پاورپوینت کامل حِمار (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حِمار (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حِمار (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حِمار (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: حِمار (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: حِمار (مفردات‌قرآن)، حمر (لغات‌قرآن)، حمار.

حِمار (به کسر حاء) از واژگان نهج‌البلاغه به معنای خر است.
دو مورد از این ماده در نهج‌البلاغه به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حِمار
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْحِمَارَ – خطبه ۱۵۹ (زهد رسول خدا)
۲.۲ – الْحُمُرِ – خطبه ۱۵۱ (درباره فتنه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حِمار

حِمار

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۳۰۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۲۵۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۲۷۶.

به معنای خر است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – الْحِمَارَ – خطبه ۱۵۹ (زهد رسول خدا)

امام علی (صلوات‌الله‌علیه) درباره رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)، زهد و بى‌تکلّفى‌اش فرموده:
«وَ لَقَدْ کَانَ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) یَأْکُلُ عَلَى الاَْرْضِ، وَ یَجْلِسُ جِلْسَهَ الْعَبْدِ، وَ یَخْصِفُ بَیَدِهِ نَعْلَهُ، وَ یَرْقَعُ بِیَدِهِ ثَوْبَهُ، وَ یَرْکَبُ الْحِمَارَ الْعَارِیَ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۴۸، خطبه ۱۵۹.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۷۵، خطبه ۱۵۸.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۲۸، خطبه ۱۶۰.

«پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله روى زمین (بدون فرش) مى‌نشست و غذا مى‌خورد و با تواضع همچون بردگان جلوس مى‌کرد، با دست خویش کفش و لباسش را وصله مى‌کرد، بر مرکب برهنه سوار مى‌شد.»

[۷] مکارم شیر