پاورپوینت کامل حَجو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَجو (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَجو (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَجو (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل حَجو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عقل (مفردات‌قرآن)، تَعْقِلون (لغات‌قرآن)، عقل.

حَجو (به فتح حاء) و حِجا (به کسر حاء) واژگان نهج البلاغه به معنای عقل و زیرکی است.
اَحْجَى (به فتح همزه و جیم و سکون حاء) به معنی عقلایى‌تر است.
از این ماده در قرآن مجید نیامده اما دو مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَجو و حِجا
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَحْجَى – خطبه ۳ (حق خلافت)
۲.۲ – اَحْجَی – خطبه ۲۲۰ (مردگان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَجو و حِجا

حَجو

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۲۵۴.

[۲] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۹۶.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۶۰۱.

و حَجا (بر وزن رضا) به معنای عقل و زیرکى است.
اَحْجَى معنی عقلایى‌تر است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أَحْجَى – خطبه ۳ (حق خلافت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در خطبه شقشقیّه می‌فرماید:
آن‌گاه که ابوبکر حق مرا تصاحب کرد، فکر کردم که با دست خالی حمله کنم، یا بر آن ظلمت انحراف، صبر نمایم:
«فَرَأَیْتُ أَنَّ الصَّبْرَ عَلَى هاتا أَحْجَى فَصَبَرتُ وَ فی الْعَیْنِ قَذىً وَ فی الحَلْقِ شَجاً.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۱، خطبه ۳.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۲۶، خطبه ۳.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۸، خطبه ۳.

«دیدم صبر بر این حالت معقول‌تر است، صبر کردم مانند کسی که در گلویش‌ استخوان مانده و در چشمش تراشه چوب رفته است.»