پاورپوینت کامل جَهْل (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جَهْل (مفردات‌قرآن) دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جَهْل (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل جَهْل (مفردات‌قرآن) :

منبع: جَهْل (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: جهالت (لغات‌قرآن)، جَهْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، جهل.

جَهْل (به فتح جیم و سکون هاء) از واژگان قرآن کریم به معنای نادانی،سفاهت و بی‌اعتنایی است.
مشتقات جَهْل که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الْجاهِلِیَّهِ (به کسر هاء و لام) به معنای جاهلیّت؛

جَهُولًا (به فتح جیم و ضم هاء) به معنای نادان؛

تَجْهَلُونَ‌ (به فتح تاء، سکون جیم و فتح هاء) به معنای جاهل؛

الْجاهِلِینَ‌ (به کسر هاء و لام) به معنای جاهلان؛

الْجاهِلُ‌ (کسر هاء) به معنای ناآگاه است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جَهْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْجاهِلِینَ‌ (آیه ۳۳ سوره یوسف)
۲.۲ – الْجاهِلُ‌ (آیه ۲۷۳ سوره بقره)
۲.۳ – الْجاهِلُ‌ (آیه ۸۹ سوره یوسف)
۲.۴ – الْجاهِلِینَ‌ (آیه ۶۷ سوره بقره)
۲.۵ – تَجْهَلُونَ‌ (آیه ۵۵ سوره نمل)
۲.۶ – جَهُولًا (آیه ۷۲ سوره احزاب)
۲.۶.۱ – نظر نگارنده
۲.۷ – الْجاهِلِیَّهِ (آیه ۵۰ سوره مائده)
۲.۸ – الْجاهِلِیَّهِ (آیه ۳۳ سوره احزاب)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – جَاهِلِیَّهٍ – نامه ۱۸ (نامه به ابن عباس)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جَهْل

جَهْل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۸۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۰۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۳۴۵.

به معنای نادانی است.
جاهل به معنی نادان، سفیه و بی‌اعتنا است؛ در کتب لغت آن را نادانی معنی کرده‌اند.

[۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۳۴۶.

۲ – کاربردها

به مواردی از جَهْل که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْجاهِلِینَ‌ (آیه ۳۳ سوره یوسف)

(وَ اِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَیْهِنَّ وَ اَکُنْ مِنَ‌ الْجاهِلِینَ‌)

[۵] یوسف/سوره۱۲، آیه۳۳.

(و اگر مکر و نیرنگ آن‌ها را از من بازنگردانى، به سوى آنان متمایل خواهم شد و از جاهلان خواهم بود.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۹.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۲۰۶.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۵۲.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۱۱.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۵۴.

مقصود آن است که: به زنان میل کرده و از کسانی می‌شوم که سفیه‌اند و به حقایق بی‌اعتنا. در این‌گونه آیات و نظائر آن‌ها که خواهد آمد آن را به عدم علم حمل کردن غلط است وانگهی عدم علم در بیشتر موارد عذر است حال آنکه این کلمه بیشتر در مقام عدم عذر و عقوبت آمده است.

۲.۲ – الْجاهِلُ‌ (آیه ۲۷۳ سوره بقره)

(یَحْسَبُهُمُ‌ الْجاهِلُ‌ اَغْنِیاءَ)

[۱۱] بقره/سوره۲، آیه۲۷۳.

(و افراد ناآگاه آن‌ها را از شدّت خویشتن‌دارى، بى‌نیاز مى‌پندارند.)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۶.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۱۳.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۹۹.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۷۵.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۶۶.

بلی در آیه‌ منظور عدم علم است.

۲.۳ – الْجاهِلُ‌ (آیه ۸۹ سوره یوسف)

(هَلْ عَلِمْتُمْ ما فَعَلْتُمْ بِیُوسُفَ وَ اَخِیهِ اِذْ اَنْتُمْ‌ جاهِلُونَ‌)

[۱۷] یوسف/سوره۱۲، آیه۸۹.

(آیا دانستید، آن‌گاه که جاهل بودید، با یوسف و برادرش چه کردید؟!)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۴۶.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۲۲.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۳۶.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۸۸.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۴۰۰.

برادران یوسف از کار و عمل خود بی‌خبر نبودند بلکه جهالت آن‌ها همان بی‌اعتنایی بود زیرا که آن‌ها یوسف را می‌شناختند و می‌دانستند کار خلاف می‌کنند، این جهالت باعث مسئولیّت در پیشگاه خدا و سبب عذاب دنیا و آخرت است و گرنه جهالت به معنای عدم علم حسابش چندان سخت نیست مخصوصا که با عناد توام نباشد.

۲.۴ – الْجاهِلِینَ‌ (آیه ۶۷ سوره بقره)

(اَتَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ اَعُوذُ بِاللَّهِ اَنْ اَکُونَ مِنَ‌ الْجاهِلِینَ‌)

[۲۳] بقره/سوره۲، آیه۶۷.

(آیا ما را مسخره مى‌کنى؟ گفت: «به خدا پناه مى‌برم از این‌که از جاهلان باشم!)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۳۰۵.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۲۰۰.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۲۱۱.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۲۷۴.

طبرسی ذیل این آیه فرموده: به قولی آن ضدّ حلم است (یعنی سفاهت).

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۵۱.

این معنی قابل پسند است و در بیشتر آیات قرآن، آن به معنی سفاهت و بی‌اعتنایی استعمال شده است.

۲.۵ – تَجْهَلُونَ‌ (آیه ۵۵ سوره نمل)

(لَتَاْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَهً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ‌ تَجْهَلُونَ‌)

[۳۰] نمل/سوره۲۷، آیه۵۵.

(آیا شما از روى شهوت به جاى زنان، به سراغ مردان مى‌روید؟! شما گروهى جاهل هستید.)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۸۱.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۳۷.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۷۶.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۲۶.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۵۶.

مراد آن است که مسخره کردن کار مردان سفیه و بی‌اعتنا به حقائق است و کار کسانی است که بر خلاف آنچه درک می‌کنند کار انجام می‌دهند، نظیر این آیه است. یعنی خود را به بی‌اعتنائی می‌زنید. این گونه جهالت‌ها همه توام با علم‌اند یعنی عامل در وقت عمل نسبت به فهم و عقیده‌اش عالم و نسبت به عملش بی‌اعتنا است و علت مسئول بودن همان است.

۲.۶ – جَهُولًا (آیه ۷۲ سوره احزاب)

(اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمانَهَ عَلَی السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ وَ الْجِبالِ‌ فَاَبَیْنَ اَنْ یَحْمِلْنَها وَ اَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْاِنْسانُ اِنَّهُ کانَ ظَلُوماً جَهُولًا لِیُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِینَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِکِینَ وَ الْمُشْرِکاتِ وَ یَتُوبَ اللَّهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً.)

[۳۶] احزاب/سوره۳۳، آیه۷۲- ۷۳.

یعنی: «ما این امانت را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم ولی از برداشتن آن امتناع کردند و از آن بترسیدند پس انسان آن را برداشت زیرا که وی ستم پیشه و نادان بود، تا خدا مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را عذاب کند و بر مردان و زنان مؤمن توبه نم