پاورپوینت کامل حریز بن عثمان رجبی مشرقی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حریز بن عثمان رجبی مشرقی دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حریز بن عثمان رجبی مشرقی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حریز بن عثمان رجبی مشرقی :

‌حَریز مشرقی (حَریز بن عثمان‌ بن جبر رَحَبیِ مشرقی)، محدّث و راوی حدیث در قرن دوم می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – بیوگرافی حَریز مشرقی
۲ – حَریز مشرقی از دیدگاه احمد بن حنبل
۳ – سفرهای حَریز مشرقی
۴ – نقل حدیث حَریز مشرقی
۵ – نقل حدیث از حَریز مشرقی
۶ – اقوال درباره وثاقت یا ضعف حَریز مشرقی
۷ – ناصبی بودن حَریز مشرقی
۸ – توجیه ناصبی بودن حَریز مشرقی
۹ – تاریخ وفات حَریز مشرقی
۱۰ – فهرست منابع
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – بیوگرافی حَریز مشرقی

کنیه او ابوعون یا ابوعثمان بود.

[۱] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۲.

[۲] محمد بن احمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، ج۴، ص۳۲۸، چاپ بشار عواد معروف، بیروت ۱۴۲۴/۲۰۰۳.

او به سبب انتساب به بنی رَحَبه، از قبیله حِمْیر، به رَحَبی شهرت یافت و به حِمصی نیز مشهور بود.

[۳] سمعانی، الانساب، ج۳، ص۴۹ـ۵۰.

[۴] ابن‌حجر عسقلانی، کتاب تهذیب التهذیب، ج۲، ص۲۱۹، چاپ صدقی جمیل عطار، بیروت ۱۴۱۵/۱۹۹۵.

حریز، که از تابعین متأخر محسوب می‌شود،

[۵] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۲.

[۶] محمد بن احمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، ج۷، ص۸۰، چاپ بشار عواد معروف، بیروت ۱۴۲۴/۲۰۰۳.

در سال ۸۰ در شهر حِمصْ، در سوریه فعلی، زاده شد ‌

[۷] ابن‌حِبّان، کتاب المجروحین من المحدثین و الضعفاء و المتروکین، ج۱، ص۲۶۸، چاپ محمود ابراهیم زاید، حلب ۱۳۹۵ـ۱۳۹۶/ ۱۹۷۵ـ۱۹۷۶.

[۸] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۹.

از جزئیات زندگی او اطلاع دقیقی موجود نیست.

۲ – حَریز مشرقی از دیدگاه احمد بن حنبل

احمد بن حنبل (متوفی ۲۴۱) تأیید کرده که حریز به قَدَریان و معتزله گرایش نداشته است.

[۹] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۸.

۳ – سفرهای حَریز مشرقی

حریزالمشرقی به مصر و مکه و بغداد سفر کرد و محدّثان عراقی در بغداد از وی حدیث شنیدند. احتمالا وی در سفری به بغداد، با مهدی عباسی (حک: ۱۵۸ـ۱۶۹) ملاقات کرده بود.

[۱۰] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۳.

۴ – نقل حدیث حَریز مشرقی

حریز از افرادی مانند عبداللّه‌ بن بسر مازنی (آخرین صحابی درگذشته در شام، متوفی ۸۸) و راشد بن سعد (متوفی ۱۱۳) حدیث شنید.

[۱۱] ابن‌ابی‌حاتم، کتاب الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۸۹، حیدرآباد، دکن ۱۳۷۱ـ۱۳۷۳/ ۱۹۵۲ـ۱۹۵۳، چاپ افست بیروت.

[۱۲] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۲.

[۱۳] یوسف‌ بن عبدالرحمان مزّی، تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، ج۵، ص۵۶۹ـ۵۷۰، چاپ بشار عواد معروف، بیروت۱۴۲۲/۲۰۰۲.

۵ – نقل حدیث از حَریز مشرقی

کسانی نیز از حریز حدیث نقل کرده‌اند، از جمله اسماعیل‌ بن عیاش، مُعاذ بن مُعاذ، بقیه بن الولید و علی‌ بن عیاش.

[۱۴] ابن‌ابی‌حاتم، کتاب الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۸۹، حیدرآباد، دکن ۱۳۷۱ـ۱۳۷۳/ ۱۹۵۲ـ۱۹۵۳، چاپ افست بیروت.

[۱۵] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۲.

[۱۶] یوسف‌ بن عبدالرحمان مزّی، تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، ج۵، ص۵۷۰ـ۵۷۱، چاپ بشار عواد معروف، بیروت۱۴۲۲/۲۰۰۲.

۶ – اقوال درباره وثاقت یا ضعف حَریز مشرقی

درباره وثاقت یا ضعف وی، با توجه به نظر حریز درباره علی علیه‌السلام، آرای مختلفی بیان شده است. احمد بن حنبل و یحیی‌ بن معین (متوفی ۲۳۳) او را توثیق کرده‌اند.

[۱۷] ابن‌شاهین، تاریخ أسماءالثقات، ج۱، ص۱۱۲، چاپ عبدالمعطی امین قلعجی، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶.

[۱۸] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۳.

[۱۹] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه السلام، ج۹، ص۱۸۷ـ ۱۸۸.

[۲۰] ابن‌عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۲، ص۳۴۵، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵۱۴۲۱/ ۱۹۹۵۲۰۰۱.

گزارشهایی نیز درباره ثقه نبودن وی وجود دارد.

[۲۱] محمد بن عمرو عُقیلی، کتاب الضعفاء الکبیر، ج۱، ص۳۲۲، چاپ عبدالمعطی امین قلعجی، بیروت ۱۴۰۴/۱۹۸۴.

[۲۲] ابن‌حجر عسقلانی، کتاب تهذیب التهذیب، ج۲، ص۲۲۱، چ