پاورپوینت کامل تَفِه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تَفِه (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تَفِه (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تَفِه (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل تَفِه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بُخْل (مفردات‌قرآن)، بُخْل (لغات‌قرآن)، بخل.

تَفِه (به فتح تاء و کسر فاء) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای کمی و خسیس بودن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در توصیه‌ای خطاب امام مجتبی (علیه‌السلام) و نامه‌ای به مالک اشتر از این واژه استفاده نموده است.
این واژه دو ‌بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای تَفِه
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِالتّافِهِ – حکمت ۳۴ (رفاقت با فاجر)
۲.۲ – التّافِهَ – نامه ۵۳ (خطاب به مالک اشتر)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای تَفِه

تَفِه (به فتح تاء و کسر فاء) به معنای کمی و خسیس بودن، آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۳۴۴.

[۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۳۰۲.

چنان‌که گفته می‌شود: «تَفِهَ‌ تَفَهاً: قَلَّ‌ وَ خَسَّ‌.»

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۴، ص۳۵.

بنابر این «تافه» به معنای شی قلیل است.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بِالتّافِهِ – حکمت ۳۴ (رفاقت با فاجر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در بیانی خطاب به امام حسن مجتبی (صلوات‌الله‌علیه) فرموده است:
«وَ إِیّاکَ وَ مُصادَقَهَ الْفاجِرِ، فَإِنَّهُ یَبیعُکَ بِالتّافِهِ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۷۹، حکمت ۳۴.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۶۱، حکمت ۳۸.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ج۱، ص۴۷۵، حکمت ۳۸