پاورپوینت کامل جَلمَد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جَلمَد (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جَلمَد (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جَلمَد (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل جَلمَد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: صخر (مفردات‌قرآن)، صَخْر (لغات‌قرآن)، صخره.

جَلمَد (بر وزن عقرب) یا جلمود یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای صخره و سنگ سخت است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در نامه‌ای به معاویه و آفرینش زمین و … از این واژه استفاده نموده است.
این واژه سه ‌بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جَلمَد
۲ – کاربردها
۲.۱ – جُلمودِ – نامه ۶۴ (خطاب به معاویه)
۲.۲ – جَلامیدَها – خطبه ۲۱۱ (خلقت زمین)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جَلمَد

جَلمَد (بر وزن عقرب) یا جلمود به معنای صخره و سنگ سخت، آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۲۶.

[۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۵۴۸.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – جُلمودِ – نامه ۶۴ (خطاب به معاویه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در شعری به نقل از شاعر بنی اسد، خطاب به معاویه نوشته است: اگر من به سوی تو آمدم حق است که خداوند برای انتقام از تو، مرا به سوی تو بفرستد و اگر تو به طرف من آمدی، مانند قول برادر بنی اسد خواهد بود که گفته است:
«مُستَقبِلینَ رِیاحَ الصّیفِ تَضرِبُهُم ••• بِحاصِبٍ بَینَ أَغوارٍ وَ جُلمودِ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۴۷، نامه ۶۴.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۳۵، نامه ۶۴.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص، نامه ۶۴.

«روبرو بودید با طوفان‌های تابستان که می‌زد آن‌ها را با خرمنی از غبارها و سنگ‌ها.» <