، ص۳۹۸، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۵.
نام او را ذیل نام اصحاب امام حسن عسکری علیهالسلام آورده اما مستقیمآ از آن حضرت روایتی نقل نکرده
[۱۰] محمدبن حسن طوسی، رجالالطوسی، ج۱، ص۴۲۰، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۵.
بلکه عمده روایات وی با واسطه از امام صادق علیهالسلام است.
۲ – مشایخ
خشّاب از اصحاب امام رضا و امام جواد علیهماالسلام چون احمدبن محمدبن ابینصر بَزَنطی ، علیبن اَسْباط ، و علیبن حَسّان واسطی نقل حدیث کرده است.
[۱۱] کلینی، کافی، ج۱، ص۱۹۲.
[۱۲] ابنبابویه، کتاب مَن لایَحضُرُه الفقیه، ج۴، ص۵۳۱، چاپ علیاکبر غفاری، قم ۱۴۱۴.
[۱۳] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۱، ص۲۰۲، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۱۴] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۳، ص۳۷، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۱۵] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۳، ص۲۴۹، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۱۶] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۶، ص۲۱۴، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۱۷] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۶، ص۳۰۱، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۱۸] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۹۲ـ۳۹۳.
از دیگر مشایخ او غیاثبن کَلّوب است
[۱۹] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۳، ص۲۹، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۲۰] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۶، ص۳۱۴، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۲۱] محمدبن حسن طوسی، فهرست کتب الشیعه و اصولهم و اسماءالمصنفین و اصحابالاصول، ج۱، ص۳۵۵ـ۳۵۶، چاپ عبدالعزیز طباطبائی، قم ۱۴۲۰.
که بیشتر روایات خشّاب از اوست.
[۲۲] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۹۱ـ۳۹۵.
خشّاب، راوی کتاب غیاث نیز ذکر شده است.
[۲۳] احمدبن علی نجاشی، فهرست اسماء مصنّفی الشیعه المشتهر ب رجالالنجاشی، ج۱، ص۳۰۵، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم ۱۴۰۷.
[۲۴] محمدبن حسن طوسی، فهرست کتب الشیعه و اصولهم و اسماءالمصنفین و اصحابالاصول، ج۱، ص۳۵۶، چاپ عبدالعزیز طباطبائی، قم ۱۴۲۰.
بهگفته طوسی
[۲۵] محمدبن حسن طوسی، عدّهالاصول و بذیله الحاشیه الخلیلیه، ج۱، ص۳۷۹ـ۳۸۰، لخلیلبن غازی قزوینی، چاپ محمدمهدی نجف، (قم) ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
غیاثبن کلّوب از اهل سنت است اما اصحاب امامیه به روایت او در صورت عدم روایت معارض از طریق شیعه ، عمل کردهاند و خویی
[۲۶] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۳، ص۲۳۵.
بر همین مبنا به وثاقت غیاثبن کلّوب حکم داده است.
۳ – راویان
راویان معتبر و محدّثان سرشناسی از خشّاب روایت کردهاند،
[۲۷] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۹۲ـ۳۹۵.
از جمله محمدبن حسن صفار قمی ،
[۲۸] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۳۱، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۲۹] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۷۸، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۳۰] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۳۳۷، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۳۱] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۵۲۷، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۳۲] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۵، ص۳۷۷، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۳۳] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۶، ص۱۶۲، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
علی بن ابراهیم
[۳۴] کلینی، کافی، ج۱، ص۳۳۷.
[۳۵] کلینی، کافی، ج۵، ص۴۷۰.
و سعدبن عبداللّه اشعری .
[۳۶] ابنقولویه، کاملالزیارات، ج۱، ص۸۴، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۷.
[۳۷] ابنقولویه، کاملالزیارات، ج۱، ص۲۱۵، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۷.
[۳۸] ابنقولویه، کاملالزیارات، ج۱، ص۴۲۷، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۷.
[۳۹] ابنبابویه، کتاب مَن لایَحضُرُه الفقیه، ج۴، ص۵۳۱، چاپ علیاکبر غفاری، قم ۱۴۱۴.
[۴۰] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۱، ص۲۰۲، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۴۱] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۳، ص۲۰۰، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۴۲] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۳، ص۳۲۴، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
همچنین حُمَیْدبن زیاد روایات زیادی از خشّاب به نقل از حسنبن علیبن یوسف معروف به ابنبَقّاح راوی شیعی که از اصحاب امام صادق علیهالسلام روایت کرده شنیده است.
[۴۳] کلینی، کافی، ج۲، ص۸۷.
[۴۴] کلینی، کافی، ج۲، ص۱۱۴.
[۴۵] کلینی، کافی، ج۲، ص۴۶۷.
[۴۶] کلینی، کافی، ج۲، ص۶۲۱.
[۴۷] کلینی، کافی، ج۳، ص۵۰۴.
[۴۸] کلینی، کافی، ج۵، ص۳۴.
[۴۹] کلینی، کافی، ج۵، ص۱۴۷.
[۵۰] کلینی، کافی، ج۵، ص۳۲۵.
[۵۱] کلینی، کافی، ج۶، ص۲۹۷.
[۵۲] کلینی، کافی، ج۶، ص۳۰۰.
[۵۳] کلینی، کافی، ج۶، ص۵۳۹.
[۵۴] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۹۲ـ۳۹۵.
[۵۵] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۳۴۳ـ۳۴۴.
۴ – در کلام رجالیان
رجالیان متقدم حسنبن موسی را توثیق کرده و از وجوه اصحاب شمرده و او را به علم و کثرت حدیث ستودهاند.
[۵۶] احمدبن علی نجاشی، فهرست اسماء مصنّفی الشیعه المشتهر ب رجالالنجاشی، ج۱، ص۴۲، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم ۱۴۰۷.
[۵۷] ابنداوود حلّی، کتاب الرجال، ج۱، ص۷۸، چاپ محمدصادق آلبحرالعلوم، نجف ۱۳۹۲/ ۱۹۷۲، چاپ افست قم (بیتا).
[۵۸] حسنبن یوسف علامه حلّی، خلاصهالاقوال فی معرفه الرجال، ج۱، ص۱۰۴، چاپ جواد قیومی اصفهانی، (قم) ۱۴۱۷.
رجالیان متأخر وی را ممدوح دانستهاند
[۵۹] فخرالدینبن محمد طریحی، جامع المقال فیما یتعلق باحوال الحدیث و الرجال، ج۱، ص۱۰۵، چاپ محمدکاظم طریحی، تهران (۱۳۷۴).
[۶۰] محمدبن علی اردبیلی، جامعالرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الاسناد، ج۱، ص۲۲۷، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
[۶۱] محمدباقربن محمدتقی مجلسی، الوجیزه فی الرجال، ج۱، ص۶۰، چاپ محمدکاظم رحمانستایش، تهران ۱۳۷۸ش.
[۶۲] محمدامینبن محمدعلی کاظمی، هدایه المحدثین الی طریقه المحمدین، ج۱، ص۱۹۳، چاپ مهدی رجایی، قم ۱۴۰۵.
و جزائری
[۶۳] عبدالنبیبن سعدالدین جزائری، حاویالاقوال فی معرفه الرجال، ج۳، ص۱۰۰، قم ۱۴۱۸.
او را در شمار راویان حَسَن آورده است.
[۶۴] محمدبن علی موسوی عاملی، مدارک الاحکام فی شرح شرائعالاسلام، ج۷، ص۳۶۰، قم ۱۴۱۰.
محمدباقر بهبهانی
[۶۵] محمدباقربن محمد اکمل بهبهانی، تعلیقات علی منهجالمقال، ج۱، ص۱۵۵، در محمدبن علی استرآبادی، منهجالمقال فی تحقیق احوال الرجال (۸) المعروف بالرجال الکبیر، چاپ سنگی (تهران) ۱۳۰۷.
برای وثاقت خشّاب ادلهای اقامه کرده است، از جمله: اوصافی که نجاشی برای خشّاب شمرده و به گزارش وی، ابنولید خشّاب را در شمار راویان ضعیفی که محمدبن احمدبن یحیی از آنها روایت میکند، قرار نداده است،
[۶۶] عبداللّه مامقانی، تنقیحالمقال فی علم الرجال، ج۲۱، ص۸۹ـ۹۰، چاپ محییالدین مامقانی، قم ۱۴۲۳ـ.
اعتماد و استناد کشّی و شیخش ، حمدویه بن نصیر ، به روایات حسنبن موسی از جمله درباره واقفی بودنِ احمدبن حسنبن اسماعیل میثمی
[۶۷] محمدبن عمر کشّی، اختیار معرفه الرجال، ج۱، ص۴۶۸، (تلخیص) محمدبن حسن طوسی، چاپ حسن مصطفوی، مشهد ۱۳۴۸ش.
و حسن بن سماعه
[۶۸] محمدبن عمر کشّی، اختیار معرفه الرجال، ج۱، ص۴۶۹، (تلخیص) محمدبن حسن طوسی، چاپ حسن مصطفوی، مشهد ۱۳۴۸ش.
