پاورپوینت کامل ثَمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ثَمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ثَمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ثَمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل ثَمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: ثَمَر (مفردات‌قرآن)، ثَمَرٌ (لغات‌قرآن).

ثَمَر (به فتح ثاء و میم) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای میوه است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص نتیجه کوتاهی و ثمره دوراندیشی، جریان سقیفه و … از این استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ثَمَر
۲ – کاربردها
۲.۱ – ثَمَرَهُ – حکمت ۱۷۱ (ثمره دوراندیشی)
۲.۲ – الَّثمَرَهَ – خطبه ۶۶ (جریان ثقیفه)
۲.۳ – الَّثمَراتِ – خطبه ۱۴۳ (امتحان الهی)
۲.۴ – ثامِراً – خطبه ۱۱۴ (دعای استسقاء)
۲.۵ – تَثْمیرَ – حکمت ۸۸ (انسان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ثَمَر

ثَمَر

[۱] قرشی، سید علی اکبر، مفردات نهج البلاغه، ص۱۸۹.

به معنای میوه آمده و جمع آن «ثمار» است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۷۶.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۲۳۷.

واژه «ثمره» برای وحدت، و جمع آن ثمرات می‌باشد، که در ثمره طبیعی و معنوی به کار می‌رود.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – ثَمَرَهُ – حکمت ۱۷۱ (ثمره دوراندیشی)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره نتیجه کوتاهی و ثمره دوراندیشی فرموده است:
«ثَمَرَهُ التَّفْریطِ النَّدامَهُ، وَ ثَمَرَهُ الْحَزْمِ السَّلامَهُ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۱۷، حکمت ۱۷۱.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۳، ص۱۹۴، حکمت ۱۸۱.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۰۲، حکمت ۱۸۱.

«میوه تقصیر ندامت و میوه احتیاط سلامت است.»

[۷] شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۷۹، حکمت ۱۸۱.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۷۴.

(شرح‌های حکمت:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۷۴.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۳، ص۴۳۳.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۲۵۶.

[۱۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۴۱۴.

)

۲.۲ – الَّثمَرَهَ – خطبه ۶۶ (جریان ثقیفه)

همچنین هنگامی که جریان سقیفه را به حضرت (علیه‌السلام) نقل کردند، فرمود: انصار چه گفتند؟ خبر رسان گفت: انصار گفتند:
«منا امیر و منکم امیر. قال (علیه السلام): فَهَلاّ احْتَجَجْتُمْ عَلَیْهِمْ: بِأَنَّ رَسولَ اللهِ (صلى الله علیه وآله) وَصَّى بِأَنْ یُحْسَنَ إِلَى مُحْسِنِهمْ، وَ یُتَجاوَزَ عَنْ مُسِیئِهِمْ؟
قالوا: و ما فی هذا من الحجّه علیهم؟
فقال (علیه السلام): لَوْ کانَتِ الاماره فیهمْ لَمْ تَکُنِ الْوَصِیَّهُ بِهِمْ.
ثم قال: فَما ذا قالَتْ قُرَیْشٌ؟
قالوا: احتجت بأَنها شجره الرسول (صلى الله علیه وآله).
فقال (علیه السلام): احْتَجّوا بِالشَّجَرَهِ، وَ أَضاعوا الَّثمَرَهَ.»

[۱۳] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۹۸، خطبه ۶۷.

[۱۴] شریفی، عبدالهادی، تهذیب شرح نهج البلاغه لإبن أبی الحدید المعتزلی، ج۱، ص۲۱۵.

امام (علیه‌السلام) در پاسخ فرمودند: چرا به آن‌ها نگفتید که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) وصیت فرمود: به نیکوکاران انصار نیکی شود و از خطا کارشان اغماض گردد؟ گفتند: این چه ضرری بر انصار دارد فرمود: اگر امامت در آن‌ها بود حضرت این چنین برای آن‌ها وصیت نمی‌کرد! سپس فرمود: قریش چه گفتند؟ آن شخص گفت: قریش دلیل آوردند که ما از خانواده رسول خداییم «نحن شجره الرسول».

[۱۵] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۱۲۷، خطبه ۶۶.

[۱۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ص۱۱۲، خطبه ۶۵.

[۱۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۹۸، خطبه ۶۷.

یعنی با شجره استدلال کردند ولی میوه همان شجره را که ما هستیم ضایع نمودند.

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۲۹.

[۱۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۳۹۴.

(شرح‌های خطبه:

[۲۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۳۹۹.

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۳، ص۱۰۹.

[۲۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱، ص