پاورپوینت کامل حَشّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَشّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَشّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَشّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: حَشّ (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: وقد (مفردات‌قرآن)، وَقود (لغات‌قرآن)، وقد (مفردات‌نهج‌البلاغه)، آتش (فقه).

حَشش و حَشّ (به فتح حاء و تشدید شین) از مفردات نهج‌البلاغه، به معنای افروختن آتش است «حَشّ النار: اوقدها».

[۱] شرتونی، سعید، أقرب الموارد، ج۱، ص۶۵۲.

«حشّاش» جمع حاشّ به معنای افروزنده است.
حشاشات جمع حشاشه و حشاش به معنی بقیّه روح در مریض و مجروح است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَشّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – حُشَّاشُ – خطبه ۱۲۵ (خطاب به خوارج)
۲.۲ – حُشَاشَاتِ – نامه ۱۷ (خطاب به معاویه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَشّ

حَشّ

[۲] قرشی بنابی، سید علی اکبر، مفردات نهج‌البلاغه، ج۱، ص۲۸۰-۲۷۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت الحسینی، ج۴، ص۱۳۳.

به معنای افروختن آتش است.

۲ – کاربردها

مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، به شرح ذیل است:

۲.۱ – حُشَّاشُ – خطبه ۱۲۵ (خطاب به خوارج)

امام علی (علیه‌السّلام) خطاب به خوارج فرموده:
«لَبِئْس حُشَّاشُ نارِ الْحَرْبِ أَنْتُمْ أُفٍّ لَکُمْ لَقَدْ لَقِیتُ مِنْکُمْ بَرْحاً یَوْماً أُنَادِیکُمْ وَ یَوْماً أُنَاجِیکُمْ، فَلاَ أحْرارُ صِدْق عِنْدَ النِّدَاءِ وَ لاَ إِخْوَانُ ثِقَه عِنْدَ النَّجَاءِ»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۸۴-۲۸۵، خطبه ۱۲۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۹، خطبه ۱۲۱.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۱۸۳، خطبه ۱۲۵.

«چه بد آتش‌افروز جنگید شما، افّ بر شما، جز شرّ از شما ندیدم، روزی با صدای بلند ندایتان می‌کنم و روزی با نجوی با شما سخن می‌گویم، نه آزادگان راستید به ه