شیعه فایل |
پاورپوینت کامل توبه (لغاتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل توبه (لغاتقرآن) دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل توبه (لغاتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل توبه (لغاتقرآن) :
منبع: توبه (لغاتقرآن)
مقالات مرتبط: توبه (مفرداتقرآن)، توبه (مفرداتنهجالبلاغه)، توبه.
توبه:
(… فَتَابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ)
[۱] بقره/سوره۲، آیه۳۷.
توبه: در اصل به معنى «بازگشت» است و در لسان قرآن به معنى «بازگشت از گناه» مىآید.
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۶۹.
[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۵.
این در صورتى است که به شخص گنهکار نسبت داده شود، ولى گاه این کلمه به خدا نسبت داده مىشود، در آنجا به معنى بازگشت به رحمت است، یعنى رحمتى را که به خاطر ارتکاب گناه از بنده سلب کرده بود بعد از بازگشت او به خط اطاعت و بندگى، به او بازمىگرداند و بههمینجهت در مورد خدا تعبیر به «توّاب» (بسیار بازگشتکننده به رحمت) مىشود.
و به تعبیر دیگر «توبه» لفظى است مشترک، میان خدا و بندگان، هنگامى که بندگان به آن توصیف شوند مفهومش این است که به سوى خدا بازگشتهاند، زیرا هر گنهکارى در حقیقت از پروردگارش فرار کرده، هنگامى که توبه مىکند به سوى او بازمىگردد.
خداوند در حالت عصیان بندگان گویى از آنها روى گردان مىشود، هنگامى که خداوند به توبه توصیف مىشود، مفهومش این است که نظر لطف، رحمت و محبّتش را به آنها باز مىگرداند.
[۴] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ط-دار الکتب الاسلامیه، ص۱۹۶.
فهرست مندرجات
۱ – ترجمه و تفسیر توبه
۱.۱ – توبه (آیه ۳۷ سوره بقره)
۱.۱.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
۱.۲ – توبه (آیه ۸ سوره تحریم)
۱.۲.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
۱.۲.۲ – توبه در تفسیر نمونه
۱.۳ – توبه (آیه ۹۰ سوره آل عمران)
۱.۳.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
۱.۳.۲ – توبه در تفسیر نمونه
۱.۴ – توبه (آیه ۱۷ سوره نساء)
۱.۴.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
۱.۴.۲ – توبه در تفسیر نمونه
۱.۵ – توبه (آیه ۱۸ سوره نساء)
۱.۵.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
۱.۵.۲ – توبه در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع
۱ – ترجمه و تفسیر توبه
به مواردی از کاربرد توبه در قرآن، اشاره میشود:
۱.۱ – توبه (آیه ۳۷ سوره بقره)
(فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ کَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ)
[۵] بقره/سوره۲، آیه۳۷.
(سپس آدم از پروردگارش کلماتى دریافت داشت؛ و با آنها توبه کرد. و خداوند توبه او را پذیرفت؛ زیرا او توبهپذیر و مهربان است.)
[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶.
۱.۱.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان میفرماید: توبه دو قسم است، یکى توبه خدا، که عبارت است از برگشتن خدا به سوى عبد، به رحمت، و یکى توبه عبد، که عبارت است از برگشتن بنده به سوى خدا، با استغفار، و دستبردارى از معصیت.
و توبه بنده محفوف و پیچیده به دو توبه از خدا است، و در بین آن دو قرار مىگیرد، به این معنا که بنده در هیچ حالى از احوال، از خداى خود بىنیاز نیست، و اگر بخواهد از لجنزار گناه نجات یافته، توبه کند، محتاج به این است که خدا چنین توفیقى به او بدهد، و اعانت و رحمت خود را شامل حال او بسازد، تا او موفق به توبه بگردد، و وقتى موفق به توبه شد، تازه باز محتاج به یک توبه دیگرى از خداست، و آن این است که باز خدا به رحمت و عنایتش به سوى بنده رجوع کند، و رجوع او را بپذیرد، پس توبه بنده وقتى قبول شود، بین دو توبه از خدا قرار گرفته است.
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۲۰۴.
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۱۳۳.
(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:
[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۱۴۰.
[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۲۰۰.
)
۱.۲ – توبه (آیه ۸ سوره تحریم)
(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَهً نَّصُوحًا عَسَى رَبُّکُمْ أَن یُکَفِّرَ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَ یُدْخِلَکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ یَوْمَ لَا یُخْزِی اللَّهُ النَّبِیَّ وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ یَسْعَى بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ بِأَیْمَانِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَ اغْفِرْ لَنَا إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ)
[۱۱] تحریم/سوره۶۶، آیه۸.
(اى کسانى که ایمان آوردهاید! به سوى خدا توبه کنید، توبهاى خالص؛ امید است با این کار پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهایى بهشتى که نهرها از پاى درختانش جارى است وارد کند، در آن روزى که خداوند پیامبر و کسانى را که با او ایمان آوردند خوار نمىکند؛ این در حالى است که نورشان پیشاپیش آنان و از سوى راستشان در حرکت است، و مىگویند: پروردگارا! نورِ ما را کامل کن و ما را ببخش که تو بر هرچیز توانایى.)
