پاورپوینت کامل حَرام (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَرام (مفردات‌قرآن) دارای ۵۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَرام (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَرام (مفردات‌قرآن) :

منبع: حَرام (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: محروم (لغات‌قرآن)، حِرْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، حرام.

حَرام (به فتح حاء) از واژگان قرآن کریم به معنای ممنوع و ضد حلال است.
حرام در قرآن کریم به صورت‌های متفاوتی معنی شده است: به طریق بازداشتن قهری و اجباری، به تسخیر و اعمال قدرت خدا، تحریم طبیعی و مقتضای طبیعت و نیز گاهی حرام تکلیفی است.
در بین ماه‌های سال، چهار ماه حرام اعلام شده است، از جمله: ذی‌القعده، ذی‌الحجه، محرم الحرام و رجب؛ که احکام خاصی در این چهار ماه در دین ذکر شده است.
مشتقات حَرام که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

حَرام (به فتح حاء) به معنای ممنوع، تحریم طبیعی و مقتضای طبیعت؛

حَرَّم و حَرَّمَهُما (به فتح حاء و فتح راء مشدد) به معنای حرام تکلیفی،به طریق بازداشتن قهری و اجباری؛

مُحَرَّمَه (به ضم میم، فتح حاء و راء مشدد) به معنای منع اجباری تحریم طبیعی؛

حَرَّمْنا (به فتح حاء و راء مشدد) به معنای حرام کردیم؛

حُرُم‌ (به ضم حاء و راء) جمع حرام به معنای ممنوع؛

اَرْبَعَهٌ حُرُم (به ضم حاء و راء) به معنای چهار ماه حرام؛

الشَّهْرِ الْحَرامِ‌ (به فتح حاء) به معنای ماه‌های حرام؛

مَحْروم (به فتح میم و سکون حاء) به معنای ممنوع؛

حُرُمات (به ضم حاء و راء) به معنای حرمت‌ها و محترم‌های خدا است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَرام
۲ – کاربردها
۲.۱ – حَرام (آیه ۱۱۶ سوره نحل)
۲.۲ – حَرَّم (آیه ۲۷۵ سوره بقره)
۲.۳ – حَرَّم (آیه ۱۷۳ سوره بقره)
۲.۴ – حَرَّم (آیه ۷۲ سوره مائده)
۲.۵ – حَرَّمَهُما (آیه ۵۰ سوره اعراف)
۲.۶ – مُحَرَّمَه (آیه ۲۶ سوره مائده)
۲.۷ – حَرَّمْنا (آیه ۱۲ سوره قصص)
۲.۸ – حَرام (آیه ۹۵ سوره انبیاء)
۲.۹ – حَرَماً (آیه ۵۷ سوره قصص)
۲.۱۰ – حُرُم (آیه ۹۵ سوره مائده)
۲.۱۱ – اَرْبَعَهٌ حُرُم (آیه ۳۶ سوره توبه)
۲.۱۲ – الشَّهْرِ الْحَرامِ‌ (آیه ۲۱۷ سوره بقره)
۲.۱۲.۱ – ماه‌های حرام
۲.۱۳ – الْاَشْهُرُ الْحُرُم (آیه ۵ سوره توبه)
۲.۱۴ – الشَّهْرُ الْحَرامِ‌ (آیه ۱۹۴ سوره بقره)
۲.۱۵ – حُرُمات (آیه ۳۰ سوره حج)
۲.۱۶ – الْمَحْرُوم (آیه ۱۹ سوره ذاریات)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای حَرام

حَرام

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۱۲۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۲۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۳۷.

به معنی ممنوع و ضدّ حلال است.
حرام در قرآن کریم به صورت‌های متفاوتی معنی شده است: به طریق بازداشتن قهری و اجباری، به تسخیر و اعمال قدرت خدا، تحریم طبیعی و مقتضای طبیعت و نیز گاهی حرام تکلیفی است.
در بین ماه‌های سال، چهار ماه حرام اعلام شده است، از جمله: ذی‌القعده، ذی‌الحجه، محرم الحرام و رجب؛ که احکام خاصی در این چهار ماه در دین ذکر شده است.

۲ – کاربردها

به مواردی از حَرام که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – حَرام (آیه ۱۱۶ سوره نحل)

(وَ لا تَقُولُوا… هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ‌)

[۴] نحل/سوره۱۶، آیه۱۱۶.

«نگویید این حلال و این ممنوع است.»

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۵۲۶.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۶۵.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۶۵.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۰۱.

حرام در این آیه، حرام تکلیفی است.

۲.۲ – حَرَّم (آیه ۲۷۵ سوره بقره)

(وَ اَحَلَّ اللَّهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ‌ الرِّبا)

[۹] بقره/سوره۲، آیه۲۷۵.

