پاورپوینت کامل تَقْرَبُوا (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تَقْرَبُوا (لغات‌قرآن) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تَقْرَبُوا (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل تَقْرَبُوا (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل تَقْرَبُوا (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: قرب (مفردات‌قرآن)، قرب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، تقرب.

تَقْرَبُوا:

(وَ لا تَقْرَبُواْ مالَ الْیَتیمِ)

[۱] انعام/سوره۶، آیه۱۵۲.

در اصل از مادّه «قرب»

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۳.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۴۲.

(بر وزن جفت) به معنی «نزدیک شدن» است.
این واژه در معانی مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد از جمله:

خویشاوندی، منزلت و رتبه، جماع و مباشرت و نیز به حسب زمان و مکان استفاده می‌شود.

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۶، ص۴۳.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر تَقْرَبُوا
۱.۱ – تَقْرَبُواْ (آیه ۱۴۹ سوره انعام)
۱.۱.۱ – خویشاوندی
۱.۱.۲ – منزلت و رتبه
۱.۱.۳ – جماع و مباشرت
۱.۱.۴ – زمان
۱.۱.۵ – مکان
۱.۱.۶ – تَقْرَبُواْ در المیزان و مجمع البیان
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر تَقْرَبُوا

به موردی از کاربرد تَقْرَبُوا در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – تَقْرَبُواْ (آیه ۱۴۹ سوره انعام)

(وَ لا تَقْرَبُواْ مالَ الْیَتیمِ إِلاّ بِالَّتی هِیَ أَحْسَنُ حَتَّى یَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُواْ الْکَیْلَ وَ الْمیزانَ بِالْقِسْطِ لا نُکَلِّفُ نَفْسًا إِلاّ وُسْعَها وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُواْ وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبَى وَ بِعَهْدِ اللّهِ أَوْفُواْ ذَلِکُمْ وَصّاکُم بِهِ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ)

[۵] انعام/سوره۶، آیه۱۵۲.

(و به مال یتیم جز به بهترین صورت (و براى اصلاح)، نزدیک نشوید تا به حدّ رشد خود برسد؛ و حقّ پیمانه و وزن را به عدالت ادا کنید- هیچ کس را جز به مقدار تواناییش تکلیف نمى‌کنیم- و هنگامى که سخنى مى‌گویید و داورى مى‌کنید، عدالت را رعایت نمایید، حتّى اگر در مورد نزدیکان شما بوده باشد؛ و به پیمان خدا وفا کنید. این چیزى است که خداوند شما را به آن سفارش مى‌کند، تا متذکّر شوید.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۹.

این واژه، به اعتبار یکی از چند چیز مورد استفاده قرار می‌گیرد:

۱.۱.۱ – خویشاوندی

به حسب و خویشی، مانند:

(وَ بِذِی الْقُرْبی…)

«و از جمله کسانی که باید در حق آنان نیکی و احسان کرد: صاحب قرابت و نزدیکی است» یعنی خویش.

[۷] نساء/سوره۴، آیه۳۶.

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید:
کلمه

(بذى القربى)

عطف است به کلمه

(بالوالدین)

، و همچنین کلمات بعد که همه عطف به آنند و معناى کلمه ذو القربى خویشاوند و معناى دو جمله‌

(الْجارِ ذِی الْقُرْبى‌)

و

(الْجارِ الْجُنُبِ)

از آنجا که در مقابل هم قرار گرفته‌اند، اولى همسایه نزدیک و دومى همسایه دور است، چون کلمه

(جنب)

به معناى اجنبى است و در اینجا قرینه نامبرده معناى دور را به آن مى‌دهد و منظور از این دورى و نزدیکى دورى و نزدیکى از نظر خانه است.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۶۲.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۵۴.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۴۱.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۷۱-۷۲.

)

۱.۱.۲ – منزلت و رتبه

به حسب منزلت و رتبت، مانند:

(وَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ.)

«عیسی (علیه‌السّلام) در دنیا آبرومند و در آخرت نزد خدای تعالی رتبه و منزلتی عظیم دارد.»

[۱۲] آل عمران/سوره۳، آیه۴۵.

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید:
و اما اینکه فرمود: از مقربین است، معناى کلمه مقرب روشن است، مى‌فرماید: عیسى (علیه‌السّلام) مقرب نزد خدا است و داخل در صف اولیاء است و از جهت تقرب داخل در صف مقربین از ملائکه است… و به طورى که ملاحظه مى‌کنید از این آیات بر مى‌آید که منظور از این تقرب، تقرب به خداى سبحان است…

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۳۰۵.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۹۵.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۷۳.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۴۹.

)

۱.۱.۳ – جماع و مباشرت

کنایه از جماع و مباشرت، مانند:

(وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتّی یَطْهُرْنَ…)

«زمانی که زنان در حال حیض هستند با آنان نزدیکی نکنید تا پاک شوند.»

[۱۷] بقره/سوره۲، آیه۲۲۲.

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید:
کلمه (قرب) در مقابل کلمه (بعد) است، و این کلمه هم به خودى خود متعدى مى‌شود، و هم با حرف (من)، و مراد از اعتزال ترک نزدیکى از محل خون است، که بیانش خواهد آمد… و به هر حال پس اینکه فرمود: (از زنان در حال حیض کناره‌گیرى کنید) هر چند ظاهرش امر به مطلق کناره‌گیرى است همانطور که یهودیان مى‌گفتند، و هر چند که براى تاکید این ظاهر بار دوم هم فرمود:

(وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ)