پاورپوینت کامل حزب اتفاق و ترقی (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حزب اتفاق و ترقی (تهران) دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حزب اتفاق و ترقی (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حزب اتفاق و ترقی (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل حزب اتفاق و ترقی (تهران)

اتفاق و ترقی، حزب hezb-e ettefq-o taraqq، یکی از احزاب مهم دوران مشروطه ایران است.
به رهبری مستعان‌الملک در سال (۱۳۲۷ هـ.ق) در شرایط استبداد صغیر و به‌صورت مخفی در تهران تشکیل شد.
این حزب با هدف کمک به مشروطیت، حفظ استقلال کشور و حمایت از حقوق انسانی و سیاسی طبقات مختلف تأسیس گردید.
اهداف آن شامل ترویج آزادی اجتماعات، مطبوعات و دفاع از حقوق اقوام و زارعان بود.
حزب از کمیته‌ای به نام جهانگیر بهره‌مند بود و ارگان رسمی آن، روزنامه استقلال ایران، به ترویج اندیشه‌های حزب کمک می‌کرد.
حزب اتفاق و ترقی در مجلس شورای ملی نمایندگانی داشت و با سایر احزاب مانند حزب دموکرات و اعتدالیون در تضاد بود.
این حزب تلاش‌های قابل توجهی برای حفظ مشروطیت و استقلال ایران انجام داد و تأثیرات مهمی بر تاریخ سیاسی کشور گذاشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی حزب اتفاق و ترقی
۲ – منشأ و ارتباطات
۳ – رهبری حزب
۴ – فعالیت‌های مطبوعاتی
۴.۱ – اولتیماتوم و تبعید
۴.۲ – کمیته جهانگیر
۵ – روزنامه استقلال ایران
۶ – تلاش برای هماهنگی
۷ – اهمیت حزب
۸ – تضادهای سیاسی
۹ – ائتلاف‌های حزبی
۱۰ – نمایندگان حزب در مجلس
۱۱ – پایگاه مردمی و تشکیلات حزب
۱۲ – نظام‌نامه داخلی
۱۳ – ساختار تشکیلاتی حزب
۱۴ – شعب و کمیته‌ها
۱۵ – کمیته‌های حزب
۱۶ – سازمان زارعین
۱۷ – پانویس
۱۸ – منبع

۱ – معرفی حزب اتفاق و ترقی

حزب اتفاق و ترقی، یکی از احزاب دوره‌ی مشروطه به ریاست مستعان‌الملک بوده است.
این حزب ، ۵ ماه پیش از فتح تهران و در دوران استبداد صغیر به‌صورت مخفی در تهران تشکیل شد.

[۱] «اتفـاق و تـرقـی»، اسـتقـلال ایـران، تهـران، ۱۳۲۸ ش، شم‌ ۱۲۴، ص۱.

[۲] اتحادیه (نظام مافی)، منصوره، پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۵۰.

هدف از تشکیل این حزب چنان‌که در نظام‌نامه‌ی آن ذکر شده است، کمک به مشروطیت و حفظ استقلال کشور و همچنین نگاهداری از حقوق انسانی و سیاسی همه‌ی زیردستان و حقوق کلیه‌ی طبقات متوسط و کارمندان بود.

[۳] «نظام‌نامه داخلی جمعیت اتفاق و ترقی»، مجموعه متون و اسناد تاریخی، به کوشش منصوره اتحادیه (نظام مافی)، تهران، ۱۳۶۱ ش، ج ۴، ص۱۳۹.

خواسته‌های حزب نیز شاملِ آزادی اجتماعات، کنفرانس‌ها، مطبوعات و افکار، و اجرای قوانین توسط قوه‌ی مجریه بود.
رویکرد حزب دربرابر اقوام مختلف در ایران، دفاع از تساوی حقوق و قوانین اجتماعی برای همه‌ی اقوام تحت تابعیت دولت ایران بود.
همچنین دفاع از زارعان و توقف قوانینی که موجب تضییع حقوق آنها باشد، از برنامه‌های عنوان‌شده‌ی حزب به شمار می‌رفت.
همراهی با تمامی ملت‌های مظلوم و اتحاد و اتفاق طبقاتشان نیز مورد توجه بنیان‌گذاران حزب بود.

