پاورپوینت کامل جوع (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جوع (لغات‌قرآن) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جوع (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جوع (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل جوع (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: جوع (مفردات‌قرآن)، جُوع (مفردات‌نهج‌البلاغه)، جوع.

جوع:

(وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَ الْجُوعِ)

[۱] بقره/سوره۲، آیه۱۵۵.

جوع: در اصل از مادّه «جوع» گرفته شده و به معنى «گرسنگى یا خالى بودن معده از طعام» است. (ضد «شبع: سیرى»)

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۱۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۱۸.

این حالت درباره هر جاندارى صادق است.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر جوع
۱.۱ – جوع (آیه ۱۵۵ سوره بقره)
۱.۱.۱ – جوع در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۱.۲ – جوع در تفسیر نمونه
۱.۲ – جوع (آیه ۱۱۲ سوره نحل)
۱.۲.۱ – جوع در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲.۲ – جوع در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر جوع

به موردی از کاربرد جوع در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – جوع (آیه ۱۵۵ سوره بقره)

(وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَ الأنفُسِ وَ الثَّمَرَاتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۱۵۵.

(به یقین همه شما را با امورى همچون ترس، گرسنگى و کاهش در مال‌ها و جان‌ها و میوه‌ها آزمایش مى‌کنیم؛ و بشارت ده به صابران.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۴.

۱.۱.۱ – جوع در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: بعد از آن‌که در آیه قبل، مؤمنان را امر فرمود تا از صبر و نماز کمک بگیرند، و نیز نهى فرمود از این‌که کشتگان راه خدا را مرده بخوانند و آنان را زنده معرفى کرد، اینک در این آیه علت آن امر و آن نهى را بیان می‌کند و توضیح می‌دهد که چرا ایشان را به آن خطاب‌ها، مخاطب کرد.
و آن علت این است که به زودى ایشان را به بوته آزمایشى مى‌برد که رسیدنشان به معالى برایشان فراهم نمى‌شود و زندگى شرافتمندانه‌شان صافى نمى‌شود و به دین حنیف نمى‌رسند، مگر به آن آزمایش، و آن عبارت است از جنگ و قتل که یگانه راه پیروزى در آن این است که خود را در این دو قلعه محکم، یعنى صبر و نماز متحصن کنند و از این دو نیرو مدد بگیرند، و علاوه بر آن دو نیرو، یک نیروى سوم هم داشته باشند و آن طرز فکر صحیح است که هیچ قومى داراى این فکر نشدند، مگر آنکه به هدفشان هر چه هم بلند بوده رسیده‌اند و نهایت درجه کمال خود را یافته‌اند، در جنگ، نیروى خارق العاده‌اى یافته و عرصه جنگ برایشان چون حجله عروس محبوب گشت و آن طرز فکر این است: که ایمان داشته باشند به این‌که کشتگان ایشان مرده و نابود شده نیستند و هر کوششى که با جان و مال خود می‌کنند، باطل و هدر نیست، اگر دشمن را بکشند، خود را به حیاتى رسانده‌اند که دیگر دشمن با ظلم و جور خود بر آنان حکومت نمى‌کند و اگر خود کشته شوند، به زندگى واقعى رسیده‌اند و بار ظلم و جور بر آنان تحکم ندارد، پس در هر دو صورت موفق و پیروزند.
خدای تعالی در آیه مورد بحث به عموم شدائدى که ممکن است مسلمانان در راه مبارزه با باطل گرفتارش شوند، اشاره نموده و آن عبارت است از خوف و گرسنگى و نقص اموال و جان‌ها، و اما کلمه

(ثمرات)

، ظاهرا مراد به آن اولاد باشد، چون نقص فرزندان و کم شدن مردان و جوانان با جنگ مناسب‌تر است تا نقص میوه‌هاى درختان. اى بسا از مفسرین که گفته باشند: مراد به کلمه (ثمرات)، میوه درختان خرما است، و مراد به اموال، غیر این یک مال است، یعنى چهار پایان از شتر و گوسفند.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۵۳۰.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۳۵۲.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۲۶.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۴۳۵.

)

۱.۱.۲ – جوع در تفسیر نمونه

این آیه به مسئله آزمایش انسان‌ها در برابر امورى همچون ترس، گرسنگى و زیان مالى و جانى و کمبود میوه‌ها اشاره مى‌کند، زیرا صفات درونى انسان به تنهایى نمى‌تواند معیارى براى ثواب و عقاب باشد، مگر آن زمانى که در لابلاى اعمال انسان خودنمایى کند، خداوند بندگان را مى‌آزماید تا آن‌چه در درون دارند در عمل آشکار کنند، استعدادها را از قوه به فعل برسانند و مستحق پاداش و کیفر او شوند.
اگر آزمایش الهى نبود این استعدادها شکوفا نمى‌شد و درخت وجود انسان میوه‌هاى اعمال بر شاخسارش نمایان نمى‌گشت.
قرآن مجید به امتحان عمومى انسان‌ها مى‌پردازد. (سوره عنکبوت، آیه ۲)

[۱۰] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۲.

و نمونه‌هایى