پاورپوینت کامل احمد بن جعفر جحظه برمکی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل احمد بن جعفر جحظه برمکی دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل احمد بن جعفر جحظه برمکی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل احمد بن جعفر جحظه برمکی :

جَحْظَه بَرمَکی، ابوالحسن احمدبن جعفر، ندیم، خنیاگر، شاعر و گزارشگر معتبر اخبار نغمه سرایان عصر نخست عباسی (۱۳۲ـ۲۳۰).

فهرست مندرجات

۱ – تاریخ ولادت
۲ – نسب و لقب
۳ – اوایل زندگی و تحصیلات
۴ – مهارت ها
۵ – شیوخ
۶ – راوی مسند
۷ – راویان جحظه
۸ – تألیف آثار جحظه
۹ – جلسات ساز و آواز
۱۰ – تاریخ وفات
۱۱ – آثار
۱۲ – فهرست منابع
۱۳ – پانویس
۱۴ – منبع

۱ – تاریخ ولادت

وی در ۲۲۴،

[۱] سمعانی، الانساب للسمعانی، ج۲، ص۱۸۳.

[۲] صفدی، الوافی بالوفیات، ج۶، ص۱۷۹.

ظاهراً در بغداد به دنیا آمد

[۳] خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۴، ص۲۸۸.

۲ – نسب و لقب

و نسبش به موسی بن یحیی برمکی (برمکیان) می رسد. عبداللّه بن معتز به سبب زشتی چهره و چشمان از حدقه بیرون زده اش، لقب جحظه را به وی داد

[۴] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۱، ص ۲۰۷.

جحظه خود این لقب را بدون کراهت در اشعارش آورده است

[۵] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۱، ص ۲۰۷.

[۶] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۲، ص ۲۵۰.

جحظه برادری به نام سلیمان داشت که او نیز آواز می‌خواند

[۷] ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۰، ص۷۴.

اما از آن‌جا که خبر قابل ذکر دیگری درباره او وجود ندارد، پیداست که در این هنر توفیق چندانی به دست نیاورده بوده است.

۳ – اوایل زندگی و تحصیلات

در‌باره سالهای نخست زندگی و تحصیلات جحظه اطلاعات اندکی وجود دارد. او از آغاز زندگی با فقر و مشقت دست به گریبان بود

[۸] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۲، ص ۲۴۸ـ۲۵۲.

[۹] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۲، ص۲۵۴ـ ۲۵۶.

به گزارش ابن ندیم

[۱۰] ابن ندیم، الفهرست، ج۱، ص۱۴۵.

جحظه از راویان بسیار بهره برد و در فنون ادب و نیز نواختن تنبور چیره دست و پر آوازه شد.

[۱۱] ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم، ج۱۳، ص۳۵۹.

وی به سبب پیشرفت زودهنگامش، به زودی با خوانندگان و نوازندگان بنام عصر، از جمله شَروین مُغَنّی و ابوالعُبَیس بن حَمدون همنشین شد. این دو عودنواز او را به مجلس عَریب، خنیاگر مشهور بردند و عریب وی را تحسین کرد.

[۱۲] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۲، ص ۲۶۶ـ۲۶۷.

۴ – مهارت ها

جحظه در علوم و فنون گوناگون از جمله نجوم،

[۱۳] سمعانی، الانساب للسمعانی، ج۲، ص۱۸۳.

بازی نرد و آشپزی نیز مهارت داشت

[۱۴] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۱، ص۲۰۷.

[۱۵] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۱، ص۲۰۷.

[۱۶] ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲۴، ص ۱۱۰.

تبحر او در این فنون سبب شد تا به عنوان ندیم به مجالس خلیفه عباسی، معتَمد، که به وی لقب «خنیاگر» داد،

[۱۷] صفدی، الوافی بالوفیات، ج۶، ص۱۷۷.

و بزرگانی همچون حسن بن مَخلَد، وزیر معتمد

[۱۸] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۲، ص ۲۶۹.

ابن مقله که جحظه هجویه ای در باب رقیب وی حسین بن قاسم، وزیر مقتدر، سرود

[۱۹] ابن طقطقی، الفخری فی الاداب السلطانیّه والدول الاسلامیه، ج۱، ص۳۲۳.

جعفربن مأمون که تنبوری نفیس و مرصع به وی بخشید

[۲۰] ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۲، ص۲۰۸.

ابوبکر محمدبن رائق

[۲۱] ابن ندیم، الفهرست، ج۱، ص۱۴۵.

عبیداللّه بن عبداللّه طاهر

[۲۲] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۲، ص ۲۴۳ـ۲۴۴.

و ابواسحاق ابراهیم بن عبداللّه مُشَمَّعی، والی بصره و فارس

[۲۳] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۱، ص ۲۲۳.

راه یابد.

۵ – شیوخ

جحظه در محضر استادانی چون ابوالعباس احمدبن یحیی ثَعلب (متوفی ۲۷۱) لغوی و ادیب

[۲۴] یاقوت حموی، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج ۴، ص ۱۵۴.

، ابوعلی دَقّاق،

[۲۵] ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۲۸۲.

[۲۶] ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱، ص۱۴۰.

ابوحَشیشه محمدبن علی بن امیه،

[۲۷] ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۳، ص۷۵.

و شماری دیگر شاگردی کرد.

۶ – راوی مسند

سخنان جحظه، مأخذ دست اول در‌باره برخی از آنان و دیگر خنیاگران و نیز خلفای دوستدار موسیقی و موسیقی دانان و شاعران بنام دوره خود است.

[۲۸] ابوالفرج اصفهانی، الاغانی.

او را «کثیرالروایه للاخبار» نامیده اند

[۲۹] ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم، ج