پاورپوینت کامل ثِقَل (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ثِقَل (مفردات‌قرآن) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ثِقَل (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ثِقَل (مفردات‌قرآن) :

منبع: ثِقَل (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: مُثْقَل (لغات‌قرآن)، ثِقَل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، سنگینی.

ثِقَل (به کسر ثاء و فتح قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای سنگینی است.
مشتقات ثِقَل که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

ثَقیل (به فتح ثاء و کسر قاف) به معنای سنگین؛

ثَقال‌ (به فتح ثاء) و ثُقال‌ (به ضم ثاء) به معنی سنگین و جمع آن ثِقال؛

أَثقال‌ (به فتح همزه و سکون ثاء) جمع ثِقْل به معنی چیزی که حملش سنگین بوده؛

مِثقال‌ (به کسر میم و سکون ثاء) به معنی چیزی است که با آن وزن می‌کنند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ثِقَل
۲ – کاربردها
۲.۱ – ثَقُلَتْ‌ (آیه ۸ سوره اعراف)
۲.۲ – ثَقِیلًا (آیه ۲۷ سوره انسان)
۲.۳ – ثَقِیلًا (آیه ۵ سوره مزمل)
۲.۴ – ثِقالًا (آیه ۵۷ سوره اعراف)
۲.۵ – اَثْقالَکُمْ‌ (آیه ۷ سوره نحل)
۲.۶ – ثَقُلَتْ‌ (آیه ۱۸۷ سوره اعراف)
۲.۶.۱ – تفسیر (آیه ۱۸۷ سوره اعراف)
۲.۷ – مُثْقَلُونَ‌ (آیه ۴۰ سوره طور)
۲.۸ – اثَّاقَلْتُمْ‌ (آیه ۳۸ سوره توبه)
۲.۹ – اَثْقالَهُمْ‌ (آیه ۱۳ سوره عنکبوت)
۲.۱۰ – اَثْقالَها (آیه ۲ سوره زلزال)
۲.۱۱ – مِثْقالَ‌ (آیه ۸ سوره زلزال)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای ثِقَل

ثِقَل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۳۰۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۷۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۳۲۹.

به معنی سنگینی است.
ثَقیل یعنی سنگین است. اصل آن در اجسام است و در معانی نیز می‌آید.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۷۴.

مِثقال‌ به معنی چیزی است که با آن وزن می‌کنند (سنگ).

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۷۴.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۳۵۲.

در اوّلی گوید: مثقال نام هر سنگ است. و مثقال الشی‌ء وزن آن است. «مِثْقالَ‌ ذَرَّهٍ» یعنی هم وزن مورچه.

۲ – کاربردها

به مواردی از ثِقَل که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – ثَقُلَتْ‌ (آیه ۸ سوره اعراف)

(وَ الْوَزْنُ یَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ‌ ثَقُلَتْ‌ مَوازِینُهُ فَاُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌)

[۷] اعراف/سوره۷، آیه۸.

(وزن کردن اعمال، و سنجش ارزش آن‌ها در آن روز، حق است. کسانى که کفّه‌هاى عملِ آن‌ها سنگین است، تنها آنان رستگارند.)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۱.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۸.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۷.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۵۴.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۱۶.

۲.۲ – ثَقِیلًا (آیه ۲۷ سوره انسان)

(وَ یَذَرُونَ وَراءَهُمْ یَوْماً ثَقِیلًا)

[۱۳] انسان/سوره۷۶، آیه۲۷.

(در حالى که روز سختى را پشت سر خودرها مى‌کنند.)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۰.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۲۷.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۴۱.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۸۹.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۲۸.

ثقیل به معنی سنگین است صفت روز قیامت و نیز صفت قول آمده است‌. صفت «یوم» آمده، محتمل است سنگینی آن بر مردم مراد باشد.

۲.۳ – ثَقِیلًا (آیه ۵ سوره مزمل)

(اِنَّا سَنُلْقِی عَلَیْکَ قَوْلًا ثَقِیلًا)

[۱۹] مزمل/سوره۷۳، آیه۵.

