پاورپوینت کامل پرورشگاه معنوی (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پرورشگاه معنوی (تهران) دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پرورشگاه معنوی (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پرورشگاه معنوی (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل پرورشگاه معنوی (تهران)

پاورپوینت کامل پرورشگاه معنوی (تهران)

اطلاعات کلی

نام‌رسمی

سازمان بهزیستی

استان

تهران

شهرستان

تهران

نام‌های‌قدیمی

پرورشگاه شماره۵؛ بعد پرورشگاه معنوی سپس پرورشگاه پهلوی و سپس پرورشگاه معنوی

اطلاعات‌جغرافیایی

مساحت

بنایی با وسعت ۰۰۰‘۲۰ مـ۲

معنوی، پرورشگاه parvaregh-e manav، یا پرورشگاه شماره ۵ (دانشکده توان‌بخشی)، بنایی مربوط به دوره‌ی پهلوی دوم، در سال (۱۳۳۷ هـ.ش) در داوودیه (منطقه‌ای در شمال تهران) افتتاح شد.
این پرورشگاه که با مشارکت بنیاد پهلوی و به همت عبدالله معنوی ساخته شد، یکی از مدرن‌ترین و بزرگ‌ترین پرورشگاه‌های ایران در زمان خود بود و ظرفیت نگهداری ۳۰۰۰ کودک را داشت.
بنا شامل بخش‌هایی همچون سالن غذاخوری، سالن ورزش، کلاس‌های درس تئوری و عملی، بیمارستان، کودکستان و سالن نمایش بود.
پس از انقلاب، این بنا زیرنظر سازمان بهزیستی قرار گرفت و بعدها به دانشکده‌ی توان‌بخشی تغییر کاربری داد.
بخش‌هایی از پرورشگاه برای سکونت باقی‌ماندگان مورد استفاده قرار گرفت.
با ایجاد دانشگاه علوم پزشکی ایران و سپس واگذاری دانشکده به دانشگاه تهران، فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی و کلینیکی در آن گسترش یافت.
امروزه، این دانشکده یکی از مراکز تخصصی در حوزه‌ی توان‌بخشی با گروه‌های آموزشی، کلینیک‌ها و آزمایشگاه‌های متعدد است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پرورشگاه معنوی
۲ – تغییر نام
۳ – موقعیت پرورشگاه
۴ – امکانات پرورشگاه
۵ – سالن‌ها و کلاس‌های پرورشگاه
۶ – تقسیم‌بندی کودکان
۷ – تأسیس سازمان بهزیستی
۸ – استقرار دانشکده توان‌بخشی در محل پرورشگاه
۹ – دانشکده توان‌بخشی زیر نظر دانشگاه تهران
۱۰ – امکانات دانشکده توان‌بخشی
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – معرفی پرورشگاه معنوی

پرورشگاه معنوی از بناهای برجا مانده از دوره‌ی پهلوی دوم است که بعد از انقلاب جای خود را به دانشکده‌ی توان‌بخشی داد.
سنگ ‌بنای پرورشگاه شماره‌ی ۵ که عده‌ی زیادی آن را با نام پرورشگاه معنوی می‌شناسند، در سال (۱۳۳۶ هـ.ش) گذاشته شد.
مالک زمین، عبدالله معنوی از زمین‌داران عمده‌ی این منطقه بود که در آن زمان به داوودیه شهرت داشت.
این زمین انجیرستانی به وسعت ۰۰۰‘۳۰ مـ۲ بوده است که هم‌اکنون، در حیطه‌ی خیابان‌های نظام، ابن‌سینا، فرجام و وزیری‌پور قرار دارد.
گفته می‌شود که مالک آن به توصیه‌ی ساواک در آنجا پرورشگاهی برای کودکان بی‌سرپرست ساخت.
پرورشگاه در اختیار جمعیت خیریه‌ی ثریا، وابسته به بنیاد پهلوی قرار گرفت.
کار ساخت‌وساز بنا یک سال به طول انجامید و در ۲۵ آذر (۱۳۳۷ هـ.ش) با حضور مقامات کشوری و سفرا، توسط غلامرضا پهلوی افتتاح شد و مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

[۱] بلاغی، عبدالحجت، تاریخ تهران، قسمت شمالی و مضافات، شمران قدیم، قم، ۱۳۵۰ ش، ص۴۵.

[۲] «افتتاح پرورشگاه عبدالله معنوی در حضور والا حضرت غلامرضا»، اطلاعات، تهران، ۲۶ / ۹ / ۱۳۳۷ ش، س ۳۳، شم‌ ۷۹۱‘۹، ص۱۹.

[۳] کنزی، مسعود (نخستین رئیس دانشکده توان‌بخشی)، مصاحبه با مؤلف.

[۴] فنایی‌مهر، کامران (از ساکنان قدیمی پرورشگاه معنوی)، مصاحبه با مؤلف.

این بنا پایین‌تر از میدان محسنی، حوالی مدرسه‌ی مریم قرار دارد.

