پاورپوینت کامل تاریخچه تعزیه

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تاریخچه تعزیه دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تاریخچه تعزیه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تاریخچه تعزیه :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: تاریخچه عزاداری برای امام حسین.

پاورپوینت کامل تاریخچه تعزیه، از مباحث مرتبط با تاریخچه عزاداری برای امام حسین (علیه‌السّلام) است. درباره سیر تکامل و پیشینه تعزیه، دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد:
برخی معتقدند که تعزیه و شبیه‌خوانی به شکل امروزی آن، در عصر صفوی وجود نداشته و اگـر هـم بـوده، مراحـل مقـدماتی و ابتدایی خود را می‌گذرانده است؛ در مقابل، گروهی دیگر معتقدند که تعزیه سابقه‌ای بسیار طولانی دارد؛ اما بعضی دیگر معتقدند تعزیه‌خوانی به شکل متعارف، از تئاترهای فرنگ الهام‌گیری شده و در دوره قاجار به اوج خود رسیده است.

فهرست مندرجات

۱ – اصطلاح‌شناسی
۲ – پیشینه تعزیه
۳ – پیدایش تعزیه از دوران صفویه
۴ – الهام‌گیری تعزیه از غرب
۵ – تعزیه در عصر زندیه
۶ – جمع‌بندی
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – اصطلاح‌شناسی

از دوره قاجار نمایش جای خود را در میان اقسام عزاداری باز کرد. در آن زمان از بعضی وقایع تاریخی و مذهبی، از جمله واقعه کربلا، نمایش‌هایی ساخته و در گذرها و یا میادین شهر اجرا می‌کردند. این نمایش‌ها کم کم با نام‌های «شبیه»، «تشبیه» و «تعزیه» معروف شدند. برخی دو عنوان نخست را از آن رو ترجیح می‌دهند که با مفهـوم عـام تعزیه، که به معنای عزاداری است، اشتباه نمی‌شوند. بعدها نویسندگان، واژه «شبیه» را، هم به مجلس تعزیه و هـم بـه تعزیـه‌خـوان اطلاق کردند. برخی هم با توجه به صحنه‌آرایی در تعزیه، اصطلاح «تعبیه» به معنای فراهم کردن را نیز به کار بردند.

[۱] شهیدی، عنایت الله، پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجاریه در تهران، ص۶۱.

به هر حال اصطلاح تعزیه از آن زمان در میان مردم رواج یافت.

۲ – پیشینه تعزیه

معمولاً پیش از شروع تعزیه یک روضه‌خوان ازروی کتاب روضه الشهداء روضه می‌خواند و پس از آن نمایش تعزیه آغاز می‌شد؛ اما به تدریج که تعزیه به صورت یک نمایش مذهبی مشخص و مستقل و جا افتاده درآمد، روضه‌خوانیهای مقدماتی نیز از آن حذف شد.

[۲] شهیدی، عنایت الله، پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجاریه در تهران، ص۷۳.

درباره سیر تکامل و پیشینه تعزیه، دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد. برخی معتقدند که طبق مدارک موجود، تعزیه و شبیه‌خوانی به شکل امروزی آن، در عصر صفوی وجود نداشته و اگـر هـم بـوده، مراحـل مقـدماتی و ابتدایی خود را می‌گذرانده است؛ به این معنا که تنها بیرق‌ها، اسب‌ها و سوارانی به نشانه لشکر‌ امام حسین (علیه‌السّلام) و یا اسرای کربلا همراه با دسته‌های عزادار در کوچه‌ها و خیابان‌هـا بـه راه می‌افتادند. بر همین اساس نصرالله فلسفی نیز معتقد است: «تعزیه‌خوانی ظاهراً در زمـان شاه عباس و جانشینان او هنوز در ایران مرسوم نبـوده؛ زیرا در هیچ یک از تواریخ و سفرنامه‌های این زمان نامی از آن برده نشده است».

[۳] فلسفی، نصر الله، زندگانی شاه عباس اول، ج۳، ص۱۰.

در مقابل، گروهی دیگر معتقدند که تعزیه سابقه‌ای بسیار طولانی دارد. در تبیین این دیدگاه، شواهد زیر را برشمرده‌اند:
۱. تعزیه شکل تکامل یافته مراسم سوگواری مذهبی است که از قرن‌هـای نخستین پس از اسلام، به ویژه قرن چهارم (دوره آل بویه)، در ایران رواج یافته است؛
۲. این مراسم از برخی آداب و نمایش‌واره‌های جمعی ایران قبل از اسلام، ماننـد «سوگ سیاوش»، ریشه گرفته است؛
۳. تئاترها و نمایش‌های مذهبی و یا غیر مذهبی اروپا و حتی کشورهایی چون هندوستان و چین، در پیدایی آن بی‌تاثیر نبوده‌اند.

