پاورپوینت کامل حَلاوَت (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَلاوَت (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَلاوَت (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَلاوَت (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل حَلاوَت (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: شیرینی.

حَلاوَت یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای شیرینی است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در وصف دنیا و در رابطه با استغفار واقعی از این واژه استفاده نموده است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

احْلَوْلَى (به کسر الف و کسر حاء) به معنای گوارا و شیرین شود؛

حَلاَوَهَ (به فتح حاء) به معنای شیرینى؛

حُلْوَهُ (به ضم حاء و سکون لام) به معنای شیرین است؛

از این واژه نوزده مورد از این ماده در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حلاوه
۲ – کاربردها
۲.۱ – احْلَوْلَى – خطبه ۱۱۰ (وصف دنیا)
۲.۲ – حَلاَوَهَ – حکمت ۴۰۷ (در رابطه با استغفار)
۲.۳ – حَلاَوَهُ – حکمت ۲۴۲ (درباره دنیا)
۲.۴ – حُلْوَهُ – حکمت ۵۶ (درباره زنان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حلاوه

حَلاوَه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۲۹۹.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۱۰۶.

به معنای شیرینی است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – احْلَوْلَى – خطبه ۱۱۰ (وصف دنیا)

امام علی (صلوات‌الله‌علیه) در وصف دنیا فرموده:
«لَمْ یَکُنِ امْرُؤٌ مِنْهَا فِی حَبْرَه إِلاَّ أَعْقَبَتْهُ بَعْدَها عَبْرَهً، وَ لَمْ یَلْقَ منْ سَرَّائِها بَطْناً …. وَ إِنْ جانِبٌ مِنْها اعْذَوْذَبَ وَ احْلَوْلَى، أَمَرَّ مِنْها جانِبٌ فَأَوْبَى»؛

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۵۳، خطبه ۱۱۰.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۲۱۶، خطبه ۱۰۹.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۶۴، خطبه ۱۱۱.

«نبوده مردی در آن در سروری مگر آن‌که بعد از آن اشکی (غمی) تعقیبش کرده … و اگر جانبی از آن گوارا و شیرین شود، جانب دیگری تلخ و با «وبا» می‌گردد».

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۴۳، خطبه ۱۱۱.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۴۳.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۵۰.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج، ص.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۰.

[۱۱] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۲۳۰.

)

«احلولی الشی‌ء احلیلاء» یعنی شیرین شد.

۲.۲ – حَلاَوَهَ – حکمت ۴۰۷ (در رابطه با استغفار)

حضرت علی (علیه‌السلام) در رابطه با استغفار واقعی فرموده:
«وَالسّادِسُ: أَنْ تُذِیقَ الْجِسْمَ أَلَمَ الطّاعَهِ کَما أَذَقْتَهُ حَلاَوَهَ الْمَعْصِیَهِ.»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۸۰، حکمت ۴۰۷.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۵۳، حکمت ۴۱۶.

[۱۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۵۰، حکمت ۴۱۷. <