پاورپوینت کامل جَهم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جَهم (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جَهم (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جَهم (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل جَهم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عبس (مفردات‌قرآن)، عَبَسَ (لغات‌قرآن)، ترش‌رویی.

جَهم (بر وزن عقل) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای ترشرویی است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص دعای استسقاء و زمان قبل از بعثت حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) از این واژه استفاده نموده است.
این واژه دو بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جَهم
۲ – کاربردها
۲.۱ – جَهام – خطبه ۱۱۴ (دعای استسقاء)
۲.۲ – مُتَجَهِّمَهٌ – خطبه ۸۸ (زمان قبل از بعثت)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جَهم

جَهم (بر وزن عقل) به معنای ترشرویی آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۶، ص۳۱.

[۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۴۸۰.

جَهام (به فتح جیم) به معنای ابری که باران ندارد.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – جَهام – خطبه ۱۱۴ (دعای استسقاء)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در رابطه با دعای استسقاء فرموده است:
«اللَّهُمَّ … وَ أَنْزِلْ عَلَیْنا سَماءً مُخْضِلَهً … غَیْرَ خُلَّب بَرْقُها، وَ لا جَهام عارِضُها.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۶۷، خطبه ۱۱۴.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۲۲۶، خطبه ۱۱۳.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ج۱، ص۱۷۲، خطبه ۱۱۵.

«خدایا بر ما باران پر آبی بفرست بی‌آنکه برقش طمع آورنده و بی‌باران باشد و بی‌آنکه ابرش خالی از آب باشد.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۵۵، خطبه ۱۱۵.

[۷]