شیعه فایل |
پاورپوینت کامل تَوْفیَه (مفرداتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل تَوْفیَه (مفرداتقرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تَوْفیَه (مفرداتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل تَوْفیَه (مفرداتقرآن) :
منبع: تَوْفیَه (قاموس قرآن (جلد ۷))
مقالات مرتبط: توفِّی (لغاتقرآن)، وَفاء (مفرداتنهجالبلاغه).
تَوْفیَه (به فتح تاء، سکون واو و فتح یاء) از واژگان قرآن کریم به معنای تمام دادن حق است.
مشتقات تَوْفیَه که در آیات قرآن آمده عبارتند از:
وُفّیَتْ (به ضم واو، کسر فاء مشدد و فتح یاء) به معنای تمام داده شود؛
توَفَّوْنَ (به فتح واو، فاء مشدد و سکون واو) به معنای بالتمام مییابید؛
وَفَّی (به فتح واو و فاء مشدد) به طور تمام ادا کرد، است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای تَوْفیَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – وُفّیَتْ (آیه ۲۵ سوره آل عمران)
۲.۲ – توَفَّوْنَ (آیه ۱۸۵ سوره آل عمران)
۲.۳ – وَفَّی (آیه ۳۷ سوره نجم)
۳ – پانویس
۴ – منبع
۱ – معنای تَوْفیَه
تَوْفیَه
[۱] قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۳۰.
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۷۸.
[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۴۴۴.
به معنای تمام دادن حق است.
«وَفَّی فلانا حقّه تَوْفیَهً» یعنی حق او را تمام و کمال داد.
۲ – کاربردها
به مواردی از تَوْفیَه که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ – وُفّیَتْ (آیه ۲۵ سوره آل عمران)
(وَ وُفّیَتْ کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمونَ)
[۴] آل عمران/سوره۳، آیه۲۵.
«هر نفس آنچه کرده تمام داده شود و آنها درباره رسیدن به تمام حق مظلوم نمیشوند.»
[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۱۹۵-۱۹۶.
[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۵.
[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۴.
[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۲۲۶-۲۲۷.