۲ – تغییر نام

اگرچه پیشنهاد اولیه‌ی این پرورشگاه را ثریا، همسر دوم شاه داده بود و نامش پرورشگاه شماره‌ی ۵ بود، اما عده‌ای آن را به نام مؤسس آن، پرورشگاه معنوی می‌نامیدند.
با ورود فرح دیبا به خاندان پهلوی به‌عنوان سومین همسر شاه و تغییر نام جمعیت خیریه‌ی ثریا به جمعیت خیریه‌ی فرح پهلوی، نام پرورشگاه به پرورشگاه پهلوی تغییر یافت.

[۵] کنزی، مسعود (نخستین رئیس دانشکده‌ توان‌بخشی)، مصاحبه با مؤلف.

۳ – موقعیت پرورشگاه

در این زمین، بنایی را با وسعت ۰۰۰‘۲۰ مـ۲ و با ظرفیت نگهداری ۰۰۰‘ ۳ کودک پایه‌ریزی کردند که در زمان خود، بهترین و بزرگ‌ترین پرورشگاه ایران شناخته می‌شد.

[۶] «افتتاح پرورشگاه عبدالله معنوی در حضور والا حضرت غلامرضا»، اطلاعات، تهران، ۲۶ / ۹ / ۱۳۳۷ ش، س ۳۳، شم‌ ۷۹۱‘۹، ص۱۹.

مهندس ساختمان، میکائیل قریب و معمار آن، حاجی علی خضرایی بود.
پرورشگاه دارای دو حیاط شمالی و جنوبی بود که حیات جنوبی آن وسیع‌تر از شمالی و از هر دو حیاط، دسترسی به خیابان و ساختمان امکان‌پذیر بود.
با ورود از درِ جنوبی پرورشگاه، حیاط جنوبی جلو رو بود.
در میدان کوچک آن، شماری مجسمه‌ی سنگی دیده‌ می‌شد که از مجموع آن مجسمه‌ها تنها یک کشتی باقی مانده است که بچه‌های پرورشگاه آن را به کشتی نوح تشبیه می‌کردند.

[۷] فنایی‌مهر، کامران (از ساکنان قدیمی پرورشگاه معنوی)، مصاحبه با مؤلف.

[۸] تحقیقـات میدانی مؤلف.

ساختمان در دو طبقه و به‌هم پیوسته ساخته شده است.
به‌طوری‌که اگر بتوان از فراز پرورشگاه به آن نگاه کرد، به هواپیمایی با دو بال شباهت دارد که بیشتر فضای باغ را اشغال کرده است.

۴ – امکانات پرورشگاه

با ورود از در شمالی، سالن ورزش‌های زمستانی که مجهز به وسایل ورزشی و بازی بود، قرار داشت.
در طرف چپ درِ ورودی، بهداری پرورشگاه قرار داشت که کودکان تازه‌وارد به محض ورود در آنجا معاینه می‌شدند.
درصورت سلامت، به پرورشگاه وارد می‌شدند.
در غیر این‌صورت، به بیمارستان پرورشگاه واقع در طبقه‌ی فوقانی که مجهز به پزشک و پرستار بود، منتقل و بعد از مداوا و بهبود به پرورشگاه وارد می‌شدند.
بیمارستان یادشده، مجهز به بخش‌های جراحی، طب و دندان‌سازی بود.
در سمت راست درِ ورودی، دفتر پرورشگاه قرار داشت که امور دفتری و ثبت‌نام کودکان در آنجا انجام می‌شد.
در طبقه‌ی فوقانی دفتر، اتاق هیئت مدیره و اتاق پذیرایی از مهمانان خارجی بود.
در طبقه‌ی فوقانی سالن ورزش، سالن کنفرانس و نمایش قرار داشت که در آنجا، برای کودکان تئاتر و فیلم نمایش داده می‌شد.

۵ – سالن‌ها و کلاس‌های پرورشگاه

در طبقه‌ی اول در انتهای غربی سالن ورزش، سالن غذاخوری‌ای به وسعت ۷۲۰ مـ۲ ساخته شد.
در طبقه‌ی دوم، ۱۲ سالن خواب با پنجره‌هایی که سراسر دیوار آن را پوشانده بودند، قرار داشت.
در انتهای هر سالن خواب، یک اتاق برای اقامت دو پرستار وجود داشت.
در طول شرقی و غربی راهرو وسیع مقابل سالن ورزش که دیوار آن با عکس‌های مشاهیر علم و هنر مزین شده بود، ۱۶ کلاس درس دایر می‌شد.
دو کلاس آن با امکانات تفریحی به کودکستان و ۱۴ کلاس دیگر به کلاس درس اختصاص داشت.
از این شمار، ۶ کلاس به درس‌های حرفه‌وفن مربوط و به ماشین‌آلات مکانیکی، نجاری، خیاطی و دیگر وسایل مجهز بود.
هر یک از کودکان افزون بر درس‌های علمی، با درس