[۴] اتحادیه (نظام مافی)، منصوره، پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۵۱- ۳۵۲.

۲ – منشأ و ارتباطات

منشأ این حزب به‌گفته‌ی برخی منابع، حزب اتفاق و ترقی در عثمانی است.

[۵] اتحادیه (نظام مافی)، منصوره، پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۵۱.

[۶] اتحادیه (نظام مافی)، منصوره، پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۶۷.

حزبی که مقدمات انقلاب مشروطه و تغییر رژیم در عثمانی را فراهم ساخت.

[۷] شمیم، علی‌اصغر، ایران در دوره سلطنت قاجار، تهران، ۱۳۸۷ ش، ص۴۸۱.

هرچند اهداف این دو حزب با یکدیگر کاملاً یکسان نبود.

[۸] اتحادیه (نظام مافی)، منصوره، پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۵۱.

بااین‌حال، به نظر می‌رسد که این ارتباط مورد توجه حکومت عثمانی بوده است، زیرا قاضی‌القضات عثمانی در دیدار سید حسن مدرس با خلیفه‌ی عثمانی، حزب اتفاق و ترقی ایران را شعبه‌ای از حزب اتفاق و ترقی عثمانی خوانده بود.
البته مدرس نسبت به وجود این حزب در ایران اظهار بی‌اطلاعی نموده و تنها بر اتحاد اسلام تأکید کرده بود.

[۹] تشید، علی‌اکبر، «اولین دولت آزاد: مدرس، وزیر اوقاف و دادگستری و ملاقات خلیف عثمانی»، تاریخ اسلام، تهران، ۱۳۴۸ ش، شم‌ ۲۸، ص۳۵.

۳ – رهبری حزب

مستعان‌الملک رئیس حزب اتفاق و ترقی در خارج از مجلس شورای ملی بود.

[۱۰] اتحادیه (نظام مافی)، منصوره، پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۵۱.

او براساس گفته‌ی سپهدار اعظم، در جریان انقلاب مشروطیت، به‌همراه گروهی تفنگ‌دار به جمع انقلابیون پیوست.

[۱۱] احترامی، منوچهر، «چشم‌اندازهای طنزآمیز نهضت مشروطه»، فرهنگ مردم، تهران، ۱۳۸۵ ش، شم‌ ۱۸، ص۶۶.

وی به‌واسطه کمیته‌ی جهانگیر،

[۱۲] نک‌: دنباله مقاله

نام جهانگیری را برای خود برگزید.

[۱۳] فراهانی، حسن، روزشمـار تاریخ معاصر ایران، تهران، ۱۳۸۵ ش، ج۲، ص۴۵۵.

مستعان‌الملک در دوران استبداد صغیر، با همدستی میرزا محمد نجات و حسینقلی خان نواب، تلاشی برای ترور شیخ فضل‌الله صورت دادند که البته نافرجام بود.

[۱۴] ابوالحسنی (منذر)، علی، «انتقام رژی در ظهر توپ‌خانه (مروری بر رویدادی بی‌نظیر در تاریخ ایران: محاکمه و اعدام شیـخ فضل‌الله نوری)»، زمـانه، تهـران، ۱۳۸۳ ش، س ۳، شم‌ ۲۳، ص۲۲.

او و ابوالفتح‌زاده، عضو دیگر حزب اتفاق و ترقی، بعدها و در جریان محاکمه‌ی شیخ فضل‌الله نوری، از جمله‌ی اعضای دادگاهی بودند که رأی به اعدام شیخ فضل‌الله نوری دادند.

[۱۵] شهبازی، عبدالله، «جستارهایی از تاریخ بهایی‌گری در ایران»، تاریخ معاصر ایران، تهـران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۲۷، ص۴۲.

۴ – فعالیت‌های مطبوعاتی

مستعان‌الملک در جریان تشدید مبارزات مطبوعاتی حزبی میان روزنامه‌ی شرق (به مدیریت سید ضیاءالدین طباطبایی) و ایران نو (به مدیریت سید امین رسول‌زاده)، جزو روزنامه‌نگارانی بود که در پی ایجاد صلح میان مدیران این دو روزنامه قدم برداشت.