و روایت مشایخ حدیث قم ، نظیر عمران بن موسی و محمدبن حسن صفار ، از وی. مامقانی
[۶۹] عبداللّه مامقانی، تنقیحالمقال فی علم الرجال، ج۲۱، ص۹۰، چاپ محییالدین مامقانی، قم ۱۴۲۳ـ.
نیز باتوجه به قرائن پیشگفته خشّاب را موثق و احادیث او را صحیح یا حَسَن نزدیک به صحیح دانسته است.
[۷۰] موسیبن عبداللّه زنجانی، کتاب الجامع فی الرجال، ج۱، ص۵۵۹، (قم) ۱۳۹۴.
[۷۱] محمدعلی موحد ابطحی، تهذیبالمقال فی تنقیح کتاب الرجال للشیخ الجلیل ابیالعباس احمدبن علی النجاشی، ج۲، ص۵۵، ج۲، نجف ۱۳۹۰/۱۹۷۱.
[۷۲] پانویس، عبداللّه مامقانی، ج۲۱، ص۹۲، تنقیحالمقال فی علم الرجال، چاپ محییالدین مامقانی، قم ۱۴۲۳ـ.
شوشتری
[۷۳] شوشتری، قاموس الرجال، ج۳، ص۳۸۵.
دلایل بهبهانی را نقد کرده و نقل قمیان از وی را دلیل ثقهبودن او ندانسته است، زیرا در بین آنان افرادی هستند که غثوسمین را نقل میکنند و محدثان قُمیِ اهل نقد همچون احمدبن محمدبن عیسی اشعری و ابنولید نیز از آنها روایت نمیکنند. همچنین به نظر او استثنا نشدن وی از راویانی که محمدبن احمدبن یحیی از آنها روایت کرده، حداکثر دال بر عدم ضعف اوست و وثاقت خشّاب را ثابت نمیکند.
[۷۴] پانویس محییالدین مامقانی، عبداللّه مامقانی، ج۲۱، ص۹۰ـ۹۱، تنقیحالمقال فی علم الرجال، چاپ محییالدین مامقانی، قم ۱۴۲۳ـ.
[۷۵] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱، ص۷۴ـ۷۵.
۵ – موضوع بیشتر روایات
موضوع بیشتر روایات خشّاب، فقهی
[۷۶] کلینی، کافی، ج۳، ص۵۴۲.
[۷۷] کلینی، کافی، ج۵، ص۱۴۷.
[۷۸] کلینی، کافی، ج۵، ص۴۷۰.
[۷۹] کلینی، کافی، ج۶، ص۲۵۲.
[۸۰] کلینی، کافی، ج۶، ص۲۹۷.
[۸۱] کلینی، کافی، ج۶، ص۳۰۰.
[۸۲] کلینی، کافی، ج۶، ص۳۰۵.
[۸۳] کلینی، کافی، ۷، ص۱۷۳.
[۸۴] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۱، ص۱۳۸، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۸۵] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۱، ص۲۰۲، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۸۶] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۱، ص۲۳۷۲۳۸، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۸۷] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۱، ص۳۳۷، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۸۸] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۱، ص۴۴۴، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۸۹] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۲، ص۵۳۵۴، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۹۰] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۲، ص۲۹۷، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۹۱] محمدبن حسن طوسی، تهذیبالاحکام، ج۲، ص۳۵۸، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
[۹۲] محمدبن علی اردبیلی، جامعالرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الاسناد، ج۱، ص۲۲۷۲۲۸، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
[۹۳] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۹۱ـ۳۹۵.
[۹۴] خویی، معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۳۴۳ـ ۳۴۴.
یا اعتقادی با مضامینی چون صفات خدا ،
[۹۵] کلینی، کافی، ج۱، ص۱۲۷.
[۹۶] ابنبابویه، التوحید، ج۱، ص۳۱۶ـ۳۱۷، چاپ هاشم حسینی طهرانی، قم (۱۳۵۷ش).
[۹۷] محمدبن عمر کشّی، اختیار معرفه الرجال، ج۱، ص۲۷۹ـ۲۸۰، (تلخیص) محمدبن حسن طوسی، چاپ حسن مصطفوی، مشهد ۱۳۴۸ش.
شأن و منزل اهلبیت و امامان شیعه ،
[۹۸] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۳۱، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۹۹] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۳۷، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۰] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۶۰، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۱] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۶۵، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۲] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۷۷۷۸، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۳] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۸۱، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۴] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۹۱۹۲، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۵] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۹۸، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۶] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۱۲۵، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۷] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آلمحمد (ع)، ج۱، ص۱۳۸، چاپ محسن کوچهباغی تبریزی، تهران ۱۳۶۲ش.
[۱۰۸] محمدبن حسن صفّار قمی، بصائ
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
شیعه فایل |
