پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌قرآن) دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُکاء (مفردات‌قرآن) :

منبع: بُکاء (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: بَکَتْ‌ (لغات‌قرآن)، بُکاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)، بکاء.

بُکاء (به ضم باء) واژگان قرآن کریم به معنای گریه کردن است.
«بُکیّ» جمع‌ «بَاکی‌» است به معنای گریه کنان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بُکاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – یَبْکُونَ‌ (آیه ۱۶ سوره یوسف)
۲.۲ – اَبْکی‌ (آیه ۴۳ سوره نجم)
۲.۳ – بُکِیًّا (آیه ۵۸ سوره مریم)
۲.۴ – وَ لْیَبْکُوا (آیه ۸۲ سوره توبه)
۲.۵ – بَکَتْ‌ (آیه ۲۹ سوره دخان)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای بُکاء

بُکَاء

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۲۲۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۵۸.

به معنای گریه کردن است.
بُکَاء اگر به قصر خوانده شود به معنی گریه و اشک ریختن است و اگر به مدّ باشد به معنی صدایی است که توام با گریه است.

[۴] جوهری، ابونصر، صحاح تاج اللغه، ج۶، ص۲۲۸۴.

راغب گوید: در صورتی که صدا بیش از‌ اندوه باشد با مدّ آید مثل رغاء و ثغاء و اگر‌ اندوه بیش از صدا باشد با قصر آید.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از بُکاء که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یَبْکُونَ‌ (آیه ۱۶ سوره یوسف)

(وَ جاؤُ اَباهُمْ عِشاءً یَبْکُونَ‌)

[۶] یوسف/سوره۱۲، آیه۱۶.

«شب پیش پدرشان آمدند در حالیکه گریه می‌کردند»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۱۳۶.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج، ص.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۷۸.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۳۳.

۲.۲ – اَبْکی‌ (آیه ۴۳ سوره نجم)

(وَ اَنَّهُ هُوَ اَضْحَکَ وَ اَبْکی‌)

[۱۱] نجم/سوره۵۳، آیه۴۳.

«و اوست که می‌خنداند و می‌گریاند»

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۷۷.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۴۸.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۴۱۸.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۷۶.

۲.۳ – بُکِیًّا (آیه ۵۸ سوره مریم)

(خَرُّوا سُجَّداً وَ بُکِیًّا)

[۱۶] مریم/سوره۱۹، آیه۵۸.

«سجده کنان و گریه کنان می‌افتند»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۰۳.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۷۷.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۸۳.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۸۰۲.

«بُکیّ» جمع‌ «باکی‌» است و آن بر وزن فعول (به ضمّ اوّل) است چنان‌که سجود در

(الرُّکَّعِ السُّجُودِ)

جمع ساجِد است گویند: ساجد سجود، قاعد قعود و راکع رکوع.

[۲۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۱.

۲.۴ – وَ لْیَبْکُوا (آیه ۸۲ سوره توبه)

(فَلْیَضْح