[۴] شهیدی، عنایت الله، پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجاریه در تهران، ص۶۳-۶۶.

در این باره افزوده‌اند در دوره صفویان و حتی پیش از آن، سیاحان و بازرگانانی از ایران به هند و از هند به ایران سفر کرده‌اند. احتمالاً همراه با کاروان‌های بازرگانان،
گروهی بازیگر هندی به ایران آمده و نمایش‌هایی داده‌اند و همین نمایش‌ها الهام‌بخـش ایرانیان در ساختن و پرداختن واقعه کربلا در قالب تعزیه شده است.

[۵] شهیدی، عنایت الله، پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجاریه در تهران، ، ص۶۶.

۳ – پیدایش تعزیه از دوران صفویه

درباره پیدایش تعزیه از دوران صفویه برخی نوشته‌اند: «تعبیه از مخترعات صفویه است و چون ظهور مذهب تشیع در ممالک ایران از ضرب شمشیر سلاطین صفویه شد و ذاکرین را مامور بـه انـشـاد مـصیبت حضرت سیدالشهدا نمودند، مردم چندان گریه نمی‌کردند؛ زیرا هنوز در مذهب راسخ العقیده نبودند؛ پس تعبیه را اختراع نمودند که شاید مردم از مشاهده مصائب حضرت سیدالشهدا متالم و موجب رقت قلب شود. لفظ تعبیه نیز به معنای اختراع است، و این تشبیه در ازمنه سابقه بالاتفاق وجود نداشته».

[۶] تنکابنی، میرزامحمد، قصص العلماء، ص۳۳.

اما هیچ سندی برای اثبات این نظر ارائه نشده و کسی توضیح نداده که این اتفاق در زمان کدام یک از شاهان صفوی رخ داده است.

[۷] شهیدی، عنایت الله، پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجاریه در تهران، ص۶۴.

برخی نیز با استناد به رساله مواکب حسینیه، که گویا از آثـار عـصر صفوی اسـت، تعزیه را از اختراعات مرحوم ملا محمدباقر مجلسی معرفی کرده‌اند: «حتی روایت است اول کسی که تاسیس اساس شبیه و تشبیه واقعه کربلا را نمود، محمدباقر مجلسی در اواخر صفویه بود».

[۸] عنایت الله شهیدی، پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجاریه در تهران، ص۷.

برخی هم گفته‌اند: «در زمان شاه عباس صفوی مسیحیان و ارامنه جلفـا هـر سـاله برخی از تئاترهای مذهبی اروپا (مانند پاسیون پلی، میستری پلی، میراکل پلی) را در اصفهان نمایش می‌دادند. چـون شـاه عبـاس این گونه نمایش هـا را… پسندید، دستور داد واقعه کربلا را نیز به همان صورت به نمایش در آوردند، و تعزیه از آن زمان آغاز شد».

[۹] عنایت الله شهیدی، پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجاریه در تهران، ص۶۵.

[۱۰] تعزیه و شبیه خوانی در عالم، سالنامه نور دانش، ش۱، ۱۳۲۵ش، ص۳۳۳-۳۳۹.

صاحب دیدگاه فوق نیز هیچ سند و مدرکی ارائه نکرده و به نظر می‌رسد این نظریه شخصی اوست.

۴ – الهام‌گیری تعزیه از غرب

درباره الهام‌گیری تعزیه از غرب، برخی هم گفته‌اند: «این عادت از مغرب به ایران سرایت کرده است. اشخاصی که وقوف تـام بـه مغرب زمین دارند، می‌دانند که رومیان قدیم تئاتر، و یونانیان المپیاد داشتند؛ چنانچه در تئاترها و المپیادها مردم هنرهای خودشان را عرضه می‌داشتند و شبیه پهلوانان و جنگ‌ها و سایر وقـایـع زمـان قـدیـم یـا زمـان خودشان را در می‌آوردند… . بعضی از صاحبان خبر ایران بر آن‌اند که در زمـان سـلطنت کریم خان زند از برای امری سفیری به فرنگ فرستاده شده. سفیر که از فرنگ عودت کرد در حضور کریم خان از تئاترهای فرنگ حکایت‌ها گفت. کریم خان نیز فرمود اول شبیه ۷۲ تن را در آورند، و این در ایران شیوع یافـت و روزبه‌روز صاحبان خبر حکایت‌ها از کتب احادیث ترتیب داده و به دست تعزیه‌گردانها دادند تا کار به این درجه آوردند که می‌بینیم».

[۱۱] پاشازاده اسپناقچی، محمدعارف، انقلاب ا