پاورپوینت کامل بُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل بُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بِکْر (مفردات‌قرآن)، إِبْکَارِ (لغات‌قرآن)، بکر.

بُکْر (به ضم باء و سکون کاف) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای ابتدای روز است.
و بِکْر (به کسر باء و سکون کاف) به معنای نو و تازه است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در مورد انسان مبغوض نزد خدای تعالی و انسانی که ابتدای روز کار خود را آغاز می‌کند، از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بُکْر یا بِکْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – بَکَّرَ – خطبه ۱۷ (انسان مبغوض)
۲.۲ – ابْتَکَرَتْ – حکمت ۱۲۶ (دنیا)
۲.۳ – الْبِکارُ – خطبه ۶۸ (ملامت اصحاب)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بُکْر یا بِکْر

بُکْر به معنای اوّل و ابتدای روز آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۲۲۹.

چنان‌که راغب در مفردات آورده است:
اصل این کلمه از بُکره (به‌ضمّ باء) به معنی اوّل روز و کسی که اول روز خارج می‌شود آمده است؛ چنان‌که گفته می‌شود: «بُکْر فُلان.»

[۲] راغب أصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، – دار القلم ص۱۴۰.

بِکْر به معنای نو و تازه، آمده است.
چنان‌که به حیوانی که هنوز نزاییده، بکر گفته می‌شود.
زیرا نزاییدن مرحله اوّل آن است و زاییدن، مرحله دوم!
از این جهت به دوشیزه باکره می‌گویند چون این‌ حالت پیش از ثیّب بودن است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بَکَّرَ – خطبه ۱۷ (انسان مبغوض)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره انسانِ مبغوض نزد خدای تعالی فرموده است:
«بَکَّرَ فَاسْتَکْثَرَ مِنْ جَمْع، ما قَلَّ مِنْهُ خَیْرٌ مِمّا کَثُرَ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۲، خطبه ۱۷.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۱، ص۴۸، خطبه ۱۷.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۹، خطبه ۱۷.

«مبادرت به جمع مال کرده جمعی که قلیل آن بهتر از کثیر آن است.»

[۶] شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۶، خطبه ۱۷.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۶۱۶.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۶۱۸.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱، ص۵۸۱.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۵۶.

[۱۱] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۲۸۳.

)
یعنی کسی که در کار خود جدیّت دارد.

۲.۲ – ابْتَکَرَتْ – حکمت ۱۲۶ (دنیا)

«بکّر»: یعنی مانند کسی که اول روز کار