[۱۶] افشار، ایرج، «نفاق میان روزنـامه‌های ایران نو و شرق»، بخـارا، تهـران، ۱۳۷۷ ش، شم‌ ۲، ص۳۵۴.

[۱۷] سالور، قهرمان میرزا (عین‌السلطنه)، روزنامه خاطرات، به کوشش مسعود سالور و ایرج افشار، تهران، ۱۳۷۴ ش، ج۴، ص۳۰۶۴.

۴.۱ – اولتیماتوم و تبعید

مستعان‌الملک در جریان اولتیماتوم دولت‌های روس و انگلیس برای خروج مُرگان شوستر، از آن دسته نمایندگان احزاب بود که موافق رد اولتیماتوم بودند و در این خصوص به‌همراه برخی نمایندگان احزاب، وزرا و نظامیان به حضور ناصرالملک نایب‌السلطنه رسیدند.

[۱۸] شریف کاشانی، محمدمهدی، واقعیات اتفاقیه در روزگار، به کوشش منصوره اتحادیه (نظام مافی) و سیروس سعدوندیان، تهران، ۱۳۶۲ ش، ج۲، ص۶۹۳ – ۶۹۴.

دولت وقت اولتیماتوم را پذیرفت، مجلس منحل شد و مستعان‌الملک به‌همراه میر محمدعلی مغازه‌ای، به اتهام تلاش برای ایجاد شورش در تهران، به مازندران تبعید شد.

[۱۹] کسـروی، احمد، تاریخ هیجده‌ساله آذربایجان، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۵۰۷.

۴.۲ – کمیته جهانگیر

کمیته جهانگیر از کمیته‌های معروف حزب اتفاق و ترقی بود.

[۲۰] اتحادیه (نظام مافی)، منصوره، پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۵۱.

این کمیته در دوران استبداد صغیر و در ابتدای جمادی‌الآخر (۱۳۲۷ هـ.ق) در تهران تأسیس شد.

[۲۱] سالور، قهرمان میرزا (عین‌السلطنه)، روزنامه خاطرات، به کوشش مسعود سالور و ایرج افشار، تهران، ۱۳۷۴ ش، ج۳، ص۲۵۷۴.

کمیته‌ی جهانگیر تا حدی رهبری مجامع ملی تهران را بر عهده داشت و به‌طور مستقیم با رهبران ملیون تبریز و گیلان در ارتباط بود.

[۲۲] فراهانی، حسن، روزشمـار تاریخ معاصر ایران، تهران، ۱۳۸۵ ش، ج۲، ص۴۵۵.

ابوالفتح‌زاده، مستعان‌الملک و منشی‌زاده از مؤسسان این کمیته بودند.

[۲۳] شهبازی، عبدالله، «جستارهایی از تاریخ بهایی‌گری در ایران»، تاریخ معاصر ایران، تهـران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۲۷، ص۴۲.

از دیگر اعضای این کمیته می‌توان به میرزا محمود متفقه، میرزا محمدعلی خان مغازه‌ای، میرزا عبدالحسین قندی، و مقتدر نظام اشاره کرد.

[۲۴] فراهانی، حسن، روزشمـار تاریخ معاصر ایران، تهران، ۱۳۸۵ ش، ج۲، ص۴۵۵.

این کمیته طی بیانیه‌ای خود را حافظ استقلال کشور و ضامن بقای مشروطیت معرفی کرد.
همچنین مجازات افرادی که مخالف اهداف والای مشروطیت باشند، وظیفه‌ی کمیته عنوان شد.
به نظر می‌رسد سودجویانی به نام این کمیته، اقدام به جمع‌آوری کمک‌های مردمی می‌کردند که کمیته‌ی جهانگیر طی اعلانی از مردم خواست که فریب درخواست‌های مالی به اسم کمیته را نخورند.

[۲۵] سالور، قهرمان میرزا (عین‌السلطنه)، روزنامه خاطرات، به کوشش مسعود سالور و ایرج افشار، تهران، ۱۳۷۴ ش، ج۳، ص۲۵۷۴.

این کم