پاورپوینت کامل پارلمانتاریسم (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پارلمانتاریسم (فقه سیاسی) دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پارلمانتاریسم (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پارلمانتاریسم (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل پارلمانتاریسم (فقه سیاسی)

پارلمانتاریسم، نظامی سیاسی است مبتنی بر وجود پارلمان به عنوان قوه مقننه و مسئولیت قوه مجریه در برابر آن.
ریشه این نظام به دموکراسی‌های نمایندگی مرتبط است و نخستین پارلمان‌های مدرن در قرون وسطی در اروپا شکل گرفتند.
در نظام پارلمانی، نخست‌وزیر و وزرا از میان نمایندگان پارلمان انتخاب می‌شوند و می‌توانند با رأی عدم اعتماد برکنار شوند.
پارلمان نماینده مردم است و وظایف اصلی آن قانون‌گذاری، نظارت بر قوه مجریه و تصویب بودجه است.
وجود اپوزیسیون سالم و کارآمد در پارلمان برای حفظ تعادل قدرت و جلوگیری از خودکامگی ضروری است.
پارلمانیسم در کشورهای مختلف شکل‌های متنوعی دارد و میزان دموکراسی آن متاثر از گستردگی حق رأی و ساختار حزبی است.
این نظام عمدتاً در کشورهای دموکراتیک و با محیط‌های سیاسی متجانس توانسته است پایدار بماند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف پارلمانتاریسم
۲ – تاریخچه
۳ – مبانی فکری و کارکرد
۴ – پارلمان ابزاری برای تقسیم قدرت
۵ – اهمیت و تمایز پارلمان در نظام‌های دموکراتیک
۶ – نظام پارلمان‌دار
۷ – ساختار و نهادها
۸ – مقایسه نظام پارلمانی با ریاستی
۹ – شیوه نظارت پارلمان
۱۰ – ویژگی‌های حکومت پارلمانی
۱۰.۱ – سازوکارهای پاسخگویی کابینه
۱۰.۲ – گستره جغرافیایی و پایداری
۱۱ – مشروعیت پارلمان
۱۲ – ساختار پارلمان‌ها
۱۳ – فرآیند دموکراتیک‌ شدن پارلمان‌ها
۱۴ – سازماندهی رأى‌دهندگان
۱۵ – پیش‌نیازها و عوامل تداوم
۱۶ – پانویس
۱۷ – منبع

۱ – تعریف پارلمانتاریسم

پارلمانتاریسم، از ریشه فرانسه «Parlemant» گرفته شده است و در اندیشه‌ سیاسى مدرن به‌ ویژه در ایدئولوژى لیبرالى، به عنوان نماد دموکراسى مبتنى بر نظام نمایندگى به کار مى‌رود.

۲ – تاریخچه

سابقه‌ تشکیل پارلمان به (مجلس آلتینگ) در ایسلند به سال (۱۹۲۵ م)، پادشاهى (کاستیل) و تشکیل مجلسى به نام (کورتس) به سال (۱۱۸۸ م) بر مى‌گردد.
نخستین پارلمان به سبک جدید، در انگلستان به سال (۱۲۶۵ م) تشکیل شد.
اشراف انگلیسى و نجبا مى‌خواستند از طریق آن قدرت شاه را به نفع خود محدود نمایند.
در سده هیجدهم، سرمایه‌داران نوظهور صاحب ثروت که فاقد قدرت سیاسى بودند.
در کشورهایى نظیر فرانسه تلاش کردند تا با نفوذ در پارلمان، سهمى از قدرت سیاسی را به‌دست آورند.
نخستین پارلمان در آلمان پس از انقلاب (۱۸۴۸م)، تشکیل شد و ژاپن به میزانى که به جذب عقل مدرن و شؤونات آن پرداخت و غربى شد، زمینه را براى پارلمانتاریسم فراهم کرد.
پارلمان ژاپن که (دیت) نام دارد به سال (۱۸۸۹م) تأسیس شد.

۳ – مبانی فکری و کارکرد

اساسا نظام پارلمانى یا پارلمانتاریسم بر پایه‌ اندیشه‌ دمکراسى، به‌ویژه دمکراسى لیبرال و نظریه‌ وهم آلود تفکیک‌ قوا قرار دارد.
در سده‌هاى هفدهم تا نوزدهم، طبقه‌ سرمایه‌داران و بانکداران نوظهور اروپایى که فاقد سهمى از قدرت سیاسى بودند، تلاش کردند تا با تأکید بر اهمیت پارلمان، آن را به پایگاهى براى حضور خود در قدرت بدل سازند.

۴ – پارلمان ابزاری برای تقسیم قدرت

در سده بیستم که سرمایه‌داران، به طور کامل اشراف فئودال و نجبا را از قدرت و حتى از عرصه‌ حیات اجتماعى حذف کرده‌اند، پارلمان به پایگاهى براى آن بخش از سرمایه‌دارى صنعتى یا تجارى یا مالى که بر قوه مجریه نفوذى ندارد، تبدیل شده است.

۵ – اهمیت و تمایز پارلمان در نظام‌های دموکراتیک

نظریه‌ تفکیک‌ قوا توجیهى نظرى و مشروعیت بخش براى این تقسیم سهم در هیأت حاکمه‌ نظام‌هاى سرمایه‌دارى لیبرال است.
پارلمانتاریسم بامسامحه معادل نظام لیبرال-دمکراسی و سرمایه‌دارى خصوصى فرض مى‌شود.
پارلمان یا مجلس نمایندگان مردم که مهم‌ترین وظیفه‌اش قانون‌گذارى است، قلب تپنده‌ دموکراسى به شمار مى‌روند.
در نظام‌هاى غیر دموکراتیک نیز قوه قانون‌گذارى یافت مى‌شود، ولى میان پارلمان‌هاى دموکراتیک و غیر دموکراتیک تفاوت‌هاى ماهوى وجود دارد.

۶ – نظام پارلمان‌دار

در حقیقت پارلمان دارى یک نوع سیستم حکومتى است که در آن پارلمان در مقام قانون‌گذار وجود دارد و قوه مجریه در برابر آن مسئول است و انتصاب وزیران و نخست‌وزیر با راى اعتماد پارلمان صورت مى‌گیرد.
هرگاه قوه قانون‌گذار از هیأت وزیران سلب اعتماد کند، آن هیأت برکنار مى‌شود و هیأت دیگرى بر سرکار مى‌آید.
این‌گونه نظام‌ها را «پارلمان‌دار» مى‌گویند.

۷ – ساختار و نهادها

وجود پارلمان در هر کشور نشانه و نماد حاکمیت مردم است و نمایندگان آن نیز با راى مستقیم، مخفى و همگانى مردم انتخاب مى‌شوند.
اندازه پارلمان ها از حیث تعداد نمایندگان، تناسب آشکارى با شمار جمعیت کشورها ندارد.
اعضاى پارلمان‌ها اغلب بین ۱۰۰ تا ۳۰۰ نفر به طور متوسط است.

• پارلمان لیختناشتاین ۱۵ عضو دارد.

برخى از پارلمان‌هاى قدیمى اروپا بیش از ۶۰۰ نفر عضو دارند.

• مجلس نمایندگان در ایالات‌متحده امریکا ۴۳۵ نفر عضو دارد.

اساس مشروعیت نمایندگان پارلمان، وکالت و نمایندگى از جانب شهروندانى است که آن‌ها را انتخاب کرده‌اند.
نمایندگان از حیث شأن و اعتبار برابرند.
پارلمان دست‌کم محل مباحثه درباره مسائل عمومى است، اما به‌طور عمومى نهاد قانون‌گذاری و تنظیم و تصویب بودجه کشورها هم محسوب مى‌شود.

۸ – مقایسه نظام پارلمانی با ریاستی

در نظام‌هاى ریاستى مثل ایالات متحده‌ امریکا مجلس نمایندگان داراى اختیارات گسترده در خصوص قانون‌گذارى و تصویب بودجه است.
در نظام‌هاى پارلمانى، قوه مجریه در این خصوص نقش مهمى دارد، به این معنا