پاورپوینت کامل جَزاء (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جَزاء (مفردات‌قرآن) دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جَزاء (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل جَزاء (مفردات‌قرآن) :

منبع: جَزاء (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: جزا (لغات‌قرآن)، جَزاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)، جزاء.

جَزاء (به فتح جیم و زاء) از واژگان قرآن کریم به معنای مکافات است.
این واژه در قرآن کریم در معانی مختلفی ذکر شده است، از جمله: کفایت کردن، جزاء یعنی خود عمل و تکثیر و شدت مجازات.
پاداش و کیفر را جزاء گوییم زیرا مقابل عمل است و از جهت برابری کفایت می‌کند، اما اجر، فقط در مورد پاداش استعمال می‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جَزاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – جزاء در پاداش و عذاب
۲.۱.۱ – جَزاءُ (آیه ۱۹۱ سوره بقره)
۲.۱.۲ – جَزاءُ (آیه ۲۹ سوره مائده)
۲.۱.۳ – جَزاءً (آیه ۸۸ سوره کهف)
۲.۱.۴ – جَزاءُ (آیه ۳۴ سوره زمر)
۲.۲ – جزاء یعنی کفایت کردن
۲.۲.۱ – تَجْزِی‌ (آیه ۴۸ سوره بقره)
۲.۳ – جزاء یعنی خود عمل
۲.۳.۱ – تُجْزَوْنَ‌ (آیه ۵۴ سوره یس)
۲.۳.۲ – تُجْزَوْنَ‌ (آیه ۷ سوره تحریم)
۲.۳.۳ – تُجْزَوْنَ‌ (آیه ۹۰ سوره نمل)
۲.۳.۴ – تُجْزَوْنَ‌ (آیه ۳۹ سوره صافات)
۲.۳.۵ – یُجْزی‌ (آیه ۴۰ سوره غافر)
۲.۴ – تکثیر و شدت مجازات
۲.۴.۱ – جَزَیْناهُمْ‌ (آیه ۱۷ سوره سبأ)
۲.۵ – جزیه
۲.۵.۱ – جَزَیْناهُمْ‌ (آیه ۲۹ سوره توبه)
۳ – تفاوت جزا با اجر
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جَزاء

جَزاء

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۹۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۸۴.

به معنی مکافات است.
ایضا در قاموس هست: چون ما بعدش «باء و علی» آید به معنی مکافات و مجازات است و چون «عن» باشد به معنی قضا و اداء باشد «جزی عنه: قضی» و بدون آنها به معنی کفایت است «جَزَی‌ الشَّیْ‌ءُ: کَفَی.»

[۴] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۳۱۲.

راغب آن را در اصل بی‌نیازی و کفایت گفته و گوید: پاداش را جزاء گویند چون از حیث مقابله و برابری در آن کفایت هست.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۹۵.

در مجمع البیان فرموده: جزاء، مکافات و مقابله نظائر هم‌اند.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۷۸.

به هر حال پاداش و کیفر را جزاء گوییم زیرا مقابل عمل است و از جهت برابری کفایت می‌کند.
جزاء در قرآن در معانی مختلفی استعمال شده است:

• پاداش و عذاب

• کفایت کردن

• خود عمل

• تکثیر و شدت مجازات

• جزیه

۲ – کاربردها

به مواردی از جَزاء که در قرآن به‌ معانی مختلف به کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – جزاء در پاداش و عذاب

در قرآن مجید جزاء هم در پاداش و هم در کیفر و عذاب هر دو آمده است مثل‌:

۲.۱.۱ – جَزاءُ (آیه ۱۹۱ سوره بقره)

(فَاِنْ قاتَلُوکُمْ فَاقْتُلُوهُمْ کَذلِکَ‌ جَزاءُ الْکافِرِینَ‌)

[۷] بقره/سوره۲، آیه۱۹۱.

(پس اگر در آن جا با شما پیکار کردند، آنها را به قتل برسانید. چنین است جزاى کافران!)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۸۷.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۵۹.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۳۲.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۱۱.

۲.۱.۲ – جَزاءُ (آیه ۲۹ سوره مائده)

(فَتَکُونَ مِنْ اَصْحابِ النَّارِ وَ ذلِکَ‌ جَزاءُ الظَّالِمِینَ‌)

[۱۳] مائده/سوره۵، آیه۲۹.

(و از دوزخیان گردى. و همین است سزاى ستمکاران!)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۲.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۴۸۵.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۳۱۹.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۳.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۸۵.

۲.۱.۳ – جَزاءً (آیه ۸۸ سوره کهف)

(وَ اَمَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُ‌ جَزاءً الْحُسْنی‌)

[۱۹] کهف/سوره۱۸، آیه۸۸.

(و امّا کسى که ایمان آورد و عمل صالحى انجام دهد، پاداشى نیکوتر خواهد داشت.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۳.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۵۰۱.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۶۲.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۲۱.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۵۸.

۲.۱.۴ – جَزاءُ (آیه ۳۴ سوره زمر)

(لَهُمْ ما یَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِکَ‌ جَزاءُ الْمُحْسِنِینَ‌)

[۲۵] زمر/سوره۳۹، آیه۳۴.

(آن‌چه بخواهند نزد پروردگارشان براى آنان موجود است؛ و این است جزاى نیکوکاران.)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۶۲.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۹۵.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۶۰.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۷۸.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۷۷.

۲.۲ – جزاء یعنی کفایت کردن

در مواردی که در قرآن مجید بعد از فعل جزی کلمه «عن» آمده ممکن است آن را به معنی کفایت گرفت چنان‌که راغب معتقد است

[۳۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۹۵.

و ممکن است معنای آن ادا کردن باشد چنان‌که در قاموس گفته است.

[۳۲] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۳۱۲.

در مجمع نیز از بعضی نقل شده است.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۹، ص۳۷۵.

۲.۲.۱ – تَجْزِی‌ (آیه ۴۸ سوره بقره)

(وَ اتَّقُوا یَوْماً لا تَجْزِی‌ نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَیْئاً)

[۳۴] بقره/سوره۲، آیه۴۸.

علی هذا در آیه‌ ممکن است بگوییم معنی آن است: «بترسید از روزی که کسی از کسی از هیچ چیز کفایت نمی‌کند یا کسی از کسی چیزی نمی‌دهد.»

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۲۳۲.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۵۴.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۶۲.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۲۳.

۲.۳ – جزاء یعنی خود عمل

در بعضی از آیات جزاء خود عمل ذکر شده است، مثل‌:

۲.۳.۱ – تُجْزَوْنَ‌ (آیه ۵۴ سوره یس)

(فَالْیَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئاً وَ لا تُجْزَوْنَ‌ اِلَّا ما کُنْتُمْ