پاورپوینت کامل حَوْط (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَوْط (مفردات‌قرآن) دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَوْط (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَوْط (مفردات‌قرآن) :

منبع: حَوْط (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: أُحِیْطَ (لغات‌قرآن)، حَوْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)، احاطه (مقالات مرتبط).

حَوْط (به فتح حاء و سکون واو) از واژگان قرآن کریم به معنای فراگرفتن، حفظ، مراقبت و علم است.
در قرآن درباره احاطه اعمال، احاطه بلا و احاطه کفار در جهنم نیز استعمال شده است.
افعال و مشتقات این مادّه در قرآن کریم همه از باب افعال به کار رفته است و کلمه محیط مجموعا یازده بار آمده است هشت بار درباره خدا، دو بار در خصوص جهنّم و یک دفعه در مورد عذاب.
مشتقات حَوْط که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

مُحِیطٌ (به ضم میم و کسر حاء) به معنای فرا گرفته است، احاطه دارد و آگاه است؛

اَحاطَ (به فتح الف) به معنای فرا گرفته است، احاطه دارد؛

اَحَطْنا (به فتح الف، حاء و سکون طاء) به معنای احاطه داشتیم؛

اَحاطَتْ‌ (به فتح الف و طاء) به معنای بپوشاند؛

اُحِیطَ (به ضم الف و کسر حاء) به معنای فرا رسید؛

یُحاطَ (به ضم یاء) به معنای سلب گردد، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَوْط
۲ – کاربردها
۲.۱ – مُحِیطٌ (آیه ۱۲۰ سوره آل عمران)
۲.۲ – اَحاطَ (آیه ۱۲ سوره طلاق)
۲.۳ – اَحاطَ (آیه ۲۸ سوره جن)
۲.۴ – اَحَطْنا (آیه ۹۱ سوره کهف)
۲.۵ – اَحاطَتْ‌ (آیه ۸۱ سوره بقره)
۲.۶ – اُحِیطَ (آیه ۴۲ سوره کهف)
۲.۷ – یُحاطَ (آیه ۱۲ سوره یوسف)
۲.۸ – لَمُحِیطَهٌ (آیه ۵۴ سوره عنکبوت)
۲.۹ – مُحِیطٌ (آیه ۱۹ سوره بقره)
۲.۱۰ – مُحِیطٌ (آیه ۵۴ سوره فصلت)
۲.۱۱ – مُحِیطٌ (آیه ۶۲ سوره هود)
۲.۱۲ – مُحِیطاً (آیه ۱۲۶ سوره نساء)
۲.۱۳ – مُحیط
۲.۱۳.۱ – مُحِیطٌ (آیه ۱۲۰ سوره آل عمران)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَوْط

حَوْط

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۱۹۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۲۶۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۲۴۳.

به معنای فرا گرفتن است.
راغب گوید: حائط دیواری است که مکان مخصوصی را فرا گیرد، احاطه در اجسام به کار می‌رود مثل فلان چیز را احاطه کردم و نیز در حفظ استعمال می‌شود.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۲۶۵.

در قاموس گوید: حَوْط، حِیطَه و حِیَاطَه به معنی حفظ، صیانت و مراقبت است.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۲، ص۳۵۵.

۲ – کاربردها

به مواردی از حَوْط که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – مُحِیطٌ (آیه ۱۲۰ سوره آل عمران)

(اِنَّ اللَّهَ بِما یَعْمَلُونَ‌ مُحِیطٌ.)

[۶] آل عمران/سوره۳، آیه۱۲۰.

(زیرا خداوند بر آن‌چه انجام مى‌دهند، احاطه دارد.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۵.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۲۴-۲۲۵.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۳۷۵.

۲.۲ – اَحاطَ (آیه ۱۲ سوره طلاق)

(وَ اَنَّ اللَّهَ قَدْ اَحاطَ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عِلْماً.)

[۱۰] طلاق/سوره۶۵، آیه۱۲.

«حقّا که خدا در دانایی هر چیز را فرا گرفته است.»

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۴۸.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۲۶-۳۲۷.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۱۹.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۱.

احاط گاهی به معنی علم می‌آید.
(به اختصار) ناگفته نماند معنی اصلی همان فرا گرفتن و احاطه است، آن با علم و نگهداری، مراقبت و بلایی که شخص را فرا می‌گیرد سازگار است.

۲.۳ – اَحاطَ (آیه ۲۸ سوره جن)

(وَ اَحاطَ بِما لَدَیْهِمْ‌.)

[۱۵] جن/سوره۷۲، آیه۲۸.

(و او به آن‌چه نزد آن‌ها است احاطه دارد.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۳.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۸۶.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۵۵.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۹۷.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۵۵.

۲.۴ – اَحَطْنا (آیه ۹۱ سوره کهف)

(وَ قَدْ اَحَطْنا بِما لَدَیْهِ خُبْراً.)

[۲۱] کهف/سوره۱۸، آیه۹۱.

(و ما به خوبى بر آن‌چه نزد او بود احاطه داشتیم.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۳.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۵۰۲.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۶۳.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۲۲.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۳۸۲.

۲.۵ – اَحاطَتْ‌ (آیه ۸۱ سوره بقره)

(بَلی‌ مَنْ کَسَبَ سَیِّئَهً وَ اَحاطَتْ‌ بِهِ خَطِیئَتُهُ فَاُولئِکَ اَصْحابُ النَّارِ.)

[۲۷] بقره/سوره۲، آیه۸۱.

(آرى، کسانى که مرتکب گناه شوند و آثار گناه، سراسر وجودشان را بپوشاند، آن‌ها اهل آتشند.)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۲۵.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۱۵-۲۱۶.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۳۵-۲۳۶.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۸۲.

بلی هر که بدی را کسب کند و گناهش او را فرا گیرد آن‌ها یاران آتشند. ظاهر آیه آن است که عمل مثل‌ هاله اطراف انسان را فرا می‌گیرد و راهی برای ورود رحمت و هدایت به قلبش باقی نمی‌گذارد، اعمال که به صورت نیرو از عامل خارج می‌شوند از او جدا نمی‌گردند بلکه حتی بر روی قلب زنگار می‌شوند چنان‌که فرموده‌ است:

(بَلْ رانَ عَلی‌ قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ‌.)

[۳۳] مطففین/سوره۸۳، آیه۱۴.

((چنین نیست که آن‌ها مى‌پندارند) بلکه اعمالشان چون زنگارى بر دل‌هایشان نشسته است.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۸.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۸۵.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۳۴.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۶۷.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۹۳.

در سوره یس احاطه اعمال به صورت زنجیرها و سدّها ذکر شده است‌:

(اِنَّا جَعَلْنا فِی اَعْناقِهِمْ اَغْلالًا فَهِیَ اِلَی الْاَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ • وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ اَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ‌.)

[۳۹] یس/سوره۳۶، آیه۸-۹.

(ما در گردن‌هاى آنان غل‌هایى (طوق‌هایى‌) قرار دادیم که تا چانه‌ها ادامه دارد و سرهاى آنان را به بالا نگاه داشته است و در پیش روى آنان سدّى قرار دادیم و در پشت سرشان سدّى و چشمانشان را پوشانده‌ایم، لذا نمى‌بینند.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۰.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۹۳-۹۴.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۶۴-۶۵.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان