شیعه فایل |
پاورپوینت کامل جعفر بن حرب همدانی
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل جعفر بن حرب همدانی دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جعفر بن حرب همدانی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل جعفر بن حرب همدانی :
مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل جعفر بن حرب همدانی (مقالهدوم).
جعفر بن حرب، متکلم معتزلی قرن دوم و سوم بود. وی در طبقه هفتم معتزله و از رؤسای معتزلیان بغداد به شمار میآید.
فهرست مندرجات
۱ – پیشینه جعفر بن حرب
۲ – مهارت جعفر بن حرب در مناظره
۳ – اسامی تعدادی از شاگردان جعفر بن حرب
۴ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره صفات الهی
۵ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره اختیار انسان
۶ – دیدگاه جعفر بن حرب حسن و قبح عقلی
۷ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره نظریه لطف
۸ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره استطاعت(قدرت انجام فعل)
۹ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره روح
۱۰ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره امامت
۱۱ – اقسام آثار جعفر بن حرب
۱۱.۱ – آثار جلی و واضح جعفر بن حرب
۱۲ – کتابهایی که در رد آرای جعفر بن حرب نوشته شدهاند
۱۳ – فهرست منابع
۱۴ – پانویس
۱۵ – منبع
۱ – پیشینه جعفر بن حرب
چون در منابع
[۱] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه الاسلام، ج ۸، ص ۴۲.
[۲] ابناثیر، الکامل فی التاریخ، ج ۷، ص ۵۷.
عمر وی ۵۹ سال و سال وفاتش ۲۳۶ ذکر شده است، میتوان سال ولادتش را ۱۷۷ دانست. پدرش از نزدیکان خلیفه وقت بود و خودش در دستگاه واثق عباسی منزلتی داشت. گویا خیابان باب حرب در مغرب بغداد، به پدر وی منسوب بوده است. جعفر بن حرب در بصره نزد ابوالهُذَیلِ عَلّاف، کلام معتزلی را آموخت، اما شاگردی ابوالهذیل را رها کرد و در بغداد به شاگردی ابوموسیمُردار در آمد که، بهسبب زهدورزیاش، به راهبالمعتزله شهرت داشت. وی و جعفر بن مبشّر، شاگرد دیگر مردار، که شاخه جعفریه را به او و جعفر بن حرب نسبت دادهاند، در دنیاگریزی از مردار پیروی میکردند. جعفر بن حرب در اواخر عمر زندگی زاهدانه و عزلت اختیار کرد، چنانکه نقل کردهاند به بهانه بیماری سل از شرکت در مجالس مناظره واثق خودداری میکرد.
[۳] مسعودی، مروج (بیروت)، ج ۵، ص ۲۱.
[۴] ابنندیم، الفهرست، ج۱، ص ۲۱۳.
[۵] قاضی عبدالجبار بن احمد، شرح الاصول الخمسه، ج۱، ص ۷۸، چاپ عبدالکریم عثمان، قاهره ۱۴۰۸/۱۹۸۸.
[۶] خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینه الاسلام، ج ۸، ص ۴۲.
[۷] ابنجوزی، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم، ج ۱۱، ص ۲۳۹، چاپ محمدعبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت ۱۴۱۲/۱۹۹۲.
[۸] محمد بن عمر فخررازی، اعتقادات فرق المسلمین و المشرکین، ج۱، ص ۴۳، چاپ محمد معتصمباللّه بغدادی، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۶.
[۹] ابنمرتضی، کتاب طبقات المعتزله، ج۱، ص ۷۳ـ۷۴، چاپ سوزانا دیوالد ـ ویلتسر، بیروت ۱۴۰۹/۱۹۸۸.
۲ – مهارت جعفر بن حرب در مناظره
ظاهراً جعفر در دورهای از زندگی خود، بنا به رسم آن روزگار، در مناظرههای کلامی فراوانی شرکت میکرد و در ترویج اصول اعتزال نقش داشت. منابع از غلبه او در مناظرهها خبر دادهاند، از جمله مناظره با زادانبختثنوی در دوران مأمون و مناظره با ابوجعفر محمد بن خلیل بغدادی معروف به سَکّاک، شاگرد هشام بن حَکَم، در باره حدوث علم خدا بود.
[۱۰] عبدالرحیم بن محمد خیاط، الانتصار و الرد علی ابن الراوندی الملحد، ج۱، ص۱۶۹ـ ۱۷۰، چاپ محمد حجازی، قاهره) ۱۹۸۸ .
[۱۱] محمد بن محمد ماتریدی، کتاب التوحید، ج۱، ص۱۶۹، چاپ فتحاللّه خلیف، استانبول ۱۹۷۹.
[۱۲] ابنندیم، الفهرست، ج۱، ص۲۳۳.
[۱۳] قاضی عبدالجبار بن احمد، شرح الاصول الخمسه، ج۱، ص۷۹ـ۸۰، چاپ عبدالکریم عثمان، قاهره ۱۴۰۸/۱۹۸۸.
[۱۴] ابنمرتضی، کتاب طبقات المعتزله، ج۱، ص۷۴، چاپ سوزانا دیوالد ـ ویلتسر، بیروت ۱۴۰۹/۱۹۸۸.
۳ – اسامی تعدادی از شاگردان جعفر بن حرب
جعفر شاگردانی نیز داشت، از جمله ابوجعفر اِسکافی، عیسی بن هَیثَم صوفی و ابومُجالِد احمد بن حسین بغدادی.
[۱۵] محمد بن عبدالکریم شهرستانی، الملل و النحل، ج ۱، ص ۳۱، چاپ محمد سیدکیلانی، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶.
[۱۶] ۸۵، ابنمرتضی، ج۱، ص ۷۹، کتاب طبقات المعتزله، چاپ سوزانا دیوالد ـ ویلتسر، بیروت ۱۴۰۹/۱۹۸۸.
۴ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره صفات الهی
رأی جعفر بن حرب در باره صفات الاهی، همانند سایر معتزله، مبتنی بر یکی شمردن ذات و صفات بوده است. گفتهاند که او بر همین مبنا، منکر آن بود که خداوند از ازل سمیع و بصیر است، چرا که صفات سمع و بصر مستلزم وجود مسموع و مبصَر در ازلاند، امری که با حدوث جهان منافات دارد.
[۱۷] ابنحزم، الفصل فی الملل و الاهواء و النحل، ج ۲، ص ۳۰۹، چاپ محمدابراهیم نصر و عبدالرحمان عمیره، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵.
۵ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره اختیار انسان
جعفر، مانند سایر معتزله، مدافع اختیار انسان بوده و گویا در نفی مجبّره شدت به خرج میداده است. او رأی معتقدان به جبر را از همه فرقهها و ادیان غیراسلامی، حتی ملحدان، بدتر میدانسته است، بر این اساس که همه فِرق فقط افعال نیک را به معبود خود نسبت میدهند و تنها اهل جبرند که از نسبت دادن افعال زشت به خداوند ابایی ندارند.
[۱۸] قاضی عبدالجبار بن احمد، شرح الاصول الخمسه، ج۱، ص ۷۷۷ـ ۷۷۸، چاپ عبدالکریم عثمان، قاهره ۱۴۰۸/۱۹۸۸.
۶ – دیدگاه جعفر بن حرب حسن و قبح عقلی
اعتقاد عموم معتزله، از جمله ابوالهذیل علاّف، به حُسْن و قبح عقلی امور، این پرسش را پیش آورده بود که آیا خدا بر ظلم قدرت دارد. برخی نقل کردهاند که جعفر بن حرب، مانند جعفر بن مبشّر و نیز ابوجعفر اسکافی، بر آن بوده که خدا قدرت ظلم بر عقلا را ندارد اما قادر است به کودکان و دیوانگان ظلم کند.
[۱۹] محمد بن عبدالکریم شهرستانی، الملل و النحل، ج ۱، ص ۵۸ ۵۹، چاپ محمد سیدکیلانی، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶.
[۲۰] علی بن محمد جرجانی، شرح المواقف، ج ۸، ص ۳۸۱، چاپ محمد بدرالدین نعسانی حلبی، مصر ۱۳۲۵/۱۹۰۷، چاپ افست قم ۱۳۷۰ ش.
۷ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره نظریه لطف
در باره نظریه لطف (یعنی این نظریه که فراهم کردن شرایط عمل به طاعت و ترک معصیت بدون مجبور کردن انسان، بر خدا واجب است)، جعفر بن حرب در آغاز معتقد بوده است که اگر خدا لطف خود را شامل حال کافران کند، آنان به اختیار خود ایمان میآورند، هرچند ثواب ایمانشان به پای ایمانی که بدون چنین لطفی حاصل شده است نمیرسد. وی بعداً از این نظر عدول کرد و به رأی اکثر معتزله برگشت که به سبب اعتقادشان به اختیار، ایمان آوردن کفار را وابسته به لطف الاهی نمیشمردند. همچنین وی توفیق و تسدید را لطف خدا میدانسته، اما آنها را موجب اجبار انسان به طاعت خدا نمیشمرده است.
[۲۱] علی بن اسماعیل اشعری، کتاب مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلّین، ج۱، ص ۲۴۶، چاپ هلموت ریتر، ویسبادن ۱۴۰۰/۱۹۸۰.
۸ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره استطاعت(قدرت انجام فعل)
در باره استطاعت (قدرت انجام فعل)، جعفر معتقد بوده که استطاعت برای افعال مباشر (افعالی که بیواسطه انجام میشوند) قبل از انجام دادن فعل ضروری است و در حین انجام دادن فعل نیازی به آن نیست. افعال متولده (افعالی که بر اثر فعل دیگر انجام میپذیرند)نیز میتوانند با استطاعتِ فعل اول انجام بگیرند و لذا استطاعت ممکن است در زمان انجام شدن فعل متولد از بین رفته باشد و فعل متولد میتواند بر اثر قدرتی که معدوم شده است پدید بیاید.
۹ – دیدگاه جعفر بن حرب درباره روح
در باره ماهیت روح گفتهاند که جعفر، بر مبنای
[۲۲] اسراء/
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
