پاورپوینت کامل تَذَر (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تَذَر (لغات‌قرآن) دارای ۴۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تَذَر (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تَذَر (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل تَذَر (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: وَذْر (مفردات‌قرآن)، وَذْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ترک.

تَذَر:

(لَا تَذَرْ عَلَى)

[۱] نوح/سوره۷۱، آیه۲۶.

[۲] انبیاء/سوره۲۱، آیه۸۹.

[۳] بقره/سوره۲، آیه۲۳۴.

[۴] حجر/سوره۱۵، آیه۳.

[۵] طور/سوره۵۲، آیه۴۵.

[۶] هود/سوره۱۱، آیه۶۴.

[۷] اعراف/سوره۷، آیه۷۳.

تَذَر: از ماده «وذر» (بر وزن مرز) به معنى «به‌جاى نهادن، باقى گذاردن و ترک کردن چیزى» به خاطر کمى و بى‌اعتنایى است.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۸۶۲.

[۹] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۵۱۰.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر تَذَر
۱.۱ – تَذَر (آیه ۲۶ سوره نوح)
۱.۱.۱ – تَذَر در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – تَذَرْنِی (آیه ۸۹ سوره انبیاء)
۱.۲.۱ – تَذَرْنِی در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – یَذَرُونَ (آیه ۲۳۴ سوره بقره)
۱.۳.۱ – یَذَرُونَ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۴ – ذَرْهُمْ (آیه ۳ سوره حجر)
۱.۴.۱ – ذَرْهُمْ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۵ – فَذَرْهُمْ (آیه ۴۵ سوره طور)
۱.۵.۱ – فَذَرْهُمْ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۶ – فَذَرُوهَا (آیه ۶۴ سوره هود)
۱.۶.۱ – فَذَرُوهَا در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۷ – فَذَرُوهَا (آیه ۷۳ سوره اعراف)
۱.۷.۱ – فَذَرُوهَا در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۷.۲ – تَذَر در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر تَذَر

به موردی از کاربرد تَذَر در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – تَذَر (آیه ۲۶ سوره نوح)

(وَ قَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا)

[۱۰] نوح/سوره۷۱، آیه۲۶.

(نوح گفت: «پروردگارا! هیچ کس از کافران را بر روى زمین باقى مگذار!)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۷۱.

۱.۱.۱ – تَذَر در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه دیار به معناى کسى است که براى منزل گرفتن پیاده شده باشد، این آیه تتمه نفرین نوح (علیه‌السلام) بر آنان است و جمله‌

(مِمَّا خَطِیئاتِهِمْ أُغْرِقُوا …)

، جمله معترضه‌اى بود که بین دو فقره از نفرین آن جناب فاصله شده، تا اشاره کند به این‌که هلاکتشان‌ به خاطر آن خطاهایى بوده که نوح (علیه‌السلام) شمرده و نیز براى این بوده که زمینه را براى نفرین بعدى خود و درخواست هلاکت علیه آنان فراهم سازد و روشن شود که غرق شدن قوم استجابت نفرین آن جناب بود و این عذاب تا آخرین نفرشان را هلاک کرد.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۵.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۶.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۵۳.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۴۸.

)

۱.۲ – تَذَرْنِی (آیه ۸۹ سوره انبیاء)

(وَ زَکَرِیَّا إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِی فَرْدًا وَ أَنتَ خَیْرُ الْوَارِثِینَ)

[۱۶] انبیاء/سوره۲۱، آیه۸۹.

(و زکریا را به یاد آور در آن هنگام که پروردگارش را خواند و عرض کرد: «پروردگار من! مرا تنها مگذار و فرزند برومندى به من عطا کن و تو بهترین وارثانى.»)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۲۹.

۱.۲.۱ – تَذَرْنِی در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: این آیه عطف است بر آن‌چه آیه قبلش عطف بر آن بود. یعنى: و به یاد آر زکریا را در آن زمان که پروردگارش را ندا کرد و از او درخواست فرزندى نمود. این‌که گفت: خدایا مرا تنها مگذار بیان نداى او است و منظور از تنها گذاشتن این است که فرزندى نداشته باشد که از او ارث ببرد.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۴۵.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۱۶.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۵۸.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۹۷.

)

۱.۳ – یَذَرُونَ (آیه ۲۳۴ سوره بقره)

(وَ الَّذِینَ یُتَوَفَّوْنَ مِنکُمْ وَ یَذَرُونَ أَزْوَاجًا یَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَهَ أَشْهُرٍ وَ عَشْرًا فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیْکُمْ فِیمَا فَعَلْنَ فِی أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ اللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ)

[۲۲] بقره/سوره۲، آیه۲۳۴.

(و کسانى که از شما مى‌میرند و همسرانى باقى مى‌گذارند، باید چهار ماه و ده روز، انتظار بکشند و عدّه نگه دارند و هنگامى که به پایان مدّتشان رسیدند، گناهی بر شما نیست که هر چه مى‌خواهند، درباره خودشان به طور شایسته انجام دهند و با مرد دلخواه خود، ازدواج کنند. و خدا به آنچه انجام مى‌دهید، آگاه است.)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۸.

۱.۳.۱ – یَذَرُونَ در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه توفى به معناى میراندن است، وقتى گفته مى‌شود خدای تعالی فلانى را توفى کرد، معنایش این است که او را میراند، پس خدا متوفى است، (به کسر فاء) و او (شخص مرده) متوفى (به فتح فاء) است: متوفى اسم فاعل و متوفى اسم مفعول است و کلمه یتوفون فعل مجهول است یعنى فعلى است که حالت اسم مفعولى را بیان مى‌کند و کلمه یذرون مانند کلمه یدعون فعل مضارعى است که از ماده آن دو فعل ماضى مشتق نشده است و معناى هر دو رها کردن و ترک نمودن است و منظور از کلمه عشره ده روز است که چون از ظاهر کلام پیدا بود کلمه روز را ذکر نفرمود.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۶۳.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۴۲.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۳۸.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۰۲.

)

۱.۴ – ذَرْهُمْ (آیه ۳ سوره حجر)

(ذَرْهُمْ یَأْکُلُواْ وَ یَتَمَتَّعُواْ وَ یُلْهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ)

[۲۸] حجر/سوره۱۵، آیه۳.

(آن‌ها را به حال خود واگذار تا بخورند و از دنیا بهره گیرند و آرزوها آنان را غافل سازد؛ ولى بزودى خواهند فهمید!)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۶۲.

۱.۴.۱ – ذَرْهُمْ در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه یلههم از الهاء به معناى صرفنظر کردن از کارى و اشتغال به کارى دیگر است. وقتى گفته مى‌شود ألهاه کذا من کذا معنایش این است که فلان کار از فلان کار بازش داشته و آن را از یادش ببرد.
این‌که فرمود: رهایشان کن! بخورند و کیف کنند و آرزو بازشان بدارد دستورى است به رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) به اینکه دست از ایشان بر دارد و رهایشان کند تا در باطل خود سرگرم باشند. این تعبیر کنایه از این است که سر بسرشان نگذار و براى اثبات حقانیت دعوتت و اثبات این‌که به زودى آرزو مى‌کنند که اى کاش آن را پذیرفته بودند، با ایشان محاجه مکن، به زودى آن روز را خواهند دید و آرزوى اسلام خواهند کرد، اما وقتى که دیگر راهى بدان نداشته باشند و دیگر نتوانند ما فات را تدارک کنند.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۱۴۰.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۹۷.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۶۴.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۰۵.

)

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.