پاورپوینت کامل جَمْح (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جَمْح (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جَمْح (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جَمْح (مفردات‌قرآن) :

منبع: جَمْح (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: یَجْمَحُونَ (لغات‌قرآن)، جَمْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)، جمح (مقالات‌مرتبط).

جَمْح (به فتح جیم و سکون میم) از واژگان قرآن کریم به معنای رفتن با شتاب است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جَمْح
۲ – کاربردها
۲.۱ – یَجْمَحُونَ‌ (آیه ۵۷ سوره توبه)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – جِماحِهمْ – خطبه ۱۸۱ (خطاب به اهل کوفه)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جَمْح

جَمْح

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۴۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۰۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۴۵.

به معنی شتاب رفتن است.
راغب گوید: اصل آن در اسب است (اسب سرکش) که نشاط و تند رفتنش طوری باشد که راکب نتواند آن را باز دارد.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۰۱.

در قاموس و اقرب الموارد نیز نظیر آن گفته است، مصدر آن جمح، جموح و جماح آمده است.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۲۱۸.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۴۵۸.

۲ – کاربردها

به مواردی از جَمْح که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یَجْمَحُونَ‌ (آیه ۵۷ سوره توبه)

(لَوْ یَجِدُونَ مَلْجَاً اَوْ مَغاراتٍ اَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا اِلَیْهِ وَ هُمْ‌ یَجْمَحُونَ‌)

[۷] توبه/سوره۹، آیه۵۷.

«اگر پناهگاه یا نهانگاه‌ها یا گریزگاهی می‌یافتند شتابان و با نشاط به سوی آن رو می‌کردند.»

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۴۱۵.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۳۰۴. <