پاورپوینت کامل حَلَل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَلَل (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَلَل (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَلَل (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: حَلَل (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: حَلّ (مفردات‌قرآن)، حِلّ (مفردات‌قرآن)، حلال.

حَلَل (به فتح حاء و لام) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای باز کردن است.
«حِلّ» (به کسر حاء) به معنای حلال، استعاره از باز کردن گره است.
محلّ به معنای جاى حلول و نزول است.
«محلّه» به معنای منزل، جمع محلّ محالّ آید.
از این ماده به طور وفور در نهج البلاغه بیان شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَلَل
۲ – کاربردها
۲.۱ – حَلُّوا – حکمت ۴۰۵ (خطاب به اهل دنیا)
۲.۲ – الْـمَحَالِّ – حکمت ۱۲۵ (خطاب به اهل قبور)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَلَل

حَلَل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۲۹۸.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۵، ص۳۵۲.

به معنای باز کردن است.
حلول به معنای نزول است.
اصل آن باز کردن بار به وقت نزول است و در مطلق نزول به کار رفته است.
«حِلّ» به معنای حلال، استعاره از باز کردن گره است.
تحلیل و تحلّه هر دو مصدر هستند: به معنای باز کردن و حلال کردن است.
«استحلال» به معنای حلال شمردن و طلب حلال کردن است.
محلّ به معنای جاى حلول و نزول است.
«محلّه» به معنای منزل، جمع محلّ محالّ آید.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – حَلُّوا – حکمت ۴۰۵ (خطاب به اهل دنیا)

حضرت علی (علیه‌السلام) فرموده:
«وَ إِنَّ أَهْلَ الدُّنْیا کَرَکْب بَیْنا هُمْ حَلُّوا إِذْ صاحَ بِهِمْ سائِقُهُمْ فارْتَحَلُوا»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۷۹، حکمت ۴۰۵.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۵۲، حکمت ۴۱۵.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۴۸، حکمت ۴۱۵.

«اهل دنیا مانند قافله‌ای هستند.