پاورپوینت کامل حِجاز (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حِجاز (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حِجاز (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حِجاز (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: حِجاز (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: حجاز.

حِجاز (به کسر حاء) یکی از واژگان نهج البلاغه به معنای سرزمین مکّه، مدینه و طائف است.
حضرت علی (علیه‌السلام) خطاب به ابن عباس و در خصوص همدری با مردم و بی‌اعتنایی به دنیا از این واژه استفاده نموده است.
این واژه سه بار در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حِجاز
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِالْحِجاز – خطبه ۳۱ (ملاقات ابن عباس با زبیر)
۲.۲ – الْحِجَاز – نامه ۴۱ (خطاب به ابن عباس)
۲.۳ – بِالْحِـجاز – نامه ۴۵ (همدردی با مردم)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حِجاز

حِجاز

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۲۵۳.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۱۴.

به معنای سرزمین مکّه، مدینه و طائف آمده است.
در اقرب الموارد آمده است: شاید علت این نام‌گذاری آن به این سرزمین، حاجِز (به کسره جیم) و مانع بودن آن مابین نجد و تهامه است.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۵۹۷.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بِالْحِجاز – خطبه ۳۱ (ملاقات ابن عباس با زبیر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) پیش از شروع جنگ بصره به عبدالله بن عباس فرموده است:
«وَ لَکِنِ الْقَ الزُّبَیْرَ فَاِنَّهُ اَلْیَنُ عَریکَهً، فَقُلْ لَهُ یَقُولُ لَکَ ابْنُ خالِکَ عَرَفْتَنی بِالْحِجازِ وَ اَنْکَرْتَنی بِالْعِراقِ، فَما عَدا مِمّا بَدا؟»

[۴] سید رضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۶، خطبه ۳۱.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۷۳، خطبه ۳۱.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۷۴، خطبه۳۱.

«زبیر را ملاقات کن و به او بگو دایی زاده‌ات می‌گوید: مرا در حجاز شناختی ولی در عراق انکارم کردی چه چیز تو را از شناخت قبلی منحرف و منصرف کرد.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۵، خطبه ۳۱.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۱۲۹.

سید رضی معتقد است این جمله «فَمَا عَدَا مِمَّا بَدَا»، برای اولین بار از امام (علیه‌السلام) شنیده شده و سخنی بلیغ است.

[۹] سید رضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۶، خطبه ۳۱.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۲، ص۲۴۷.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۴.

)

<