پاورپوینت کامل تَدَلّی (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تَدَلّی (لغات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تَدَلّی (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تَدَلّی (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل تَدَلّی (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: قرب (مفردات‌قرآن)، قرب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، تقرب.

تَدَلّی:

(ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى)

[۱] نجم/سوره۵۳، آیه۸.

تَدَلّی از «تدلّى» گرفته شده (بر وزن تجلّى) و راغب در مفردات مى‌گوید: به معنى «نزدیک شدن» است. ثُمَّ دَنا فَتَدَلّى

[۲] راغب اصفهانی، حسین المفردات، ط دارالقلم، ص۳۱۷.

بنابراین تاکیدى است براى جمله «دنى» که قبل از آن آمده و هر دو به یک معنى است، درحالى‌که بعضى در میان این دو تفاوت قائل شده‌اند و گفته‌اند «تدلى» به معنى «وابستگى و تعلق و آویزان شدن» است هم‌چون وابستگى میوه به درخت، لذا به میوه‌هایى که از درخت آویزان است «دوالى» مى‌گویند.

[۳] حقی، اسماعیل، روح البیان، ج۵، ص۱۲۱.

تفسیر نمونه با ذکر دلایلى چند مى‌گوید منظور از این آیات شهود باطنى خاصى نسبت به ذات پاک خدا است که براى پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در صحنه معراج تکرار شده است. شیخ طوسی در امالی از ابن عباس از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) نقل مى‌کند: «هنگامى‌که به آسمان معراج کردم آن‌چنان به ساحت قدس پروردگارم نزدیک شدم که میان من و او فاصله قوسین یا کمتر بود!»

[۴] عروسی حویزی، عبد علی، تفسیر نور الثقلین، ج۵، ص۱۴۹.

شیخ صدوق در علل الشرائع همین مضمون را از هشام بن حکم از امام موسی بن جعفر (علیه‌السلام) نقل کرده است که پیامبر به معراج برده شد و فاصله او از ساحت قدس پروردگارش به‌ اندازه قوسین یا کمتر بود حجابى از حجاب‌ها از برابر دیدگان او برداشته شد!»

[۵] عروسی حویزی، عبد علی، تفسیر نور الثقلین، ج۵، ص۱