پاورپوینت کامل حُبّ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حُبّ (مفردات‌قرآن) دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حُبّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حُبّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: حُبّ (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: حَنان (لغات‌قرآن)، حُبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، حب.

حُبّ ( به ضم حاء و تشدید باء) از واژگان قرآن کریم به معنای دوست داشتن است.
مشتقات حُبّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

کَحُبِ‌ (به فتح کاف و ضم حاء) به معنای دوست داشتن؛

یُحِبُّونَهُمْ‌ (به ضم یاء و کسر حاء) به معنای دوست می‌دارند؛

اَحْبَبْتَ‌ (به فتح الف، سکون حاء و فتح باء) به معنای دوست دارى؛

یُحِبُ‌ (به ضم یاء و کسر حاء) به معنای دوست مى‌دارد؛

اسْتَحَبُّوا (به کسر الف، سکون سین و فتح تاء) به معنای یار و یاور؛

فَاسْتَحَبُّوا (به فتح فاء، سکون سین و فتح تاء) به معنای ترجیح دادند؛

یَسْتَحِبُّونَ‌ (به فتح یاء و سکون سین) به معنای ترجیح مى‌دهند، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حُبّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – کَحُبِ‌ (آیه ۱۶۵ سوره بقره)
۲.۲ – اَحْبَبْتَ‌ (آیه ۵۶ سوره قصص)
۲.۳ – یُحِبُ‌ (آیه ۱۹۵ سوره بقره)
۲.۴ – اسْتَحَبُّوا (آیه ۲۳ سوره توبه)
۲.۵ – اسْتَحَبُّوا (آیه ۱۰۷ سوره نحل)
۲.۶ – فَاسْتَحَبُّوا (آیه ۱۷ سوره فصلت)
۲.۷ – یَسْتَحِبُّونَ‌ (آیه ۳ سوره ابراهیم)
۲.۸ – حُبَ‌ (آیه ۳۱ سوره ص)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای حُبّ

حبّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۹۳.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۳۲.

به معنای دوست داشتن‌ است.
در قرآن مجید فعل ثلاثی این کلمه مطلقا به کار نرفته است و همه از باب افعال (احبّ یحبّ)

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۱۴.

و از باب استفعال و تفعیل (استحبّ – حبّب) استعمال شده است ولی مصدر ثلاثی آن چنان‌که نقل شد بارها آمده است.
در اقرب الموارد گوید: استعمال شایع آن از باب افعال است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۱۷۷.

قرآن کریم استعمال شایع را اختیار کرده است مثل‌:

(اِنَّکَ لا تَهْدِی مَنْ‌ اَحْبَبْتَ‌ وَ لکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ)

[۵] قصص/سوره۲۸، آیه۵۶.

۲ – کاربردها

به مواردی از حبّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – کَحُبِ‌ (آیه ۱۶۵ سوره بقره)

(یُحِبُّونَهُمْ‌ کَحُبِ‌ اللَّهِ‌)

[۶] بقره/سوره۲، آیه۱۶۵.

«آن‌ها را دوست می‌دارند چون دوست داشتن خدا.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۶۱۱.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۴۰۵.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۵۱.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۵۴.

۲.۲ – اَحْبَبْتَ‌ (آیه ۵۶ سوره قصص)

(اِنَّکَ لا تَهْدِی مَنْ‌ اَحْبَبْتَ‌ وَ لکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ)

[۱۱] قصص/سوره۲۸، آیه۵۶.

(تو نمى‌توانى هر کس را که دوست دارى هدایت کنى؛ ولى خداوند هرکس را بخواهد و شایسته باشد هدایت مى‌کند.)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۹۲.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۷۸.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۵.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۱۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۰۶.

۲.۳ – یُحِبُ‌ (آیه ۱۹۵ سوره بقره)

(اِنَّ اللَّهَ‌ یُحِبُ‌ الْمُحْسِنِینَ‌)

[۱۷] بقره/سوره۲، آیه۱۹۵.

(که خداوند، نیکوکاران را دوست مى‌دارد.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۹۳.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۶۴.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۳۹.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۱۶.

در اقرب‌ استحباب‌ را به معنی دوست داشتن گفته و معنای طلب در آن نیست «استحبّه: احبّه»

[۲۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۵۷۴.

ولی به عقیده طبرسی و راغب، طلب در آن ملحوظ است «استحبّ الشّی‌ء» یعنی: خواست آن را دوست بدارد.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۰.

[۲۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۱۵.

۲.۴ – اسْتَحَبُّوا (آیه ۲۳ سوره توبه)

(لا تَتَّخِذُوا آباءَکُمْ وَ اِخْوانَکُمْ اَوْلِیاءَ اِنِ‌ اسْتَحَبُّوا الْکُفْرَ عَلَی الْاِیمانِ‌)

[۲۶] توبه/سوره۹، آیه۲۳.

(اگر پدران و برادران شما، کفر را بر ایمان ترجیح دهند، آن‌ها را ولىّ و یار و یاور و تکیه‌گاه خود قرار ندهید.)

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۹۰.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۲۷۴.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۰۷.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۴۹.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۶.

به نظر راغب در اثر تعدّی به «علی» معنای اختیار به‌

(اسْتَحَبُّوا )

اشراب شده است یع