پاورپوینت کامل ثَمود (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ثَمود (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ثَمود (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ثَمود (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: ثَمود (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: ثَمود (مفردات‌قرآن)، ثمود (لغات‌قرآن)، ثمود.

ثَمود (به فتح ثاء) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای قوم حضرت صالح (علیه‌السلام) است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص عاملان فساد و هواداران و تایید کنندگان آن‌ها و هنگام خبردار شدن از این‌که گروهی از مردم کوفه به‌فکر پیوستن به خوارج هستند، و … از این استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ثَمود
۲ – کاربردها
۲.۱ – ثَمود – خطبه ۲۰۱ (عاملان فساد)
۲.۲ – ثَمود – خطبه ۱۸۱ (خطاب به لشکر کوفه)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ثَمود

ثَمود

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۱۸۸.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۳، ص۱۹.

به معنای قوم حضرت صالح (علیه‌السلام) آمده است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – ثَمود – خطبه ۲۰۱ (عاملان فساد)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره این‌که عاملان فساد و هواداران و تایید کنندگان آن‌ها نزد خدای تعالی همگی مسئول هستند، فرموده‌اند: «اَیُّهَا النَّاسُ، اِنَّمَا یَجْمَعُ النَّاسَ الرِّضی وَ السُّخْطُ، وَ اِنَّما عَقَرَ ناقَهَ ثَمودَ رَجُلٌ واحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللهُ تَعالَی بالْعَذابِ لَمَّا عَمُّوهُ بالرِّضَی، فَقالَ سُبْحانَهُ:

(فَعَقَروهَا فَاَصْبَحوا نادِمِینَ)

، فَما کَانَ اِلاَّ اَنْ خارَتْ اَرْضُهُمْ بِالْخَسْفَهِ خُوارَالسِّکَّهِ الْـمُحْماهِ فی الاَْرْضِ الْخَوَّارَهِ»؛

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۰۷، خطبه ۲۰۱.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۰۷، خطبه ۱۹۶.

[۵] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۱۹، خطبه۲۰۱.

«مردم، انسان‌ها را راضی شدن به کاری و غضب از کاری، یکجا و یک حساب می‌کند، شتر صالح (علیه‌السّلام) را فقط یک نفر کشت ولی خدا به همه نسبت داد و همه را عذاب کرد زیرا همه از آن کار راضی بودند لذا خداوند به‌ صیغه جمع فرمود: «شتر را کشتند و نادم شدند»، پیشامدشان نشد مگر آن‌که زمین آن‌ها در اثر فرو رفتن مانند صدای گاو صدا کرد، چنان‌که خیش تفتیده در شخم زمین نرم صدا می‌کند.»

[۶] مکارم شیر