پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بُکی (مفردات‌قرآن)، بَکَتْ‌ (لغات‌قرآن)، بکاء.

بُکاء (به ضم باء) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای گریه یا صدایی که توام با گریه است، می‌باشد.
حضرت علی (علیه‌السلام) در ظلم بنی امیّه و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بُکاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْباکِیانِ – خطبه ۹۷ (بنی امیه)
۲.۲ – بَواکیهِ – حکمت ۳۷۰ (موعظه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بُکاء

بُکاء اگر به قصر خوانده شود به معنی گریه است.

[۱] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۵۸.

و اگر با مد باشد به معنی صدایی است که توام با گریه است.
چنان‌که جوهری و راغب نوشته‌اند.

[۲] جوهری، أبونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۶، ص۲۲۸۴.

[۳] راغب أصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، – دارالقلم، ص۱۴۱.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – الْباکِیانِ – خطبه ۹۷ (بنی امیه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره‌ ظلم بنی امیه می‌فرماید:
«وَ اللهِ لا یَزالونَ حَتَّى لا یَدَعوا للهِ مُحَرَّماً إِلاّ اسْتَحَلّوهُ … وَ حَتَّى یَقومَ الْباکِیانِ یَبْکِیانِ: باک یَبْکی لِدینِهِ، وَ باک یَبْکی لِدُنْیاهُ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۲۰، خطبه ۹۷.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ص۱۹۱، خطبه ۹۶.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۴۳، خطبه ۹۸.

«به خدا قسم آن‌ها می‌مانند تا حرامی برای خدا نگذارند مگر آن‌که حلال شمارند، و تا جایی که دو نفر گریه کننده گریه کند یکی به دنیایش و یکی به آخرتش (زیرا نه دین از دستشان سلامت خواهد ماند و نه دنیا).»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۰۸، خطبه ۹۸.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۸۵