(در حالى که خدا بیع را حلال کرده و ربا را حرام.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۷.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۳۸.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۴۱۵.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۸۱.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۷۰.

حرام در این آیه، حرام تکلیفی است.

۲.۳ – حَرَّم (آیه ۱۷۳ سوره بقره)

(اِنَّما حَرَّمَ‌ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَهَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِیرِ)

[۱۵] بقره/سوره۲، آیه۱۷۳.

(خداوند، تنها خوردن گوشت مردار، خون، گوشت خوک و… حرام کرده است.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۶۴۵.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۴۲۶.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۶۷.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۴۶۷.

حرام در این آیه، حرام تکلیفی است.

۲.۴ – حَرَّم (آیه ۷۲ سوره مائده)

(اِنَّهُ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ‌ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّهَ)

[۲۱] مائده/سوره۵، آیه۷۲.

(زیرا هر کس همتایى براى خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام کرده.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۰.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۱۰۰.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۶۹.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۳۱.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۵۲.

در این آیه به طریق بازداشتن قهری و اجباری است.

۲.۵ – حَرَّمَهُما (آیه ۵۰ سوره اعراف)

(قالُوا اِنَّ اللَّهَ‌ حَرَّمَهُما عَلَی الْکافِرِینَ‌)

[۲۷] اعراف/سوره۷، آیه۵۰.

(آن‌ها در پاسخ مى‌گویند: «خداوند این‌ها را بر کافران حرام کرده است.»)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۶.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۲۳.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۵۶.

در این آیه به طریق بازداشتن قهری و اجباری است.

۲.۶ – مُحَرَّمَه (آیه ۲۶ سوره مائده)

(قالَ فَاِنَّها مُحَرَّمَهٌ عَلَیْهِمْ اَرْبَعِینَ سَنَهً)

[۳۱] مائده/سوره۵، آیه۲۶.

(خداوند به موسی (علیه‌السّلام) فرمود: «این سرزمین (مقدّس)، تا چهل سال بر آن‌ها ممنوع است.)

[۳۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۲.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۴۷۹.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۲۹۴.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۷۸.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۸۱.

این تحریم به طریق منع اجباری است که خدا جلوشان را گرفته است می‌شود گفت که تحریم طبیعی است همان‌طور که شخص تعلیم ندیده از هدایت هواپیما ممنوع است هم‌چنین مشرک از رفتن به بهشت طبیعتا ممنوع است گر چه راه بهشت باز باشد زیرا او توانایی رفتن ندارد پس حرام در این‌گونه آیات به معنی غیر مقدور است و به طریق بازداشتن قهری و اجباری است.

۲.۷ – حَرَّمْنا (آیه ۱۲ سوره قصص)

(وَ حَرَّمْنا عَلَیْهِ الْمَراضِعَ مِنْ قَبْلُ.)

[۳۷] قصص/سوره۲۸، آیه۱۲.

«زنان شیرده را بر او قبلا حرام کردیم.»

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۱۵.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۳.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۶۸.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۸۰.

این‌که موسی پستان هیچ زن شیرده را نگرفت فقط خواست خدا بود تا بالاخره به مادرش برگردد. در این آیه بازداشتن تسخیر و اعمال قدرت خدا است.

۲.۸ – حَرام (آیه ۹۵ سوره انبیاء)

(وَ حَرامٌ‌ عَلی‌ قَرْیَهٍ اَهْلَکْناها اَنَّهُمْ لا یَرْجِعُونَ‌)

[۴۲] انبیاء/سوره۲۱، آیه۹۵.

«بر قریه‌ای که هلاک کرده‌ایم برگشتن به دنیا، حرام و نامقدور است، آن‌ها بر نمی‌گردند.»

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۵۸.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۲۴.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۶۲.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۹۹.

تحریم طبیعت: گاهی تحریم طبیعی و مقتضای طبیعت است که خدا چنان قرار داده است.
حرم مکّه را از آن حرم گویند که بعضی چیزها در آن تحریم شده به خلاف سایر مواضع،

[۴۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۳۰.

هم‌چنین است ماه حرام.

۲.۹ – حَرَماً (آیه ۵۷ سوره قصص)

(اَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ‌ حَرَماً آمِناً یُجْبی‌ اِلَیْهِ ثَمَراتُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ)

[۴۸] قصص/سوره۲۸، آیه۵۷.

«آیا جا ندادیم آن‌ها را در حرم امنی که میوه‌های هر چیز به آن‌جا جمع می‌شود.»

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۸۶.

[۵۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۶۰.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۱۸.

[۵۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۰۷.