(چرا که ما به زودى سخنى سنگین به تو القا خواهیم کرد.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۴.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۹۶.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۶۱.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۹.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۷۰.

ملاحظه قبل و بعد آیه و آیات دیگر نشان می‌دهد که مراد سنگینی تبلیغ آن بر آن حضرت است. درست است که قرآن برنامه حق و فطرت است ولی تبلیغ آن بر یک فرد که تمام محیط به مخالفت با او برخاسته بودند طاقت فرسا بود.

۲.۴ – ثِقالًا (آیه ۵۷ سوره اعراف)

ثَقال‌ به فتح اول و ثُقال‌ به ضم اول به معنی ثقیل است و جمع آن ثِقال (بر وزن رجال است) مثل‌:

(حَتَّی اِذا اَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا)

[۲۵] اعراف/سوره۷، آیه۵۷.

«تا چون باد ابرهای سنگین را برداشت.»

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۹۹.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۶۰.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۳۷.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۶۵.

سحاب چنان‌که در اقرب الموارد گفته اسم جنس جمعی است صفت آن گاهی بنا بر لفظش مفرد می‌آید.

[۳۰] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۶۲۹.

مثل‌:

(وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَیْنَ السَّماءِ وَ الْاَرْضِ‌)

[۳۱] بقره/سوره۲، آیه۱۶۴.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۶۱۰.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۴۰۵.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۴۶.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۱، ص۴۵۰.

و گاهی بنا بر معنایش جمع می‌آید نظیر آیه فوق.
در مجمع ذیل آیه ۱۲ سوره رعد

[۳۶] رعد/سوره۱۳، آیه۱۲.

فرموده: سحاب جمع سحابه است.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۴۹.

ولی قول اقرب الموارد درست‌تر است زیرا در آن صورت صفت آن همواره جمع می‌آمد حال آن‌که در «وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ» مفرد آمده است.

[۳۸] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۶۲۹.

۲.۵ – اَثْقالَکُمْ‌ (آیه ۷ سوره نحل)

(وَ تَحْمِلُ‌ اَثْقالَکُمْ‌)

[۳۹] نحل/سوره۱۶، آیه۷.

«بارهای شما را حمل می‌کنند.»

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۳۱۰.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۲۱۱.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۲۹.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۳۹.

اَثقال‌ جمع ثِقل (بر وزن علم) است و آن چیزی است که حملش سنگین است بنابراین معنای‌ این است که چهارپایان بارهای شما را حمل می‌کنند.

۲.۶ – ثَقُلَتْ‌ (آیه ۱۸۷ سوره اعراف)

(یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَهِ اَیَّانَ مُرْساها قُلْ اِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها اِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ‌ فِی السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ لا تَاْتِیکُمْ اِلَّا بَغْتَهً..)

[۴۴] اعراف/سوره۷، آیه۱۸۷.

(از تو درباره زمان رستاخیز سؤال مى‌کنند، کى فرا مى‌رسد؟ بگو: علمش فقط نزد پروردگار من است؛ و جز او نمى‌تواند وقت آن را آشکار سازد؛ و آن، حتّى در آسمان‌ها و زمین، سنگین و بسیار پر اهمیّت است؛ و جز به طور ناگهانى، به سراغ شما نمى‌آید…)

[۴۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸۷.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۴۸۲.

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۷۰.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۲۹.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تقسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۷۷.

۲.۶.۱ – تفسیر (آیه ۱۸۷ سوره اعراف)

مراد از این‌

(ثَقُلَتْ‌ فِی السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ‌)

چیست و چرا قیامت در آسمان‌ها و زمین سنگین شده است؟
در المیزان آمده: مراد آن است که دانستن آن سنگین است و آن به عینه سنگینی وجود قیامت است یا مراد سنگینی وضع آن بر اهل آسمان‌ها و زمین است زیرا در آن شدائد و عقبات و غیره هست! یا اینکه وقوع آن بر مردم سنگین است چون توام با از بین رفتن نظام کنونی است… و بالاخره ثبوت آن و علم بآن و صفات آن، همه سنگین است