[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۱.
۱.۱.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان میفرماید: کلمه نصوح از ماده نصح است که به معناى جستجو از بهترین عمل و بهترین گفتارى است که صاحبش را بهتر و بیشتر سود ببخشد، و این کلمه معنایى دیگر نیز دارد، و آن عبارت است از اخلاص، وقتى مىگویى: نصحت له الود معنایش این است که من دوستى را با او به حد خلوص رساندم، و این معنایى است که راغب براى این کلمه کرده
[۱۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۰۸.
و بنابر گفته وى، توبه نصوح مىتواند عبارت باشد از توبهاى که صاحبش را از برگشتن به طرف گناه باز بدارد، و یا توبهاى که بنده را براى رجوع از گناه خالص سازد، و در نتیجه، دیگر به آن عملى که از آن توبه کرده بر نگردد.
[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۶۳.
[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۳۵.
(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:
[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۴۷.
[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۷۷.
)
۱.۲.۲ – توبه در تفسیر نمونه
نخستین گام براى نجات، توبه از گناه است، توبهاى که از هر نظر خالص باشد، توبهاى که محرک آن فرمان خدا و ترس از گناه، نه وحشت از آثار اجتماعى و دنیوى آن بوده باشد، توبهاى که براى همیشه انسان را از معصیت جدا کند و بازگشتى در آن رخ ندهد. مىدانیم حقیقت «توبه» همان ندامت و پشیمانى از گناه است که لازم آن تصمیم بر ترک در آینده است و اگر کارى بوده که قابل جبران است در صدد جبران برآید و گفتن استغفار نیز بیانگر همین معنى است و به این ترتیب ارکان توبه را مىتوان در پنج چیز خلاصه کرد: «ترک گناه – ندامت – تصمیم بر ترک در آینده – جبران گذشته- استغفار».
در حدیثى از پیغمبر گرامی اسلام (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) مىخوانیم هنگامى که «معاذ بن جبل» از توبه نصوح سؤال کرد، در پاسخ فرمود:«ان یتوب التّائب ثمّ لا یرجع فى ذنب کما لا یعود اللّبن الى الضّرع»
[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۷۷.
«آن است که شخص توبهکننده» بههیچوجه بازگشت به گناه نکند آنچنان که شیر به پستان هرگز بازنمىگردد.
[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه ط-دار الکتب الاسلامیه، ج۲۴، ص۲۸۹.
۱.۳ – توبه (آیه ۹۰ سوره آل عمران)
(اِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بَعْدَ اِیمانِهِمْ ثُمَّ ازْدادُوا کُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَ اُولئِکَ هُمُ الضَّالُّونَ)
[۲۰] آل عمران/سوره۳، آیه۹۰.
(کسانى که پس از ایمان آوردن، کافر شدند و سپس بر کفر خود افزودند، هیچ گاه توبه آنان، که از روى ناچارى یا در آستانه مرگ صورت مىگیرد، پذیرفته نمىشود؛ و آنها گمراهان واقعىاند)
[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۱.
۱.۱.۱ – توبه در المیزان و مجمع البیان
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان میفرماید: معناى آیه این است که: آن کسى که بعد از روشن شدن حق و تمام شدن حجت، بر آن کفر مىورزد، و توبه نمىکند توبهاى که او را اصلاح کند، چنین کسى از دو حال بیرون نیست: یا کافرى است که کفر مىورزد و کفر خود را فزونى داده و طغیان مىکند، که معلوم است صلاح راه و رخنهاى به دل او ندارد. و در نتیجه خدا هم او را هدایت ننموده و توبهاش را قبول نمىکند، براى اینکه توبه و برگشت او توبه حقیقى نیست. بلکه او غرق در ضلالت است و امیدى نیست که بار دیگر هدایت شود. و یا کافرى است که بدون اینکه توبه کرده باشد، در حال کفر و عناد مىمیرد و معلوم است که چنین کسى که در همه عمر دنیاییش توبه نکرده، خداى تعالى در آخرت هم هدایتش نمىکند. یعنى داخل بهشتش نمىسازد، چون او به سوى پروردگار خود برنگشت و چیزى هم که جا پر کن خلا توبه باشد وجود ندارد، نه شفاعت و نه یارى یاوران وجود دارد.
[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۲۷.
[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۴۱.
(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:
[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۵۷.
[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۹۱.
)
۱.۲.۲ – توبه در تفسیر نمونه
در آیه مورد بحث سخن درباره اشخاصى است که توبه آنان قبول نخواهد شد، اینها کسانى هستند که در مرحل اول ایمان آورده، سپس کافر شدهاند و در کفر پافشارى و اصرار دارند و به همین دلیل هیچگاه حاضر به پیروى از دستورات حق نیستند، مگر این که کار بر آنها مشکل شود و راهى جز اطاعت و تسلیم نبینند، خداوند توبه این گونه افراد را قبول نخواهد ک
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
