پاورپوینت کامل حَصَب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَصَب (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَصَب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَصَب (مفردات‌قرآن) :

منبع: حَصَب (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: حَصَب (لغات‌قرآن).

حَصَب (به فتح حاء و صاد) از واژگان قرآن کریم به معنای سنگ‌ریزه انداختن است.
این واژه چهار بار در قرآن کریم آمده است.
مشتق حَصَب که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

حاصِب (به کسر صاد) به معنای باد ریگ‌افشان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَصَب
۲ – کاربردها
۲.۱ – حَصَب (آیه ۹۸ سوره انبیاء)
۲.۲ – حاصِبا (آیه ۳۴ سوره قمر)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَصَب

حَصَب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۱۴۶..

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۴۳.

به معنی سنگریزه‌ انداختن است.
مجمع البیان ذیل آیه ۹۸ انبیاء

[۳] انبیاء/سوره۲۱، آیه۹۸.

گوید: اصل حصب به معنی‌ انداختن است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۳.

اقرب الموارد گوید: اصل آن‌ انداختن سنگریزه است: «حَصَبَهُ‌ حَصْباً: رَمَاهُ بِالْحَصْبَاءِ» سپس در هر‌ انداختن به کار رفته است.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ص۶۵۷.

۲ – کاربردها

به مواردی از حَصَب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – حَصَب (آیه ۹۸ سوره انبیاء)

(اِنَّکُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ حَصَبُ‌ جَهَنَّمَ‌)

[۶] انبیاء/سوره۲۱، آیه۹۸.

«شما و آن‌چه جز خدا می‌پرستید‌ انداخته شده جهنّم و هیزم آن هستید.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۶۲.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۲۷.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۶۵.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۰۲.