پاورپوینت کامل تَیْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تَیْح (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تَیْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تَیْح (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل تَیْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: آمادگی.

تَیْح (به فتح تاء و سکون یاء) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای مهیّا شدن، آماده کردن و آماده شدن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص قتل عثمان خطاب به مردم کوفه، از این واژه استفاده نموده است.
این واژه دو بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای تَیْح
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَأُتیحَ – نامه ۱ (قتل عثمان)
۲.۲ – أُتیحَ – حکمت ۱۰ (موعظه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای تَیْح

تَیْح (به فتح تاء و سکون یاء) به معنای مهیّا شدن، آماده کردن و آماده شدن آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۴۴.

[۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۳۱۰

همچنین در لغت آمده است: «تاحَ لَه تَیحاََ: تَهّیا.»

[۳] ورّام بن أبی فراس، مجموعه ورّام (تنبیه الخواطر و نزهه النواظر)، ج۲، ص۲۱۴.

«اتاحه» به معنای آماده کردن است.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – فَأُتیحَ – نامه ۱ (قتل عثمان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره قتل عثمان به اهل کوفه نوشت:
«إِنَّ النّاسَ طَعَنوا عَلَیْهِ، فَکُنْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُهاجِرینَ … وَ کانَ مِنْ عائِشَهَ فیهِ فَلْتَهُ غَضَب، فَأُتیحَ لَهُ قَوْمٌ فَقَتَلوهُ، وَ بایَعَنی النّاسُ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۸۲، نامه ۱.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۳، ص۳، نامه ۱.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۶۳، نامه ۱.

«مردم به او عیب گرفتند و من مردی از مهاجرین بودم … عایشه بر او خشمگین بود در نتیجه گروهی آماده شده و خونش را ریختند.»

[۷] شرح مکارم شیرا